III SA/Wr 12/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Jankowska – Szostak po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Miasta K. na decyzję Zarządu Województwa D. z dnia [...] października 2013 r. Nr [...] w przedmiocie określenia kwoty środków przypadających do zwrotu dla projektu pt. "[...]" postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] grudnia 2013 r. strona skarżąca wniosła skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Zarządu Województwa D. z dnia [...] października 2013 r. w przedmiocie określenia kwoty środków przypadających do zwrotu dla projektu pt. "[...]" oraz wniosła o "wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji". Szczegółowo uzasadniając wniosek podniosła, że jest w trakcie realizacji budżetu na rok 2013. W budżecie zaplanowano dochody w wysokości 165 954 zł z tytułu rozliczenia końcowego wniosku o płatność w związku z realizacją zadania "[...]". W związku z nałożeniem korekty finansowej w kwocie 62 544,85 zł Urząd Marszałkowski zablokował rozliczenie ostatniego wniosku o płatność, a tym samym również wypłatę kwoty wynikającej z rozliczenia wniosku końcowego, co znacznie uszczupliło wpływy do jej budżetu w stosunku do planowanych w budżecie. Dalej podkreśliła, że natychmiastowe wykonanie decyzji skutkować będzie - poza koniecznością zapłaty kwoty odpowiadającej wartości nałożonej korekty finansowej - koniecznością zapłaty odsetek w wysokości 15 065 zł (według stanu na dzień [...].11.2013 r.). Mając na uwadze zaś fakt, że jej wydatki na 2013 r. zostały ściśle skalkulowane pod realizację dochodów, w budżecie założono deficyt w wysokości 1 700 000 zł finansowany emisją papierów wartościowych. Spowodowało to znaczne utrudnienie w realizacji inwestycji w tym współfinansowanej ze środków UE, gdzie strona skarżąca musi ściśle przestrzegać terminów realizacji poszczególnych zadań w odniesieniu do harmonogramu rzeczowo - finansowego. Obciążenia finansowe wynikające z konieczności zapłaty kwoty odpowiadającej wartości nałożonej korekty finansowej wraz z odsetkami mogą spowodować utratę płynności finansowej i trudnościami w prawidłowym rozliczeniu inwestycji. Aktualnie – jak dalej podniosła strona skarżąca - zmuszona jest pozyskać źródła finansowania w odniesieniu do kwoty odpowiadającej wartości wstrzymanej przez IZ RPO WD wypłaty, a w przypadku natychmiastowego wykonania zaskarżonej decyzji, będzie zmuszona również pozyskać dodatkowe środki na finansowanie nałożonej korekty finansowej wraz z odsetkami. W konsekwencji natychmiastowe wykonanie decyzji narazi ją na szkodę związaną z koniecznością poniesienia kosztów, jakie będą niezbędne dla pozyskania dodatkowych środków (w związku z uszczupleniem budżetu o kwotę nierozliczonego wniosku o płatność oraz koniecznością zapłaty korekty finansowej wraz z odsetkami), jak również skutkować będzie powstaniem niemożliwych do odwrócenia skutków w postaci przekroczenia terminów realizacji zadań, jak i skutków związanych z przekroczeniem założonego deficytu budżetowego. Podkreśliła również, że w przypadku odmowy wstrzymania wykonania decyzji zmuszona będzie do pokrycia kwoty nałożonej korekty wraz z odsetkami, zaś rozliczenie planowanej w 2013 r. transzy dofinansowania nastąpi dopiero po wykonaniu decyzji, a zatem - uwzględniając terminy administracyjnoprawne, a także konieczność dokonania stosownych zmian we wnioskach o płatność - rozliczenie nastąpi w 2014 r., co w sposób jednoznaczny dowodzi, że skutki wykonania dla wykonania budżetu za rok 2013 będą nieodwracalne. Wreszcie wskazała, że dla zabezpieczenia wykonania decyzji określającej kwotę środków przypadających do zwrotu wystarczające jest zatrzymanie przez IZ RPO WD, w odniesieniu do transzy środków, które miały zostać wypłacone w 2013 r., kwoty odpowiadającej wartości nałożonej korekty finansowej. Natychmiastowe wykonanie decyzji i rozliczenie transzy w 2014 r. jest środkiem nieadekwatnym dla osiągnięcia założonego w tym zakresie celu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z treści cytowanego przepisu wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy i może nastąpić tylko na wniosek strony skarżącej, w którym uprawdopodobni istnienie przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 powołanej ustawy. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo: wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Inicjatywa zaś do wykazania okoliczności potwierdzających istnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji przysługuje stronie skarżącej (por. postanowienie NSA ż dnia 18 czerwca 2004 roku, FZ 138/04, nie publ.). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, że wniosek strony skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Strona skarżąca szczegółowo uzasadniła, dlaczego w jej ocenie, w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jako okoliczności uprawdopodabniające przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. podała w szczególności, że obciążenia finansowe wynikające z konieczności zapłaty kwoty odpowiadającej wartości nałożonej korekty finansowej wraz z odsetkami mogą spowodować utratę płynności finansowej i trudności w prawidłowym rozliczeniu inwestycji. Podniosła, że jest w trakcie realizacji budżetu na rok 2013, w którym zaplanowano dochody w wysokości 165 954 zł z tytułu rozliczenia końcowego wniosku o płatność w związku z realizacją zadania "[...]". Nałożenie korekty finansowej w kwocie 62 544,85 zł spowodowało zaś, że Urząd Marszałkowski zablokował rozliczenie ostatniego wniosku o płatność, a tym samym również wypłatę kwoty wynikającej z rozliczenia wniosku końcowego, co znacznie – jak podniosła strona skarżąca - uszczupliło wpływy do jej budżetu w stosunku do planowanych w budżecie. Natychmiastowe zatem wykonanie decyzji spowoduje zatem konieczność nie tylko zapłaty kwoty odpowiadającej wartości nałożonej korekty finansowej, lecz również konieczność zapłaty odsetek w wysokości 15 065 zł (według stanu na dzień [...].11.2013 r.). Tymczasem wydatki strony skarżącej na rok 2013 r zostały skalkulowane ściśle pod realizację dochodów. Zaplanowano deficyt w wysokości 1.700, 00 zł sfinansowany emisją papierów wartościowych. Tym samym skoro aktualnie strona skarżąca musi pozyskać źródła finansowania w odniesieniu do kwoty odpowiadającej wartości wstrzymanej przez IŻ RPO WD wpłaty, to w przypadku natychmiastowego wykonania zaskarżonej decyzji, zmuszona będzie pozyskać nadto dodatkowe środki na finansowanie nałożonej korekty oraz odsetek. Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności, Sąd uznał, że spełnione zostały przesłanki określone w art. 61 § 1 i 3 powołanej ustawy. Brak bowiem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji mógłby narazić stronę skarżąca na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na marginesie podkreślić nadto należy, iż rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie jest uzależnione od zasadności samej skargi, a w szczególności nie zależy od dostrzeżenia przed Sąd w decyzji wady kwalifikowanej (w postaci rażącego naruszenia prawa). Rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji abstrahuje bowiem od ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej. Podejmowane jest na wstępnym etapie postępowania, gdy brak jest podstaw do wyrokowania o zasadności skargi. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji