III SA/Wr 130/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 lipca 2025 r. w sprawie ze skargi R.J. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 12 stycznia 2024 r. nr 0201-IEE2.7192.85.2023.2 w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego postanawia uwzględnić zażalenie na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału III o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł i uchylić zarządzenie z dnia 7 maja 2025 r. sygn. akt III SA/Wr 130/24. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 7 maja 2025 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Wr 130/24 skarżąca została wezwana do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 czerwca 2019 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1090). Odpis zarządzenia został doręczony skarżącej w dniu 23 maja 2025 r. Pismem z dnia 30 maja 2025 r. skarżąca zaskarżyła ww. zarządzenie wnosząc o jego uchylenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z treścią 195 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej p.p.s.a.) jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. Przepis powyższy stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia – zgodnie z treścią art. 198 p.p.s.a. Zażalenie należy uznać za zasadne ponieważ strona skarżąca nie miała obowiązku uiszczania opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł. Stosownie bowiem do art. 239 § 1 pkt 1 lit. e) p.p.s.a. nie mają obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych. Jak wynika z akt sprawy tytuły wykonawcze na podstawie których została wszczęta egzekucja zostały wystawione przez ZUS. Sprawa dotycząca odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego dotycząca ww. tytułów zalicza się do spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych. Wobec powyższego należało uznać, że zarządzenie z 7 maja 2025 r. dotyczące wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł było niezasadne. W świetle powyższego, w oparciu o przepis art. 195 § 2 p.p.s.a. należało stwierdzić, że zażalenie jest oczywiście uzasadnione i zaskarżone zarządzenie podlega uchyleniu.