III SA/Wr 129/08
PostanowienieWSA we Wrocławiu2008-04-11
Skład orzekający: Bogumiła Kalinowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji celnej, dotyczącej należności celnych oraz podatku akcyzowego i VAT z tytułu importu samochodu, powinien zostać uwzględniony, jeśli skarżący powołuje się na brak wolnych środków finansowych i utrzymanie rodziny, ale nie przedstawił wystarczających dowodów na potwierdzenie tych okoliczności?Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ skarżący nie wykazał niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, co jest podstawową przesłanką do wstrzymania wykonania decyzji zgodnie z art. 61 § 3 PPSA. Przedstawione przez skarżącego dowody dotyczące jego sytuacji finansowej były nieaktualne, a twierdzenia niepoparte dokumentami źródłowymi. Ponadto, przedmiot sporu stanowią świadczenia pieniężne, które są z natury odwracalne, co oznacza, że w przypadku uwzględnienia skargi nastąpi zwrot należności.Stan faktyczny
Pełnomocnik M. W. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. dotyczącą należności celnych oraz podatku akcyzowego i VAT z tytułu importu samochodu. Wniósł również o wstrzymanie wykonania tej decyzji, argumentując brak środków finansowych na jej uiszczenie i konieczność utrzymania rodziny. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Bogumiła Kalinowska, , , po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia należności celnych oraz podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług z tytułu importu samochodu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Pismem z dnia [...] pełnomocnik M. W. – adw. J. T. - wniósł skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Celnej we W..
W uzasadnieniu skargi, powołując się na szczególnie ważny interes strony, wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując na brak wolnych środków finansowych pozwalających na natychmiastowe uiszczenie w całości ustalonych w decyzji pierwszoinstancyjnej należności. Wskazano, że strona ma na utrzymaniu rodzinę składającą się dwóch osób. Wyjaśniono również, że skarżący prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, która nie przynosi znaczących dochodów.
Pełnomocnik skarżącego wskazał także, że w sierpniu 2007 r. Naczelnik Urzędu Celnego w L. wydał w stosunku do skarżącego decyzję wymiarową, nakazującą uiścić mu kwotę [...] tytułem należności celnych.
Wywodzono, że wykonanie zaskarżonej decyzji w stosunku do skarżącego, spowoduje utratę płynności finansowej przez stronę, a tym samym zagrozi bytowi materialnemu skarżącego i jego rodziny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. zwane dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja administracyjna korzysta z domniemania zgodności z prawem i podlega wykonaniu.
Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym m.in. w postanowieniu NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. (sygn. akt GZ
Sygn. akt III SA/Wr 129/08
138/2004), podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji zgodnie z art. 61 § 3 powołanej ustawy jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu.
W nawiązaniu do wniosku pełnomocnika M. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należy podnieść, że w ocenie Sądu nie zasługuje on na uwzględnienie. Okoliczności przedstawione przez pełnomocnika skarżącego nie wskazują na spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. W aktach administracyjnych sprawy znajdują się co prawda deklaracje VAT – 7 (nieaktualne, bowiem z daty o kilka miesięcy wcześniejszej niż dzień wniesienia skargi), z których wynika, że w miesiącu maju 2007 r. skarżący musiał uiścić tytułem podatku od towarów i usług kwotę [...], a w czerwcu [...] jednak nie zostały przedstawione jakiekolwiek dokumenty potwierdzające wywód ze skargi (chociażby aktualne deklaracje podatkowe, czy zaświadczenie z Urzędu Pracy, że żona skarżącego nadal pozostaje bezrobotna) co do kondycji finansowej rodziny skarżącego. Analogicznie – nieaktualne jest także zestawienie z podatkowej księgi przychodów i rozchodów, gdyż dotyczy ono jedynie okresu od stycznia do sierpnia 2007 r. Niemniej, abstrahując od tej okoliczności, wypada zauważyć, że wykazuje ona znaczne obroty. Przychody bowiem np. za sierpień 2007 r. kształtowały się na poziomie ponad [...] gdy tymczasem wartość przypisanych zaskarżoną decyzją należności stanowi [...]
W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, iż do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest nawet wystarczający wywód strony. Uzasadnienie takie powinno się bowiem odnosić do konkretnych okoliczności
Sygn. akt III SA/Wr 129/08
pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego bieżącej sytuacji finansowej. Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. post. NSA z 30 listopada 2004 r. GZ 120/04, post. NSA z dnia 18 maja 2004 r. FZ 65/04.
W związku z powyższym, Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Jest to tym bardziej uzasadnione, że przedmiotem sporu są świadczenia pieniężne, a więc z istoty swej odwracalne. Dlatego, nawet w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonej decyzji skarżący nie poniesie szkody albowiem wówczas nastąpi zwrot należności.
Z tych względów – na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło