III SA/Wr 100/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. sp. z o.o. z siedzibą w W. reprezentowanej przez kuratora adw. M. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 22 stycznia 2025 r., nr 0201-IOA.4246.45.2024.5 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier hazardowych bez koncesji postanawia: odrzucić skargę. W dniu 18 marca 2025 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynęła skarga z dnia 24 lutego 2025 r. złożona przez adw. M. B. (dalej: kurator) działającą w imieniu L. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: skarżąca, strona skarżąca, spółka) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 22 stycznia 2025 r., nr 0201-IOA.4246.45.2024.5 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier hazardowych bez koncesji. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału III z dnia 19 marca 2025 r. kurator została wezwana do złożenia dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego umocowanie kuratora do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone kuratorowi skarżącej w dniu 27 marca 2025 r. Pismem z dnia 3 kwietnia 2025 r. kurator skarżącej przedłożyła uwierzytelnioną kopię postanowienie referendarza sądowego w Sądzie Rejonowym dla m. st. Warszawy w Warszawie, XII Wydziału Gospodarczego KRS z dnia 13 czerwca 2024 r. w sprawie o sygn. akt Wa XII Ns-Rej. KRS 14196/24/701, z którego wynika, że ustanowiono kuratora do reprezentowania strony skarżącej w sprawach prowadzonych przez organy podatkowe jako pełnomocnik ogólny, na okres jednego roku licząc od daty wydania wyżej wymienionego postanowienia jednak nie dłuższy niż do dnia powołania organu uprawnionego do reprezentowania spółki. Zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z dnia 31 lipca kurator strony skarżącej została wezwana do złożenia dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego umocowanie kuratora do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi po dniu 13 czerwca 2025 r. w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem zawieszenia postępowania na podstawie art. 124 § 1 pkt. 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm. – dalej: p.p.s.a.). Wezwanie zostało doręczone kuratorowi skarżącej w dniu 8 sierpnia 2025 r. Pismem z dnia 14 sierpnia 2025 r. kurator strony skarżącej złożyła kopię postanowienia referendarza sądowego w Sądzie Rejonowym dla m. st. Warszawy w Warszawie, XII Wydziału Gospodarczego KRS z dnia 30 czerwca 2025 r. w sprawie o sygn. akt Wa XII Ns-Rej. KRS 14196/24/701, z którego wynika, że przedłużono okres ustanowienia kuratora dla strony skarżącej do dnia 30 czerwca 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W myśl natomiast art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Niezłożenie dokumentu wykazującego umocowanie do działania w imieniu osoby prawnej stanowi brak formalny w sytuacji, kiedy pismo strony wnosi kurator lub pełnomocnik. Zgodnie zaś z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Oznacza to, że nieusunięcie braków formalnych w wyznaczonym terminie rodzi określone skutki prawne. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Jak wynika z akt sprawy, skarżąca spółka w chwili wniesienia skargi nie posiadała organów uprawnionych do jej reprezentowania. Skarga została wniesiona przez kuratora umocowanego do reprezentowania strony skarżącej w sprawach prowadzonych przez organy podatkowe jako pełnomocnik ogólny w trybie art. 138d § 2 Ordynacja (dalej: o.p.), który został ustanowiony na wniosek Naczelnika Dolnośląskiego Urzędu Celno-Skarbowego we Wrocławiu postanowieniem referendarza sądowego w Sądzie Rejonowym dla m.st. Warszawy w Warszawie, XII Wydziału Gospodarczego KRS z dnia 13 czerwca 2024 r. Podkreślenia wymaga, że z przedłożonego postanowienia o ustanowieniu kuratora dla strony skarżącej wprost wynika, że kurator został ustanowiony do reprezentowania strony skarżącej w sprawach prowadzonych przez organy podatkowe jako pełnomocnik ogólny w trybie art. 138d § 2 o.p. Tym samym zakres umocowania nie obejmuje postępowania sądowoadministracyjnego, które reguluje procedura odrębna w stosunku do postępowania podatkowego. Z tego powodu strona skarżąca została w dniu 26 marca 2025 r. wezwana do złożenia dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego umocowanie kuratora do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone kuratorowi w dniu 27 marca 2025 r., zatem termin na uzupełnienie braku formalnego skargi upływał z dniem 3 kwietnia 2025 r. Wyżej wspomnianym już pismem z dnia 3 kwietnia 2025 r. nadesłała do tut. Sądu postanowienie referendarza sądowego w Sądzie Rejonowym dla m.st. Warszawy w Warszawie, XII Wydziału Gospodarczego KRS z dnia 13 czerwca 2024 r., z którego nie wynika umocowanie kuratora do działania przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy Sąd stwierdził, że przedłożone postanowienie o ustanowieniu kuratora nie upoważniało kuratora do występowania przed sądem administracyjnym, ponieważ zostało ustanowione jako pełnomocnictwo ogólne, którego zakres został ograniczony do działania w sprawach prowadzonych przez organy podatkowe. Tym samym kurator nie wykonała wezwania w wyznaczonym terminie. Dla skutku niewykonania wezwania Sądu bez znaczenia pozostaje ponowne wezwanie kuratora strony skarżącej przez Sąd pismem z dnia 5 sierpnia 2025 r. (w jego następstwie również nie złożono dokumentu wykazującego umocowanie kuratora do działania w imieniu strony skarżącej przed sądem administracyjnym). Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.