III SA/Wr 1245/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Moskała po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2016 r., na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi A Sp. z.o.o. we W., na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W., z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012 wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku postanawia: odmówić przywrócenia terminu. Wyrokiem z dnia [...] r. Wojewódzki sąd Administracyjny we W. oddalił skargę strony skarżącej na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] r. (nr [...]) w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012. Pismem z dnia [...] r. nadanym w placówce pocztowej tego samego dnia strona skarżąca wniosła o wydanie odpisu wyroku z dnia [...] r. wraz z uzasadnieniem. Niniejszą korespondencję strona skarżąca zaadresowała jednak (omyłkowo) zamiast do tutejszego Sądu jako sądu właściwego – do WSA w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przesłał wniosek strony do tutejszego Sądu w dniu [...] r. (data stempla pocztowego). Postanowieniem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. odmówił stronie skarżącej sporządzenia uzasadnienia wyroku z uwagi na przekroczenie terminu do jego złożenia. Niniejsze postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu [...] r. Pismem z dnia [...] r., strona skarżąca wywiodła zażalenie na ww. postanowienie wraz z wnioskiem o "przywrócenie terminu na złożenie wniosku o wydanie odpisu wyroku z uzasadnieniem jeśli termin ten został naruszony". W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca podniosła, że oczywista pomyłka pisarska w adresowaniu koperty z wnioskiem zaskutkowała doręczeniem wniosku do WSA w Warszawie. Zatem strona skarżąca literalnie wypełniła wymóg wskazany w art. 141 § 2 p.p.s.a. – w terminie złożyła wniosek do sądu. W ocenie strony skarżącej złożenie wniosku do sądu niewłaściwego wywołuje skutki wskazane w art. 59 § 1 p.p.s.a. Przekazanie zaś wniosku pomiędzy Sądami nie jest "złożeniem wniosku". W dalszej części uzasadnienia strona skarżąca odniosła się do zasadności wydanego przez Sąd postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu nie jest zasadny. Według art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. zwanej dalej, w skrócie, "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie ustawa wymaga, aby uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, strona dokonała składając wniosek. Ocenie Sądu podlega zatem, czy strona postępowania dołożyła wszelkiej możliwej staranności, jakiej należało od niej oczekiwać. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego zalicza się np. powódź, pożar, przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się osobą trzecią przy dokonywaniu konkretnej czynności (por. B. Adamiak, J. Borkowski, "Kodeks postępowania administracyjnego", Komentarz, wyd. 2, Wydawnictwo C. H. Beck, Warszawa 1998, s. 345). Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku gdy w sposób przekonujący uprawdopodobniony zostanie brak winy, a przy tym wykazane zostanie, iż niezależna przeszkoda trwała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy nawet przy dochowaniu należytej staranności, nie można było usunąć przeszkody do dokonania czynności. Inaczej mówiąc, gdy wykazane zostanie, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. E. Iserzon, J. Staraniek. "Kodeks postępowania administracyjnego", Komentarz, wyd. IV, W-wa 1980, str. 136). W literaturze dominuje pogląd, że przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. W ocenie Sądu, okoliczności podniesione w złożonym wniosku nie uprawdopodabniają braku winy strony skarżącej w uchybieniu terminowi, nie wskazują także, iż wnioskodawca nie mógł dokonać czynności w terminie. Przede wszystkim podnieść należy, że jak sama podaje strona skarżąca "omyłkowo" zaadresowała korespondencję zawierającą wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku tutejszego Sądu do WSA w Warszawie zamiast do tegoż Sądu. Sama już tylko strona skarżąca dowiodła zatem swojej niestaranności w wykonaniu czynności mającej odnieść określone skutki procesowe przed tutejszym Sądem. Tym samym przyjąć należy, że to strona skarżąca nie dopełniła należycie obowiązku zaadresowania koperty zawierającej wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. I tylko już z tej przyczyny przywrócenie jej terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnia wyroku jest niemożliwe, gdyż uchybienie terminowi nastąpiło ewidentnie z jej winy (niedbalstwo). Pozostała natomiast argumentacja wniosku stanowiąca w istocie polemikę z zasadnością wydanego postanowienia jako argumentacja zażalenia nie mogła zostać rozpoznana w tej sprawie, gdyż będzie przedmiotem odrębnego postępowania zażaleniowego. Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.