III SA/Wr 1169/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski, Sędzia WSA Ireneusz Dukiel, Magdalena Jankowska-Szostak (sprawozdawca), , Protokolant Z-ca Kierownika Sekretariatu Wydziału III Halina Rosłan, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 13 października 2016 r. sprawy ze skargi M.W. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa D. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu oddala skargę w całości. Skarżąca M.W. prowadząca działalność gospodarczą pod firmą A złożyła wniosek o dofinansowanie projektu pod nazwą: "Stworzenie nowych miejsc przedszkolnych dla wrocławskich dzieci w wieku 3-4 lata w niepublicznym punkcie przedszkolnym [...]". Projekt został zarejestrowany pod nr [...]. Pismem z dnia [...] r. D. Instytucja Pośrednicząca poinformowała skarżącą, że złożony przez nią wniosek nie spełnia wskazanych w tym piśmie kryteriów formalnych ogólnych obligatoryjnych z możliwością dokonania korekty zawartych w "Kryteriach wyboru projektów w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa D. 2014 – 2020" zatwierdzonych przez Komitet Monitorujący RPO WD. Jednym z kryteriów, którego nie spełniał złożony wniosek było kryterium - Zgodność z limitami dla określonych kategorii kosztów: Pkt N.1, zadanie nr 13. Zgodnie z "Wytycznymi w zakresie kwalifikowalności wydatków w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności na lata 2014-2020" wydatki dotyczące najmu nieruchomości są kwalifikowalne do 10 % "Całkowitych wydatków kwalifikowalnych" projektu. W konsekwencji – jak wskazał organ – skarżąca powinna włączyć do wydatków niekwalifikowalnych wydatki dotyczące najmu przekraczające 10 % całkowitych wydatków kwalifikowalnych w projekcie. W związku z powyższym skarżąca złożyła skorygowany wniosek o dofinansowanie projektu, w którym ponownie w ramach kategorii kosztów "Nieruchomości zabudowane" wskazała kwotę wydatków kwalifikowalnych przekraczającą obligatoryjny próg 10% całkowitych wydatków kwalifikowalnych w projekcie (wskazano wartość 26.500,00 PLN, która stanowi 10,01% wartości całkowitych wydatków kwalifikowalnych w projekcie). Do korekty wniosku skarżąca dołączyła m.in. analizę finansową (w formie wydruku komputerowego). Pismem z dnia [...] r., nr [...], D. Instytucja Pośrednicząca poinformowała skarżącą o negatywnym wyniku oceny formalnej projektu z powodu niespełniania jednego z kluczowych kryteriów oceny formalnej: Kryterium nr 3 "Zgodność z limitami dla określonych kategorii kosztów". W proteście od powyższego rozstrzygnięcia skarżąca wniosła o zmianę oceny formalnej na pozytywną ocenę formalną. Wskazała, że wypełniając wniosek kilkukrotnie zmieniała kwotę wydatku "Nieruchomości zabudowane", "Najem nieruchomości". Ostateczną wartość jaką wnioskodawczyni chciała wprowadzić – jak podała, była kwota 26.000 zł kosztów kwalifikowalnych tego wydatku. Liczne zmiany wprowadzane przez wnioskodawczynię, wynikały z niemożliwości zapisu w generatorze wniosków docelowej wartości z powodu pojawiającego się błędu generatora. Dodatkowo generator niejednokrotnie wykazywał poprawne zapisane zmian, po czym po ponownej zmianie zakładki, widniały niezmienione dane. Ostateczne skarżąca podała, że wprowadziła kwotę 26.000 zł i ta wartość została zapisana przez generator. W ocenie skarżącej, w wyniku późniejszych działań generatora, wprowadzona przez nią kwota musiała zostać nieprawidłowo zapisana, dlatego też we wniosku wystąpił błąd. Podkreślono, że jest to błąd wynikający z problemów technicznych generatora, o których organ był informowany przez skarżącą (mailowo i telefonicznie). Ponadto problemy techniczne – jak podała skarżąca – były przyczyną wydłużenia z 7 na 14 dni możliwości wniesienia poprawek formalnych. W dalszej części uzasadnienia protestu skarżąca wskazała, że nawet gdyby przyjąć, że wnioskodawca błędnie wypełnił wniosek i przekroczył dopuszczalny limit wydatków, wniosek nie powinien przejść poprawnej walidacji i nie powinien przez system zostać dopuszczony do złożenia. Do protestu dołączono wydruk zawierający widok z ekranu komputerowego z informacją: "wystąpił błąd podczas przetwarzania formularza". Rozstrzygnięciem z dnia [...] r., nr [...] Zarząd Województwa D. nie uwzględnił złożonego przez skarżącą protestu. Odnosząc się do podniesionych przez skarżącą zarzutów, organ stwierdził, że zgodnie z zapisami widniejącymi w formularzu wniosku o dofinansowanie, kwota wydatków kwalifikowalnych kategorii pn. "Nieruchomości zabudowane" (nazwa kosztu: "Najem nieruchomości") wynosi 26.500 zł. Organ zauważył także, że dane wpisywane "ręcznie" w montażu finansowym projektu (pkt N.2.5) wskazują, iż kwota 26.500 zł nie wynika z błędu generatora, ale jest wartością założoną (przyjętą) przez wnioskodawczynię. Organ podniósł ponadto, że kwota 26.500 zł widnieje również w załączonym do wniosku o dofinansowanie arkuszu excel z analizą finansową (tabela 2 pn. "Nakłady inwestycyjne na realizację projektu"). Zarząd wskazał także, że zgodnie z opublikowanymi i dostępnymi "Wskazówkami pomocnymi Wnioskodawcy przy wypełnianiu formularza wniosku o dofinansowanie" wszystkie kwoty i wartości wpisywane we wniosku muszą być podawane w PLN, ponadto należy podawać wartości do dwóch miejsc po przecinku (z wyjątkiem pola kursu euro w punkcie J wniosku o dofinansowanie). Zgodnie natomiast z przyjętymi ogólnymi regułami matematyki, jeżeli pierwszą odrzuconą cyfrą jest któraś z cyfr od 5 do 9, to należy dokonać zaokrąglenia "w górę". Najistotniejszy jednak, zdaniem organu, był fakt, iż wnioskodawczyni określając kwotę wydatków kwalifikowalnych w kategorii "Nieruchomości zabudowane" powinna była posłużyć się metodologią wyliczenia kosztu kwalifikowalnego przedstawioną w załączniku nr 2 do "Wytycznych w zakresie kwalifikowalności wydatków w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności na lata 2014-2020". Zgodnie ze wzorem wskazanym w tych wytycznych maksymalna kwota wydatków kwalifikowalnych w ramach przedmiotowej kategorii nie mogła przekroczyć [...] zł. Wnioskodawczyni we wniosku o dofinansowanie wpisała jednak kwotę 26.500 zł. Organ zauważył również, że przy wpisanej przez wnioskodawczynię kwocie 26.500 zł (w kategorii "Nieruchomości zabudowane") generator wskazał pułap procentowy 10,01% (czyli więcej niż maksymalne 10%), co powinno skłonić wnioskodawczynię do skontaktowania się z pracownikiem instytucji zarządzającej, celem wyjaśnienia wątpliwości. Końcowo organ dodał, że zgodność z limitami dla określonych kategorii kosztów jest sprawdzana na etapie oceny formalnej wniosku. Omawiane kryterium jest kryterium obligatoryjnym, tj. takim, którego spełnienie jest niezbędne dla możliwości otrzymania dofinansowania. Tym samym niespełnienie kryterium oznacza odrzucenie wniosku, przy czym istnieje możliwość jednorazowej korekty. Mając na uwadze fakt, iż zarówno w pierwszej, jak i w poprawionej/uzupełnionej (na wezwanie organu) wersji wniosku o dofinansowanie przekroczony został limit wydatków kwalifikowalnych dla kategorii pn. "Nieruchomości zabudowane", przedmiotowy wniosek o dofinansowanie – zdaniem organu, nie mógł zostać pozytywnie oceniony na etapie oceny formalnej i zostać przekazany do kolejnego etapu, czyli oceny merytorycznej. W skardze na rozstrzygnięcie protestu skarżąca podkreśliła, że nie kwestionuje wysokości wartości wydatków kwalifikowalnych w kategorii "nieruchomości zabudowane" wskazanej przez organ, a także nie podważa twierdzenia, zgodnie z którym kwota 26.500 zł przekracza ustalone limity konkursowe o 0,01 %. Intencją wnioskodawcy było zastosowanie się do uwag IZ RPO WD i korekta wniosku zgodnie z tymi uwagami tzn. wprowadzenie właściwej kwoty, która miała wynosić 26.000 zł. W złożonej korekcie wniosku – jak wskazała skarżąca – wystąpiły nieprawidłowości wynikające z błędnego działania generatora wniosków, co jest udokumentowane i o czym traktuje cały punkt 1 protestu. Skarżąca wskazała, że wielokrotnie próbowała wprowadzić kwotę 26.000 zł. Początkowo generator nawet zapisał tą kwotę, lecz w wyniku późniejszych działań generatora pozostała wartość pierwotna, kwestionowana przez IZ RPO WD. Ciągle niezapisująca się zmiana w generatorze wniosków w tym punkcie wniosku zmyliła osobę przygotowującą Analizę finansową stąd – w ocenie skarżącej - błąd. Cały natomiast protest – jak wskazała skarżąca – po ocenie formalnej miał na celu uświadomienie IZ RPO WD wadliwości narzędzia, wyznaczonego do naniesienia korekty, którą wnioskodawca złożył. Jednocześnie skarżąca podniosła możliwość walidacji wniosku o dofinansowanie. Zarzuciła także popełnienie przez komisję oceniającą błędu o charakterze proceduralnym w zakresie przeprowadzonej oceny, która miała istotny wpływ na ocenę formalną. Podstawowy błąd proceduralny polegał, zdaniem skarżącej, na ocenie wniosków w oparciu o wadliwie działający i nieprecyzyjnie skonstruowany generator wniosków, która to kwestia została pominięta w rozstrzygnięciu protestu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 3 sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Taką ustawą szczególną jest ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (tj.: Dz. U. z 2016 r., poz. 217, zwana dalej "ustawą"). Zgodnie z art. 61 ustawy w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. W myśl art. 61 ust. 8 ustawy w wyniku rozpoznania skargi sąd może: 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe. Ustawa o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowych w perspektywie finansowej 2014-2010 określa ogólne reguły postępowania dotyczące wyboru projektów do dofinansowania. Zgodnie z art. 37 ust. 1 ustawy właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wszystkim wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. W myśl art. 37 ust. 2 ustawy projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, zatwierdzonych przez komitet monitorujący, zgodnych z warunkami określonymi w art. 125 ust. 3 lit. a rozporządzenia ogólnego (czyli rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1303/2013 z 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006). Wybór projektów do dofinansowania następuje w trybie konkursowym lub pozakonkursowym (art. 38 ust. 1). W trybie konkursowym, a w takim trybie następował wybór projektów w rozpoznawanej sprawie, wniosek o dofinansowanie projektu jest składany w ramach konkursu organizowanego i przeprowadzanego przez właściwą instytucję (art. 39 ust. 1). Zgodnie z art. 39 ust. 2 ustawy konkurs jest postępowaniem służącym wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów i: 1) uzyskały wymaganą liczbę punktów albo 2) uzyskały kolejno największą liczbę punktów, w przypadku gdy kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na objęcie dofinansowaniem wszystkich projektów, o których mowa w pkt 1. Konkurs jest przeprowadzany przez właściwą instytucję na podstawie określonego przez nią regulaminu (art. 41 ust. 1 ustawy), który m.in. określa kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia (art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy). Bezspornie w rozpoznawanej sprawie jedynym kryterium, którego nie spełniał złożony przez skarżącą wniosek o dofinansowanie było kryterium zgodności z limitami dla określonych kategorii kosztów. Zgodnie z "Wytycznymi w zakresie kwalifikowalności wydatków w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności na lata 2014-2020" wydatki dotyczące najmu nieruchomości są kwalifikowalne do 10 % całkowitych wydatków kwalifikowalnych projektu. W załączniku nr 2 do tych Wytycznych opisano szczegółowo metodę obliczenia maksymalnej wysokości kosztu kwalifikowalnego nieruchomości, podając wzór, na podstawie którego należy dokonać takiego wyliczenia. W zaskarżonym rozstrzygnięciu organ dokonał analizy podanych przez skarżącą we wniosku o dofinansowanie danych i stosując się do obowiązującego wzoru prawidłowo obliczył maksymalną wysokość kosztu kwalifikowalnego nieruchomości, która wyniosła dla ocenianego projektu [...] zł. W złożonym natomiast przez skarżącą wniosku o dofinansowanie i następnie w korekcie tego wniosku (przesłanej wskutek wezwania organu) skarżąca jako wydatki kwalifikowalne w kategorii "nieruchomości zabudowane" podała kwotę 26.500 zł, co stanowiło 10,01 % całkowitych wydatków kwalifikowalnych projektu. Podkreślić przy tym należy, że skarżąca w skardze do WSA nie kwestionowała prawidłowości dokonanego przez organ wyliczenia maksymalnej wysokości kosztu kwalifikowalnego nieruchomości i faktu, że zawarta we wniosku o dofinansowanie i jego korekcie kwota 26.500 zł przekroczyła limit konkursowy o 0,01 %. Zawarta w skardze argumentacja sprowadzała się w istocie do zakwestionowania prawidłowości działania generatora wniosków i twierdzenia, że podstawowy błąd proceduralny popełniony przez Instytucję Zarządzającą polegał na ocenie wniosku w oparciu o wadliwie działający i nieprecyzyjnie skonstruowany generator wniosków. Skarżąca podnosiła bowiem, że podejmowała kilkakrotne próby dokonania korekty wniosku i wpisania w rubryce dotyczącej wydatków kwalifikowalnych w kategorii "nieruchomości zabudowane" kwoty 26.000 zł, czyli nie przekraczającej ustalonych limitów. Podała, że generator początkowo nawet zapisał kwotę 26.000 zł, lecz później powrócił do kwestionowanej przez organ kwoty 26.500 zł. W ocenie Sądu przedstawiona przez skarżącą argumentacja nie uzasadniała uwzględnienia jej skargi. W pierwszej kolejności należy podkreślić – nie kwestionując przy tym twierdzeń skarżącej o awarii generatora wniosków, że nieprawidłowa kwota wydatków kwalifikowalnych w kategorii "nieruchomości zabudowane" widniała nie tylko we wniosku o dofinansowanie złożonym w formie elektronicznej, ale została także powtórzona w dołączonej do wniosku analizie finansowej (załącznik nr 2, nakłady inwestycyjne na realizację projektu), która stanowiła wydruk komputerowy dokumentu sporządzonego bez udziału generatora wniosków. Okoliczność ta, zdaniem Sądu, wskazywała, że wpisanie we wniosku o dofinansowanie kwoty 26.500 zł nie wynikało z błędu generatora, ale że kwota ta była wartością założoną (przyjętą) przez wnioskodawczynię. Odnosząc się natomiast do argumentacji skarżącej, zgodnie z którą wystąpiła awaria generatora wniosków, czego konsekwencją był podstawowy błąd proceduralny popełniony przez Instytucję Zarządzającą polegający na ocenie wniosku w oparciu o wadliwie działający i nieprecyzyjnie skonstruowany generator, należy wskazać, że niewątpliwie do problemów z funkcjonowaniem generatora doszło, o czym informowano wnioskodawców w formie komunikatu umieszczonego na stronie internetowej. Konsekwencją tej awarii było wydłużenie przez organ terminu złożenia korekty wniosku, co zostało przyznane przez skarżącą w proteście. Skarżąca nie wykazała natomiast w żaden sposób, że wspomniana awaria miała wpływ na prawidłowe wypełnienie wniosku w zakresie wysokości kosztów kwalifikowalnych. Podkreślić przy tym należy, że to wnioskodawca odpowiada za prawidłowe wypełnienie wniosku, za poprawność jego sporządzenia i za jego treść. Rzeczą wnioskodawcy, który występuje w trybie konkursowym o uzyskanie dofinansowania do projektu, jest dołożenie należytej staranności w celu wygrania konkursu. W sytuacji zatem wystąpienia błędu generatora wniosku uniemożliwiającego jego poprawne wypełnienie, wnioskodawca powinien podjąć wszelkie możliwe kroki w celu wyeliminowania zaistniałych przeszkód i rozwiązania problemu, w szczególności poprzez kontakt telefoniczny czy mailowy z pracownikami odpowiedzialnymi za dany projekt. Skarżąca twierdzi, że zgłaszała zaistniały problem, jednak w żaden sposób nie uprawdopodobniła tego faktu, chociażby poprzez dołączenie wydruków korespondencji mailowej z pracownikiem organu. Odnosząc się do zawartego w skardze wniosku "o stworzenie możliwości poprawy kwestionowanej wysokości wydatku kwalifikowalnego do wartości zgodnej z intencjami wnioskodawcy (...)", należy wskazać za organem, że zgodnie z załącznikiem nr 3 do Regulaminu przedmiotowego konkursu, tj. Wyciągiem z Kryteriów wyboru projektów zatwierdzonych przez [...] w dniu [...] r. (Uchwała nr [...]) obowiązujących w omawianym naborze, kryterium pn. "Zgodność z limitami dla określonych kategorii kosztów" jest kryterium obligatoryjnym, a więc jego spełnienie jest niezbędne dla możliwości otrzymania dofinansowania. Jak słusznie wskazał organ istnieje możliwości jednorazowej korekty wniosku, co w niniejszej sprawie miało miejsce. Możliwość korekty elementów oceny formalnej na etapie oceny merytorycznej wniosku byłaby dopuszczalna jedynie w sytuacji, w której nie doszłoby do korekty na etapie oceny formalnej. Każdy wnioskodawca posiada przy tym tylko jedną możliwość poprawy/uzupełnienia swojego wniosku. Zgodzić należy się zatem z organem, że zapewnienie skarżącej kolejnej możliwości poprawy wniosku stanowiłoby wyraz nierównego traktowania wnioskodawców. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy, oddalił skargę.