III SA/Wr 102/14

PostanowienieWSA we Wrocławiu2014-04-16

Skład orzekający: Sędzia WSA Marcin Miemiec

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny powinien zawiesić postępowanie w sprawie nałożenia kary pieniężnej za eksploatację automatu do gier poza kasynem, gdy Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne dotyczące zgodności z Konstytucją przepisów stanowiących podstawę nałożenia kary?
Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie, ponieważ rozstrzygnięcie sprawy zależało od wyniku postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, który miał rozpoznać pytanie prawne dotyczące zgodności z Konstytucją przepisów ustawy o grach hazardowych, stanowiących podstawę nałożenia kary pieniężnej. Sąd uznał, że ponowne przedstawienie tożsamego pytania Trybunałowi Konstytucyjnemu byłoby zbędne.
Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W., która utrzymała w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w L. o nałożeniu kary pieniężnej za eksploatację automatu do gier poza kasynem. Sąd z urzędu dowiedział się, że Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne dotyczące zgodności z Konstytucją przepisów ustawy o grach hazardowych, które stanowiły podstawę nałożenia kary.
Rozstrzygnięcie
Zawieszono postępowanie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marcin Miemiec po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. K., na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W., z dnia [...] grudnia 2013 r. Nr [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w związku z eksploatacją automatu do gier poza kasynem gry, postanawia: zawiesić postępowanie. Decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r. Nr [...] Dyrektor Izby Celnej we W. - na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz.U. z 3 lipca 2012 r. Nr 749 ze zm.) w zw. z art. 89 ust. 1 pkt 2, ust. 2 pkt 2, art. 90 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz.U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania strony skarżącej od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w L. z dnia [...] września 2013 r. w sprawie nałożenia na stronę skarżącą kary pieniężnej w związku z eksploatacją automatu do gier poza kasynem gry – utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Pismem z dnia [...] stycznia 2014 r. strona skarżąca wywiodła na opisaną powyżej decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie sądowoadmininistracyjne należało zawiesić. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej w skrócie: "p.p.s.a."), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Powołany przepis określa przesłanki fakultatywnego zawieszenia postępowania, uwzględniając względy celowościowe. Przesłanką zawieszenia postępowania, o której mowa w przepisie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jest prejudycjalny charakter innego toczącego się postępowania w stosunku do postępowania mającego ulec zawieszeniu. Sądowi z urzędu wiadomym jest, że Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 15 stycznia 2014 r., o sygn. akt II GSK 686/13, na podstawie art. 193 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne następującej treści: "czy art. 14 ust. 1 i art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.) są zgodne: a) z art. 2 i 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, b) z art. 20 i 22 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?" Z uwagi na fakt, że jako podstawę prawną rozstrzygnięcia będącego przedmiotem skargi organ celny wskazał m.in. art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h., a zatem zakres przedstawionego Trybunałowi Konstytucyjnemu wskazanego powyżej pytania ma bezpośredni związek z problematyką prawną niniejszej sprawy, Sąd rozpoznający sprawę podzielił wątpliwości wyrażone w pytaniu prawnym przedstawionym Trybunałowi Konstytucyjnemu przez NSA w Warszawie. Ponowne natomiast przedstawienie Trybunałowi Konstytucyjnemu tożsamego w treści pytania – tym razem przez tutejszy Sąd – należy uznać za zbędne. Skoro zaś rozstrzygnięcie analizowanej sprawy zależy w istocie od wyniku postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym, Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowił zawiesić postępowanie w niniejszej sprawie.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło