III SA/Wr 1054/15

Wrocław, dnia 22 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Tomasz Świetlikowski Sędziowie: Sędzia WSA – Maciej Guziński Sędzia WSA – Bogumiła Kalinowska (sprawozdawca) Protokolant: sekretarz sądowy Paulina Białkowska po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 22 marca 2016 r. sprawy ze skargi P. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia: zawiesić postępowanie. Decyzją z dnia [...] r., nr [...] , Dyrektor Izby Celnej we Wrocławiu utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Naczelnika Urzędu Celnego w L. z dnia [...] r., nr [...] , nakładające na P.P. (dalej jako: skarżący) karę pieniężną w wysokości 12 000 zł z tytułu urządzania gier na automacie HOT SPOT nr [...] poza kasynem gry. W uzasadnieniu Dyrektor Izby Celnej we W. wskazał, że nałożenie na skarżącego kary pieniężnej było uzasadnione ujawnieniem w jego lokalu działającego urządzenia stanowiącego grę na automatach, o której mowa w art. 2 ust 3 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (tekst jednolity Dz. U. z 2015 r., poz. 612 ze zm., dalej jako u.g.h.). Podniósł, że urządzanie gier na takim urządzeniu jest możliwe tylko w kasynie gry, na podstawie udzielonej koncesji (art. 3 i art. 6 ust. 1 u.g.h.). Dalej wskazał, że lokal w posiadaniu skarżącego nie miał cech kasyna gry a sam skarżący nie legitymował się stosowną koncesja. W związku z tym zasadne było wymierzenie skarżącemu kary pieniężnej w kwocie 12 000 zł, na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt u.g.h. W skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. skarżący podniósł zarzut naruszenia między innymi art. 2 ust. 6 i 7, art. 6 ust. i art. 89 ust 1 pkt 1 i pkt 2 u.g.h. Jednocześnie wniósł, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a., o zawieszenie postępowania w sprawie do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny pytania prawnego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 21 maja 2012 r., sygn. akt P 32/12. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej we W. wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko w sprawie, że zaskarżona decyzja z dnia [...] r. została wydana bez naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Postępowanie podlega zawieszeniu z urzędu. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Przesłanką zawieszenia postępowania jest zatem prejudycjalny charakter innego toczącego się postępowania w stosunku do postępowania mającego ulec zawieszeniu. Taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Sądowi jest wiadomym z urzędu, że wnioskiem z dnia 8 marca 2016 r., znak BO-4660-5/16 Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego na podstawie art. 36 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.), przedstawił do rozpoznania składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego następujące zagadnienie prawne: "1. Czy art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz.U. z 2015 r. poz. 612 ze zm.) jest przepisem technicznym w rozumieniu art. 1 pkt 11 dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. Urz. UE L z 1998 r. Nr 204, s. 37 ze zm.), którego projekt powinien być przekazany Komisji Europejskiej zgodnie z art. 8 ust. 1 akapit pierwszy tej dyrektywy i czy wobec niewykonania tego obowiązku, przepis ten mógł być podstawą wymierzenia kary pieniężnej za naruszenie niektórych przepisów ustawy o grach hazardowych. 2. Czy dla rekonstrukcji znamion deliktu administracyjnego opisanego w art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz.U. z 2015 r. poz. 612 ze zm.) oraz stosowalności tego przepisu w sprawach o nałożenie kary pieniężnej, ma znaczenie techniczny – w rozumieniu dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielenia informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. Urz. UE L z 1998 r. Nr 204, s. 37, ze zm.) – charakter art. 14 ust. 1 tej ustawy oraz nieprzekazanie projektu tego przepisu Komisji Europejskiej zgodnie z art. 8 ust. 1 akapit pierwszy tej dyrektywy. 3. Czy urządzający gry na automatach poza kasynem gry, bez koncesji i wymaganej rejestracji automatu, podlega karze pieniężnej, o której mowa w art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz.U. z 2015 r. poz. 612 ze zm.) czy też karze pieniężnej przewidzianej w art. 89 ust. 1 pkt 2 tej ustawy?" W tej sytuacji Sąd uznał, że problem prawny przedstawiony do rozpoznania składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, do rozstrzygnięcia w drodze uchwały, będzie miał istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Mając na uwadze powyższe, Sąd - działając w oparciu o art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. - zawiesił z urzędu niniejsze postępowanie do czasu podjęcia przez Naczelny Sąd Administracyjny stosownej uchwały.