III SA/Wr 1189/16

PostanowienieWSA we Wrocławiu2016-10-18

Skład orzekający: Michał Kazek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych jest zasadny, gdy ustawa zwalnia stronę z obowiązku uiszczania tych kosztów z mocy prawa?
Ratio decidendi
Postępowanie w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowe, jeśli ustawa z mocy prawa zwalnia stronę z obowiązku uiszczania tych kosztów. W takim przypadku wniosek ten podlega umorzeniu.
Stan faktyczny
Strona skarżąca A.B. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu dotyczące uznania zarzutów na postępowanie egzekucyjne za bezzasadne. W ramach tej skargi wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Sprawa dotyczyła postępowania egzekucyjnego w zakresie należności z tytułu niepłaconych składek na ubezpieczenie społeczne.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie wszczęte wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu Michał Kazek po rozpoznaniu w dniu 18 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale III wniosku strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A.B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w C. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie w przedmiocie uznania zarzutów na postępowanie egzekucyjne za bezzasadne postanawia umorzyć postępowanie wszczęte wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. W sprawie, A.B. skarżący do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu w przedmiocie uznania zarzutów na postępowanie egzekucyjne za bezzasadne w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie tytułów wykonawczych obejmujących należności z tytułu niepłaconych składek na ubezpieczenie społeczne, FP i FGŚP za okres od marca do czerwca 2015 r., wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W sprawie zważono, co następuje. Stosownie do brzmienia art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2), natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). Stosownie do brzmienia art. 239 § 1 pkt 1) lit. e Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych. W sprawie przedmiotem skargi A.B. jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu w przedmiocie uznania zarzutów na postępowanie egzekucyjne za bezzasadne w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie tytułów wykonawczych obejmujących należności z tytułu niepłaconych składek na ubezpieczenie społeczne, FP i FGŚP za okres od marca do czerwca 2015 r., które stanowi działanie organu w sprawie z zakresu ubezpieczeń społecznych, wskazaną w powołanym przepisie art. 239 § 1 pkt 1) lit. e Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący nie ma zatem z mocy ustawy (podkreślenie referendarza sądowego) obowiązku uiszczania w niniejszej sprawie kosztów sądowych. Dlatego postępowanie dotyczące jego wniosku o przyznanie prawa pomocy w określonym na formularzu wniosku zakresie zwolnienia od kosztów sądowych należało uznać za bezprzedmiotowe, i w konsekwencji, na zasadzie art. 161 § 1 pkt 3) w zw. z art. 258 § 1 i 2 pkt 7) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnym, umorzyć, o czym referendarz sądowy orzekł w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło