III SA/Wr 1135/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marcin Miemiec po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2016 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku R. K. , o przyznanie prawa pomocy, na skutek sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego, z dnia 21 stycznia 2016 r., sygn. akt III SA/Wr 1135/15, w sprawie ze skargi R. K., na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W., z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego, postanawia: utrzymać w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie referendarza. Zarządzeniem z dnia [...] r. referendarz sądowy pozostawił wniosek R.K. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania z uwagi na niezłożenie go na urzędowym formularzu. Z uzasadnienia rozstrzygnięcia wynika, że z uwagi na okoliczność, że skarżący wniósł o prawo pomocy w skardze, referendarz na jego adres przesłał właściwy urzędowy formularz wniosku w celu jego podpisania i złożenia w Sądzie w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku skarżącego bez rozpoznania. Z akt sprawy wynika, że dwukrotnie odpowiednio w dniach [...] i [...] r. podjęto próbę doręczenia skarżącemu przesyłki listowej zawierającej formularz i wezwanie. Informację o pozostawieniu przesyłki sądowej w placówce pocztowej pozostawiono w oddawczej skrzynce pocztowej skarżącego. Niepodjętą przesyłkę pocztową, zawierającą ww. wezwanie w dniu [...] r. zwrócono do Sądu (k. 13 akt sądowych). Skarżący nie zareagował na to wezwanie. Odpis zarządzenia referendarza doręczony został skarżącemu w dniu [...] r., który to w ustawowym terminie wywiódł od niego sprzeciw. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. poz. 658), rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Na mocy art. 260 § 2 p.p.s.a, w sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (art. 260 § 3 p.p.s.a.). Zdaniem Sądu zaskarżone zarządzenie referendarza sądowego należało utrzymać w mocy. W sytuacji, w której przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez jego złożenie na urzędowym formularzu była awizowane w dniu [...] r., to od tej daty liczony jest okres 14 dni, o którym mowa w art. 73 § 1 p.p.s.a. Z ostatnim dniem tego terminu, to jest z dniem [...] r., przyjąć zatem należało tzw. fikcję doręczenia i od tego dnia biegł 7-dniowy termin do złożenia przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu. Ten z kolei przypadał na dzień [...]r. (czwartek). Dodatkowo podnieść należy, że wbrew twierdzeniom zawartym w sprzeciwie z akt sprawy wynika, że dwukrotnie odpowiednio w dniach [...] i [...] r. podjęto próbę doręczenia skarżącemu przesyłki listowej zawierającej formularz i wezwanie. Informację o pozostawieniu przesyłki sądowej w placówce pocztowej pozostawiono w oddawczej skrzynce pocztowej strony. Niepodjętą zaś przesyłkę pocztową, zawierającą ww. wezwanie w dniu [...] r. zwrócono do Sądu (k. 13 akt sądowych). W świetle powyższego twierdzenia skarżącego o tym "aby nie istniała możliwość niezauważenia awizo’" należy zatem uznać za gołosłowne. Skoro zatem skarżący w zakreślonym terminie nie przedłożył wymaganego urzędowego formularza o przyznanie prawa pomocy, to stosownie do treści art. 257 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy zawarty w skardze należało pozostawić bez rozpoznania, co też słusznie uczynił referendarz sądowy. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny we W., na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji. Niniejsze postanowienie jest ostateczne i nie podlega zaskarżeniu.