III SA/Wr 1033/16

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu Michał Kazek po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale III wniosku strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia kwoty dotacji podmiotowej wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem, podlegającej zwrotowi i określenia terminu naliczenia odsetek postanawia przyznać stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata. Skarżąca A. B. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym z ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu tego żądania wskazała, że jej sytuacja materialna jest bardzo skromna. Wspólne gospodarstwo domowe prowadzi z mężem i pełnoletnim synem i jest właścicielem mieszkania o powierzchni 54 m² i wartości około 130.000 zł. Źródłem utrzymania gospodarstwa domowego strony jest jej wynagrodzenie za pracę w kwocie 1.350 zł oraz wynagrodzenie za pracę jej męża w kwocie 1.360 zł, z których opłaca czynsz w kwocie 370 zł, media kwotą 350 zł, inne koszty "za mieszkanie" – około 300 zł oraz zobowiązania i raty pożyczek – 600 zł. Wskazała nadto na problemy ze zdrowiem, które generują wydatki na leki. W treści przesłanych wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy załatwionym postanowieniem referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu z dnia 29 marca 2016 r. i na wezwanie dokumentów potwierdzenie znajdują wskazane we wniosku informacje istotne z punktu widzenia jego uzasadnienia. W sprawie zważono, co następuje. Stosownie do brzmienia art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częścio-wym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2), natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwol-nienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). W przypadku osób fizycznych prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1) a w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2) cyt. wyżej przepisu). Z regulacji prawnych dotyczących zastępstwa procesowego wykonywanego na zasadach prawa pomocy można wysnuć wniosek, że istotą prawa pomocy w zakresie przyznania z urzędu adwokata jest nieodpłatne korzystanie strony z profesjonalnego pełnomocnika, wskutek przejęcia przez budżet Państwa ciężaru kosztów związanych z tą reprezentacją. Założeniem prawa do bezpłatnej pomocy prawnej jest to, że wniosko-dawca - ze względu na swój stan majątkowy - nie jest w stanie ponieść jej kosztów. Mając na uwadze powołane regulacje prawne i wynikające z nich zasady, jakimi należy kierować się rozpatrując wniosek o przyznanie prawa pomocy, jak i stan faktycz-ny sprawy, referendarz sądowy doszedł do przekonania, że w przypadku skarżącej zaistniała ustawowa przesłanka do przyznania jej prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, określona w art. 246 § 1 pkt 2) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W sprawie wykazane zostało bowiem, że nie jest w stanie ponieść kosztów opłacenia usług profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie, męża i syna. W ocenie referendarza sądowego utrzymująca się od roku 2015 sytuacja życiowa skarżącej, tj. stan zdrowia oraz jej sytuacja materialna, wynikająca z wysokości dochodu jej gospodarstwa domowego oraz braku majątku podlegającego spieniężeniu, świadczą o wystąpieniu w sprawie obiektywnego braku możliwości ponoszenia kosztów postępowania sądowego (zastępstwa procesowego) i przemawiają za uwzględnieniem rozpoznawanego wniosku. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2) i w zw. z art. 33 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7) Prawo o postępowaniu przed sądami ad-ministracyjnymi, referendarz sądowy postanowił jak w sentencji.