III SA/Wr 1087/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Bogumiła Kalinowska po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia "A" sp. z o.o. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 stycznia 2017 r., sygn. akt III SA/Wr 1087/16, odmawiającego sporządzenia uzasadnienia w sprawie ze skargi "A" sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w związku z eksploatacja urządzenia do gier poza kasynem gry postanawia: 1. uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 stycznia 2017 r., sygn. akt III SA/Wr 1087/16, odmawiającego sporządzenia uzasadniania; 2. oddalić wniosek "A" sp. z o.o. w W. o zwrot kosztów postępowania zażaleniowego. Postanowieniem z dnia 27 stycznia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił sporządzenia uzasadnienia do wyroku z dnia 7 grudnia 2016 r., sygn. akt III SA/Wr 1087/16, oddalającego skargę "A" sp. z o.o. w W. (dalej jako spółka) na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w związku z eksploatacja urządzenia do gier poza kasynem gry. Na rozstrzygnięcie to spółka wniosła zażalenie, składając jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia. W obu pismach sądowych spółka podniosła tę samą argumentację, że przesyłka zawierająca wniosek o sporządzenia uzasadnienia została nadana w dniu 14 grudnia 2016 r. a nie, jak ustalił Sąd, dnia 15 grudnia 2016 r., czyli jeden dzień po terminie. Na poparcie swojej argumentacji spółka załączyła wydruk z usługi śledzenia przesyłek Poczty Polskiej S.A. w W. oraz poświadczoną kopię stronnicy z książki nadawczej. Z uwagi na nieczytelność poświadczonej kopii książki nadawczej Sąd, w dniu 9 marca 2017 r., wezwał spółkę do przedłożenia jej oryginału. W odpowiedzi została przedstawiona czytelna kopia książki nadawczej (data wpływu do Sądu - 22 marca 2017 r.), poświadczona za zgodność z oryginałem. Z jej treści wynika, że przesyłka zawierająca wniosek o sporządzenie uzasadnienia została nadana w dniu 14 grudnia 2017 r. (data stempla pocztowego). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić te rozstrzygnięcie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że zażalenie spółki jest oczywiście uzasadnione. Z akt sprawy wynika bowiem, że złożyła ona wniosek o sporządzenie uzasadnienia w dniu 14 grudnia 2017 r. a nie 15 grudnia 2017 r., jak przyjął to początkowo Sąd, bazując na stemplu pocztowym uwidocznionym na kopercie zawierającej wniosek spółki. Wszelkie zaś wątpliwości, w związku ze stwierdzoną rozbieżnością pomiędzy przedmiotowym stemplem a nadesłanymi przez spółkę dowodami należało rozstrzygnąć na korzyść strony, w celu zagwarantowania jej prawa do sądu, co obejmuje również prawo do zapoznania się z uzasadnieniem wydanego w sprawie wyroku. W tym stanie rzeczy Sąd stwierdził, że istnieją podstawy do zastosowania w sprawie art. 195 § 2 p.p.s.a. i zasadne jest uchylenie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 stycznia 2017 r., III SA/Wr 1087/16, o czym orzeczono w pkt 1. sentencji. Odnosząc się natomiast do wniosku spółki o zwrot kosztów postępowania należy stwierdzić, że brak jest podstaw do ich przyznania. Otóż Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje orzekania o zwrocie kosztów postępowania między stronami w innych orzeczeniach, kończących postępowanie w danej instancji, niż wymienione w art. 209 p.p.s.a. Zgodnie zaś z art. 197 § 2 p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, to jest przepisy rozdziału 1 działu IV ustawy. Brak jest zatem odesłania do odpowiedniego stosowania przepisów o zwrocie kosztów postępowania między stronami (dział V, rozdział 1 ustawy), które dawałoby podstawę do ich odpowiedniego stosowania w postępowaniu toczącym się na skutek zażalenia. Także art. 195 § 2 p.p.s.a., w przeciwieństwo do art. 179a p.p.s.a., przewidującego instytucję samokontroli w przypadku skarg kasacyjnych, nie zawiera podstawy do orzekania przez sąd w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Wobec powyższego, Sąd – na podstawie art. 209 p.p.s.a. – orzekł jak w pkt 2. sentencji