III SA/Wr 116/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Maciej Guziński po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2013 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi A Sp z o.o. we W. na decyzję Zarządu Województwa D. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie określenia kwoty środków przypadających do zwrotu dla projektu "[...]". postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę [...] zł ([...]) tytułem uiszczonej opłaty sądowej Pismem z dnia [...] r. strona skarżąca wniosła skargę na opisaną w osnowie postanowienia decyzję Zarządu Województwa D. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych złożonej skargi, poprzez przedłożenie dokumentu wykazującego określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS), w terminie 7 dni, od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W zakreślonym terminie strona skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U z 2012 r. poz. 270 ze zm. zwanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a."), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni. Natomiast stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę, gdy w wyznaczonym przez Przewodniczącego terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. W niniejszej sprawie, wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi w terminie 7 dni, pouczając o konsekwencjach niewykonania zarządzenia. Pomimo tego, strona wnosząca skargę w wyznaczonym terminie nie usunęła jej braku tj. nie przedłożyła dokumentu wykazującego określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS). W tym stanie rzeczy, na podstawie wyżej powołanych przepisów, Wojewódzki Sąd Administracyjny, orzekł jak w pkt. I sentencji. Orzeczenie o kosztach oparto na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a