III SA/Wr 1232/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w następującym składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Moskała po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi "A" Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. – obecnie: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w związku z eksploatacją urządzenia do gier poza kasynem gry bez wymaganej koncesji wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. "A" sp. z o.o. z/s w W. (dalej: spółka), w skardze na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Celnej we W., w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w związku z eksploatacją urządzenia do gier, zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego we W. Podniosła, że ewentualne wykonanie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji sprowadzi wysokie ryzyko utraty płynności finansowej spółki i wyrządzenia jej w ten sposób znacznej i nieodwracalnej szkody, przez pozbawienie jej środków finansowych. Spółka wskazała również, że obecnie prowadzone są przeciwko niej liczne postępowania w przedmiocie nałożenia kar pieniężnych w związku z eksploatacją urządzeń do gier hazardowych, bądź już wyegzekwowania tych kar. Z bilansu na dzień [...] grudnia 2015 r. oraz z rachunku zysków i strat za okres od [...] października 2014 r. do [...] grudnia 2015 r. wynika, że w 2015 r. spółka osiągnęła przychód w kwocie [...] zł, wartość jej środków trwałych według ostatniego bilansu wyniosła [...] zł a strata [...] zł. Ponadto spółka dokonała odpisu amortyzacyjnego w wysokości [...]. Z dołączonej historii operacji na rachunku bankowym wynika, że spółka nie posiada żadnych środków i w okresie od lipca do września 2016 r. nie dokonała żadnych operacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie jednak z § 3 tego przepisu, sąd może wstrzymać wykonanie takiej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez sformułowanie "znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" należy rozumieć taką sytuację, w której szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia ani nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do jej stanu pierwotnego. W szczególności trudnym do odwrócenia skutkiem będzie utrata rzeczy, która ze względu na swoje właściwości nie może być zastąpiona, bądź konieczność ogłoszenia upadłości przedsiębiorstwa połączonej z likwidacją jego majątku. W postępowaniu o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, ciężar dowodu spoczywa zawsze na wnioskodawcy. Nie wystarczy zatem ogólny wywód strony. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać, na czym konkretnie polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. W niniejszej sprawie stwierdzić należy, że spółka nie wykazała, aby groziła jej znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki, jako konsekwencje ewentualnego przymusowego wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu, przedłożone przez stronę skarżącą dokumenty nie świadczą o utracie przez nią płynności finansowej. Z dołączonego rachunku zysków i strat za okres od 1 października 2014 r. do 31 grudnia 2015 r. wynika, że spółka - pomimo twierdzeń o złej sytuacji ekonomicznej - w podanym okresie uzyskała przychód w kwocie [...] zł, ponosząc stratę w wysokości [...] zł. Odnosząc się przy tym do poniesionej przez stronę straty, wskazać trzeba, że strata powstaje wskutek uzyskania nadwyżki kosztów nad przychodem i nie stanowi automatycznie o braku środków finansowych, czy też o utracie przez spółkę płynności finansowej. Ponadto, wykazana przez spółkę strata nie odzwierciedla jej sytuacji finansowej, ponieważ kwotę tę przewyższa odpis amortyzacyjny w wysokości [...] zł, który nie jest związany z faktycznym wydatkowaniem środków pieniężnych. Reasumując, stwierdzić należy, że skoro strona skarżąca nie uprawdopodobniła niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody, to nie można przyjąć twierdzenia, że wykonanie decyzji spowodowałoby taką szkodę, a co więcej "znaczną szkodę". Mając na uwadze wskazane okoliczności, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowił, jak w sentencji.