III SA/Wr 113/08
PostanowienieWSA we Wrocławiu2008-03-14
Skład orzekający: Sędzia NSA - Józef Kremis
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy ponowne wniesienie skargi na czynność materialno-techniczną, która była już przedmiotem prawomocnie osądzonego postępowania sądowego między tymi samymi stronami, powinno skutkować odrzuceniem skargi z powodu powagi rzeczy osądzonej?Ratio decidendi
Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami została już prawomocnie osądzona (powaga rzeczy osądzonej). W przypadku tożsamości stron i przedmiotu sprawy, ponowne wniesienie skargi stanowi naruszenie zasady powagi rzeczy osądzonej, co uzasadnia jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 PPSA.Stan faktyczny
Skarżąca złożyła skargę na czynność materialno-techniczną Prezydenta Miasta L. w przedmiocie odmowy zwrotu zawyżonej opłaty za wydanie karty pojazdu. Wcześniej złożyła podobną skargę, która została prawomocnie oddalona przez WSA. Obecna skarga dotyczyła tej samej kwestii i tych samych stron. Organ wniósł o odrzucenie skargi z powodu powagi rzeczy osądzonej.Rozstrzygnięcie
Odrzucić skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA - Józef Kremis, , , po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2008 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi I.N.j na czynność materialno-techniczną Prezydenta Miasta L., w przedmiocie odmowy zwrotu zawyżonej opłaty za wydanie karty pojazdu postanawia: odrzucić skargę.
Skarżąca I N pismem z dnia 15 grudnia 2006 r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. skargę na czynność materialno – techniczną Prezydenta Miasta L.w przedmiocie odmowy zwrotu zawyżonej opłaty za wydanie karty pojazdu, wnosząc o "rozpoznanie sprawy
w granicach wniosku z dnia 28 września 2006 r. oraz o ustalenie uprawnienia do zwrotu nadpłaty w trybie art. 74 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, ewentualnie o zobowiązanie organu do wydania decyzji w zakresie zwrotu nadpłaty za wydanie kart pojazdu w określonym terminie".
Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. w sprawie ze skargi I. N. z dnia 15 grudnia 2006 r. wyrokiem z dnia [...].(sygn....) oddalił skargę na czynność materialno – techniczną Prezydenta Miasta L. w przedmiocie zwrotu zawyżonej opłaty za wydanie karty pojazdu. Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 8 września 2007 r.
Pismem z dnia 3 stycznia 2008 r. skarżąca złożyła ponownie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. skargę na czynność materialno – techniczną Prezydenta Miasta L. w przedmiocie odmowy zwrotu zawyżonej opłaty za wydanie karty pojazdu, wnosząc tym razem o "rozpoznanie sprawy w granicach wniosku z dnia 28 września 2006 r. oraz o ustalenie uprawnienia do zwrotu nadpłaty w trybie art. 74 pkt 3 ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, ewentualnie o zobowiązanie organu do wydania decyzji z zakresu nadpłaty za wydanie kart pojazdów w określonym terminie". W uzasadnieniu skargi podniosła, że w dniu 28 września 2006 r. wystąpiła do Prezydenta Miasta L. z wnioskiem o zwrot nadpłaty za wydanie karty pojazdu. Postanowieniem z dnia [...](Nr...) organ odmówił wszczęcia postępowania podatkowego w sprawie opłaty za wydanie karty pojazdu wskazując, że sprawa nie może zostać załatwiona w trybie przepisów ustawy Ordynacji podatkowej. Postanowienie to nie zostało skutecznie zaskarżone z uwagi na upływ terminu do wniesienia środka odwoławczego, aczkolwiek skarżąca w dniu 12 października 2007 r. wystąpiła z wnioskiem o podjęcie czynności polegającej na zwrocie pobranych opłat. Pismem z dnia 5 listopada 2007 r. organ poinformował skarżącą, że nie dostrzegł podstaw do dokonania zwrotu pobranych opłat twierdząc, że zostały one pobrane zgodnie z obowiązującym prawem. Pismem z dnia 19 listopada 2007 r. skarżąca powołując się na art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa, wnosząc o podjęcie czynności materialno – technicznej, polegającej na zwrocie pobranych opłat. Pismem z dnia 5 grudnia 2007 r. organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.
W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o odrzucenie skargi, wskazując na treść art. 58 § 1 pkt. 4 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:
Stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona (powaga rzeczy osądzonej).
Dla Sądu badającego istnienie przesłanki określonej w powyższym przepisie wiążący jest stan rzeczy w dacie wniesienia skargi (por. WSA w Warszawie z dnia 21 listopada 2005 r. sygn. akt III SA/Lu 2274/05).
Skarga I. N. z dnia 3 stycznia 2008 r. odpowiada treści skargi z dnia 15 grudnia 2006 r., w której skarżąca również żądała "uchylenia aktu Prezydenta Miasta L. z dnia [...] w przedmiocie odmowy zwrotu opłat za wydanie karty pojazdu, podtrzymanego pismem z dnia 5 grudnia 2007 r." Skarga ta była już przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego i wyrokiem z dnia [...] (sygn...) Wojewódzki Sąd Administracyjny we W oddalił skargę I. N. w przedmiocie zwrotu zawyżonej opłaty za wydanie karty pojazdu. Wyrok ten jest prawomocny od dnia 8 września 2007 r.
Powyższe wskazuje, że w tym przypadku w postępowaniu prowadzonym pod sygn. akt III ... a niniejszą sprawą (sygn. akt III... ) zachodzi tożsamość stron - I N i Prezydent L oraz tożsamość przedmiotu - odmowa zwrotu zawyżonej opłaty za wydanie karty pojazdu.
Podstawę odrzucenia skargi stanowi zatem stan powagi rzeczy osądzonej.
Z treści art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. wynika wprost, że w ujęciu tego przepisu powaga rzeczy osądzonej zachodzi wówczas, gdy wystąpi tożsamość przedmiotowa (tożsamość sprawy) i tożsamość podmiotowa (tożsamość stron), co zaistniało w rozpoznawanej sprawie.
Prawną konsekwencją takiego stwierdzenia jest odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.
Z tych względów, orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło