III SA/Wr 1283/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Jerzy Strzebinczyk po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2016 r., na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi "A" S.A. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] lipca 2015 r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia na skarżącą i na A.M.P. obowiązku solidarnej zapłaty kwoty [...] zł, tytułem obciążenia kosztami usunięcia i przechowywania na parkingu strzeżonym ciągnika samochodowego siodłowego marki [...], Nr rej. [...] za okres od dnia [...] marca 2013 r. do dnia [...] kwietnia 2014 r., wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...]listopada 2015 r. pełnomocnik strony skarżącej wniósł skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję. Wraz ze skargą wniesiono o wstrzymanie wykonania decyzji w całości. W tym aspekcie podniesiono jedynie, że wniosek ów uzasadniony jest treścią skargi. Wskazano także, że w razie uwzględnienia wniosku nie istnieje ryzyko nieuiszczenia opłaty przez bank. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej – skrótowo – "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja/postanowienie administracyjne korzystają z domniemania zgodności z prawem i podlegają wykonaniu. Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym między innymi w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r. (akt GZ 138/ 2004), podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji (stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a.) jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taki uszczerbek (majątkowy lub niemajątkowy), który nie będzie mógł być wynagrodzony przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie stanu pierwotnego. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona skarżąca ma zatem obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienia NSA z 14 listopada 2006 r., II FZ 585/06, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie wystarczy zatem ogólny tylko wywód strony. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać, na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. Wskazać należy ponadto, że w świetle przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a., wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie mogą uzasadniać podnoszone w skardze zarzuty wskazujące na wydanie tej decyzji z naruszeniem prawa. Podkreślenia bowiem wymaga, iż na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu Sąd nie ma możliwości dokonania oceny zgodności z prawem decyzji wydanych w toku postępowania administracyjnego, a zatem niedopuszczalne jest wywodzenie konieczności uwzględnienia wniosku z przekonania o wadliwości danego rozstrzygnięcia. Przenosząc dotychczasowe uwagi na grunt badanej sprawy wskazać trzeba, że pełnomocnik strony, uzasadniając wniosek, nie powołał art. 61 § 3 p.p.s.a. jako podstawy do jego wniesienia. Powołał się natomiast na § 2 tego artykułu, który dotyczy jedynie wstrzymania wykonania decyzji przez właściwy organ. Abstrahując od tego, trzeba również zauważyć, że strona skarżąca nie podniosła nawet ogólnych twierdzeń uprawdopodabniających to, że w przypadku wykonania decyzji może dojść do realizacji przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., to znaczy wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W związku z tym, nie wyjaśniono również, na czym polegać miałoby niebezpieczeństwo zaistnienia tychże skutków, a tym bardziej nie przywołano dokumentów źródłowych na potwierdzenie ewentualnych twierdzeń. Mając na uwadze wskazane okoliczności, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowił, jak w sentencji.