III SA/Wr 11/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. O. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 17 listopada 2025 r. nr 0201-IOA.4246.36.2025 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu gier hazardowych na automatach do gier postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 26 grudnia 2025 r. E. O. (dalej: skarżąca, strona skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 17 listopada 2025 r. nr 0201-IOA.4246.36.2025 utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Dolnośląskiego Urzędu Celno-Skarbowego we Wrocławiu z dnia 26 sierpnia 2025 r. nr 458000-CZC-4.4246.279.2025.13 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu gier hazardowych na automatach do gier. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału III z 15 stycznia 2026 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi w terminie 7 dni od otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie – za pomocą platformy ePUAP – zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 25 stycznia 2026 r. Tego samego dnia na adres ePUAP tut. Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącej, w którym poinformował, że na wezwanie organu przedłożył pełnomocnictwo szczególne. Do pisma załączył wypełniony formularz PPS-1 "pełnomocnictwo szczególne". Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi Sąd w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność, ustalając czy zachodzą wszystkie przesłanki dopuszczalności zaskarżenia, czyli wszystkie warunki wymagane przez przepisy prawa do skutecznego złożenia skargi jako pisma procesowego do sądu administracyjnego (T. Woś [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, T. Woś (red.), Warszawa 2011, s. 399 i n.). Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2026 r. poz. 143) – dalej: p.p.s.a., skarga powinna między innymi, czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W myśl art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Według art. 46 § 3 p.p.s.a, do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Złożenie dokumentu wykazującego umocowanie lub jego uwierzytelnionego odpisu nie jest wymagane, jeżeli stwierdzenie przez sąd umocowania jest możliwe na podstawie wykazu lub innego rejestru, do którego sąd ma dostęp drogą elektroniczną. Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez przedłożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Wezwanie na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału III z 15 stycznia 2026 r. doręczono w dniu 25 stycznia 2026 r., zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi kończył swój bieg wraz z dniem 2 lutego 2026 r. (poniedziałek). W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik strony skarżącej w dniu 25 stycznia 2026 r. przedłożył pismo, w treści którego poinformował, że pełnomocnictwo złożył już na wezwanie organu i znajduje się ono w aktach sprawy. Dodatkowo dołączył do pisma wypełniony formularz PPS-1 "pełnomocnictwo szczególne". Jest to pełnomocnictwo składane do organu podatkowego na podstawie art. 138e ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. 2025 r. poz. 111 ze zm.) w sprawie postępowania przed konkretnym organem podatkowym (Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu) we wskazanej sprawie podatkowej lub innej wskazanej sprawie należącej do właściwości organu podatkowego i nie czyni zadość wymaganiom art. 46 § 3 p.p.s.a. Nie można zatem uznać, że poprzez przedłożenie powyższego dokumentu nastąpiło uzupełnienie braków formalnych w zakresie pełnomocnictwa. W związku z tym należy uznać, że wraz z dniem 2 lutego 2026 r. upłynął bezskutecznie termin do uzupełnienia braków formalnych skargi. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 49 § 1 i art. 46 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji.