III SA/Wr 122/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2015 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi "A" Sp. jawna w W. na uchwałę Rady Miejskiej W. z dnia [...] października 2012 r., Nr [...] w przedmiocie uchylenia uchwały w sprawie zwolnień z podatku od nieruchomości przeznaczonych na prowadzenie działalności gospodarczej dla przedsiębiorców na terenie Gminy W. postanawia: umorzyć postępowanie. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie tutejszego Sądu o odrzuceniu skargi "A" Sp. jawna w W. na uchwałę Rady Miejskiej W. z dnia [...] października 2012 r., Nr [...] w przedmiocie uchylenia uchwały w sprawie zwolnień z podatku od nieruchomości przeznaczonych na prowadzenie działalności gospodarczej dla przedsiębiorców na terenie Gminy W. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III sprawę ze skargi "A" Sp. jawna w W. na w/w uchwałę Rady Miejskiej W. zadekretowano pod sygn. akt III SA/Wr 122/15. Pismem z dnia [...] marca 2015 r. pełnomocnik strony skarżącej wniósł o cofnięcie skargi w sprawie o sygn. akt III SA/Wr 122/15 "w związku z okolicznością, iż w toku postępowania administracyjnego organ podatkowy uznał roszczenie strony skarżącej, udzielając jej zwolnienia z podatku od nieruchomości zgodnie z żądaniem strony, wobec ustania przesłanki w postaci naruszenia interesu prawnego". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U.z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest – zgodnie z dyspozycją art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. – uzależniona od wyniku badania przez sąd dopuszczalności cofnięcia skargi. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest jednak tylko w przypadku ustalenia, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w niniejszej sprawie czynność procesowa skarżącej – z tego punktu widzenia – nie budzi żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W konsekwencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu.