III SA/Wr 13/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Jerzy Strzebińczyk po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego we W. z dnia 24 lutego 2003 r. Nr [...] w przedmiocie zmiany wpisu w operacie ewidencji gruntów postanawia: odrzucić skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 22 marca 2004 r. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego we W. z dnia 24 lutego 2003 r. Nr [...] w przedmiocie zmiany wpisu w operacie ewidencji gruntów. W uzasadnieniu wskazał, że skarżąca J. P. nie uprawdopodobniła braku swojej winy w uchybieniu terminu. W szczególności podkreślił, że skarżąca była prawidłowo poinformowana o prawie, trybie i terminie wniesienia skargi oraz, że z uprawnienia tego nie skorzystała z własnej woli, wybierając administracyjny tryb wzruszenia przedmiotowej decyzji. W sprawie nie zaistniały również żadne obiektywne okoliczności, które stałyby na przeszkodzie skorzystania z tego uprawnienia przez skarżącą, która ponadto w toku postępowania administracyjnego była reprezentowana przez adwokata. W zażaleniu na to postanowienie skarżąca wniosła o jego uchylenie oraz o przywrócenie terminu do wniesienia skargi lub o przekazanie sprawy do ponownego rozstrzygnięcia Sądowi I instancji. W uzasadnieniu podała, że od zaskarżonej decyzji złożyła do organu, który ją wydał wniosek o uchylenie ostatecznej decyzji na mocy art. 154 k.p.a. Wniosek ten został przyjęty, a organ uwzględniając zarzuty skarżącej zmienił decyzję. Jednakże wydana w trybie art. 154 k.p.a. decyzja została uchylona przez organ odwoławczy i w konsekwencji moc obowiązującą odzyskała decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego we W. z dnia 24 lutego 2003 r. Nr [...]. Skarżąca podała, że uruchomienie nadzwyczajnego trybu postępowania administracyjnego uniemożliwiło jej wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Podkreśliła, że wbrew twierdzeniu Sądu nie miała zapewnionej fachowej pomocy prawnej, a ponadto żaden z urzędników nie pouczył jej o możliwości utraty prawa do wniesienia skargi do NSA, a wręcz zapewniono ją, że termin do złożenia skargi nie biegnie. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 5 stycznia 2005 r. oddalił zażalenie skarżącej. W uzasadnieniu wskazał, że skarżąca została prawidłowo poinformowana w decyzji z dnia 24 lutego 2003 r. o możliwości zaskarżenia jej do sądu administracyjnego, a ponadto w dacie doręczenia jej przedmiotowej decyzji miała ustanowionego profesjonalnego pełnomocnika, z którego rady mogła skorzystać. W świetle powyższego Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że zachowanie skarżącej, które w konsekwencji doprowadziło do uchybienia terminowi do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, nosi znamiona zawinionego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.s.a, sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W przedmiotowej sprawie skarżąca mimo prawidłowego pouczenia jej o prawie, trybie i terminie zaskarżenia decyzji do sądu administracyjnego uchybiła ustawowemu terminowi przewidzianemu do wniesienia skargi. Podkreślić należy, że zarówno Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, jak i Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do przywrócenia skarżącej terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego uznając, że nie zachodziły okoliczności wskazujące na brak winy skarżącej w uchybieniu terminu. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.