III SA/Wr 122/08

Wiesław Jakubiec - referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. F. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody D. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wymeldowania z miejsca stałego pobytu postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie z kosztów sądowych i ustanowienie adwokata W dniu 16 maja 2008 r. skarżący złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienie adwokata wskazując w uzasadnieniu, iż samotnie prowadzi gospodarstwo domowe, a otrzymywane świadczenie rentowe w wysokości 713, 17 zł przeznacza na spłatę kredytu (do spłaty zostało 14.242 zł; rata miesięczna - 132, 41 zł) zaciągniętego na wykup mieszkania o pow. 96 m2 oraz na koszty utrzymania mieszkania (czynsz- 256, 61 zł + media). Z załączonej do pisma z dnia 5 czerwca 2008 r. decyzji MOPS (z dnia 7.02.2008 r.) wynika, iż skarżącemu przyznano zasiłek celowy w wysokości 200 zł na dofinansowanie ciepłej odzieży. Z przedłożonych rachunków wynika, iż skarżący zobowiązany jest do ponoszenia następujących wydatków: czynsz za mieszkanie + woda- 162, 55 zł; opłata za energię elektryczną - 55, 91 zł; podatek od nieruchomości i opłata za użytkowanie wieczyste- 100, 84 zł. Prawo pomocy w zakresie całkowitym może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym - zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Uwzględniając sytuację materialną skarżącego uznać należy, iż zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z przedstawionych we wniosku okoliczności, znajdujących potwierdzenie w złożonych dokumentach, wynika bowiem, że poniesienie przez niego kosztów sądowych czy kosztów wynagrodzenia zawodowego pełnomocnika mogłoby pozbawić go środków na zaspokojenie podstawowych potrzeb. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 u.p.s.a, orzekł jak w sentencji.