III SA/Wr 1190/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Malinowska – Grakowicz po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi J. H. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] r. J. H.(dalej jako: "skarżący") wniósł skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że decyzja ta jest rażąco nieprawidłowa, gdyż art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 ustawy o grach hazardowych, na podstawie którego nałożono karę pieniężną za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry, stanowi – wespół z zakazem z art. 14 ust. 1 tej samej ustawy "regulację techniczną" w rozumieniu dyrektywy Nr 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 2 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. Urz. UE. L. 98.204.37 ze zm.), a w konsekwencji braku notyfikacji projektu tejże ustawy Komisji Europejskiej nie mogą być one stosowane wobec jednostek oraz podmiotów będących adresatami decyzji. Następnie, powołując się na załączoną deklarację podatkową PIT-36L za 2014 r. wskazał, że roczny przychód z tytułu prowadzonej działalności wyniósł [...] zł, jednak koszty związane z uzyskaniem przychodu kształtujące się na poziomie [...] zł, stawiają roczny przychód na poziomie [...] zł. Zgodnie z tymi danymi średni miesięczny dochód kształtuje się na poziomie [...] zł. Dodatkowo wnioskodawca podniósł, że obecnie przeciwko niemu toczą się trzy postępowania w przedmiocie wymierzania kar pieniężnych z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry na łączną kwotę [...]zł, co stanowi ponad 100% uzyskiwanego przez niego rocznego dochodu. Do wniosku dołączona została kopia wniosku skarżącego o ogłoszenie upadłości z możliwością zawarcia układu, kierowanego do Sądu Rejonowego dla W. – F. we W. Jak wynika z jego treści skarżący pozostaje niewypłacalny co do części swoich zobowiązań pieniężnych. Obciążające go zobowiązania z tytułu zaciągniętych kredytów i pożyczek, nie dają mu możliwości kontynuowania prowadzonej działalności gospodarczej. Ogólna wartość zobowiązań pieniężnych wyniosła [...] zł. Na dzień złożenia wniosku o ogłoszeniu upadłości skarżący posiadał [...] zł w gotówce. Natomiast rachunki bankowe, jak i łatwo zbywalny majątek, zostały zajęte w toku postępowania egzekucyjnego. Nieruchomości, które pozostają własnością skarżącego, stanowią zabezpieczenie wierzytelności wynikające z zaciągniętych kredytów i pożyczek. Oczywistym jest zatem, że w obliczu przedstawionej kondycji finansowej wnioskodawcy kształtującej roczną stratę na poziomie [...] zł, już konieczność uiszczenia kary pieniężnej w wysokości przewidzianej w zaskarżonej decyzji, znacząco wpłynie na sytuację finansową skarżącego, jak również, że w razie braku udzielenia tymczasowej ochrony z art. 61 p.p.s.a., mogą wystąpić trudne czy wręcz niemożliwe do odwrócenia skutki, jako że sytuacja finansowa strony nie jest stabilna i nawet stosunkowo "nieznaczna" kara finansowa, może doprowadzić do zachwiania jego kondycji w stopniu utrudniającym lub nawet uniemożliwiającym dalsze prowadzenie gospodarczej aktywności, co wywiązanie się z układu w postępowaniu upadłościowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jednolity tekst: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z treści cytowanego ostatnio przepisu wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy i może nastąpić tylko na wniosek strony skarżącej, w którym uprawdopodobni ona istnienie przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 powołanej ustawy. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo: wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Inicjatywa zaś przy wykazaniu okoliczności potwierdzających istnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji należy do strony skarżącej (por. postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2004 roku, FZ 138/04, nie publ.). W świetle dotychczasowych wywodów, wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. Wnioskodawca szczegółowo uzasadnił, dlaczego (w jego ocenie), w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności Sąd uznał, że spełnione zostały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a., gdyż podniesione przez skarżącego argumenty (przedstawione szczegółowo w stanie faktycznym niniejszego uzasadnienia) wskazują, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki, ponieważ zapłata kwoty 12.000 zł mogłaby być znacznym utrudnieniem i zagrozić bytowi materialnemu skarżącego. Na marginesie podkreślić nadto należy, iż rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie jest uzależnione od zasadności samej skargi, a w szczególności nie zależy od dostrzeżenia przed Sąd w decyzji wady kwalifikowanej (w postaci rażącego naruszenia prawa). Rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji abstrahuje bowiem od ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej. Podejmowane jest na wstępnym etapie postępowania, gdy brak jest podstaw do wyrokowania o zasadności skargi. W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji.