III SA/Wr 131/07

PostanowienieWSA we Wrocławiu2007-12-07

Skład orzekający: Bogumiła Kalinowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie przez stronę zażalenia na zarządzenie o zwrocie opłaty sądowej, które nastąpiło po uchyleniu przez NSA zarządzenia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, powoduje bezprzedmiotowość postępowania i uzasadnia jego umorzenie?
Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie, ponieważ cofnięcie przez stronę zażalenia na zarządzenie o zwrocie opłaty sądowej, które zawierało korzystne dla strony rozstrzygnięcie, spowodowało bezprzedmiotowość postępowania. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 PPSA, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 i 2. Cofnięcie środka zaskarżenia jest czynnością dyspozytywną strony, która prowadzi do bezprzedmiotowości postępowania.
Stan faktyczny
Skarżąca M. W. wniosła zażalenie na decyzję Wojewody w przedmiocie odmowy wymeldowania. Po zwróceniu jej opłaty sądowej na podstawie postanowienia o przyznaniu prawa pomocy, wniosła pismo zatytułowane „zażalenie” dołączając pismo zatytułowane „wniosek”. Sąd wezwał ją do uzupełnienia braków formalnych, a następnie pozostawił pismo bez rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, wskazując, że skarżąca wykonała żądanie sądu. Następnie skarżąca cofnęła zażalenie, wskazując, że otrzymała zwrot pieniędzy.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie wszczęte zażaleniem skarżącej z dnia 28 maja 2007 r.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 grudnia 2007 r. w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Wojewody z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wymeldowania postanawia: umorzyć postępowanie wszczęte zażaleniem skarżącej z dnia 28 maja 2007 r. Przewodniczący: Sędzia WSA, , , Zarządzeniem z dnia 22 maja 2007 r. na podstawie art. 225 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwrócono skarżącej – M.W. opłatę sądową w kwocie 100 zł, albowiem prawomocnym postanowieniem Referendarza Sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu z dnia 26 kwietnia 2007 r. przyznano jej prawo pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych. W dniu 31 maja 2007 r. wpłynęło do sądu pismo M.W. z dnia [...] zatytułowane jako "zażalenie", do którego dołączono pismo zatytułowane jako "wniosek". Zarządzeniem z dnia 1 czerwca 2007 r. wezwano skarżącą do podania daty wydania orzeczenia, którego dotyczy jej zażalenie oraz przedmiotu, w jakim ono zapadło – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma z dnia [...] bez rozpoznania. Wezwanie to doręczono skarżącej w dniu 6 czerwca 2007 r. Zarządzeniem z dnia 22 czerwca 2007 r. pozostawiono pismo M.W. z dnia[...]. bez rozpoznania, z uwagi na okoliczność, iż skarżąca - pomimo wezwania - nie uzupełniła w terminie braków formalnych tegoż pisma, wskazując jedynie, że "zażalenie" z dnia [...] wniosła w sprawie dotyczącej wymeldowania M. W. z miejsca pobytu stałego. Na powyższe zarządzenie M. W. wniosła zażalenie. Postanowieniem z dnia 26 września 2007 r. Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu niniejszego zażalenia uchylił zaskarżone zarządzenie. W uzasadnieniu postanowienia wskazał, iż skarżąca, która w odpowiedzi na wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych pisma z dnia [...] poprzez wskazanie zaskarżonego zarządzenia oraz przedmiotu w jakim ono zapadło, nadesłała odpis zarządzenia z dnia [...] na które wniosła zażalenie, wskazując że zapadło ono w sprawie, której przedmiotem było wymeldowanie M. W. z miejsca pobytu stałego, wykonała tym samym żądanie Sądu. Zatem, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, organ I instancji winien potraktować pismo skarżącej z dnia 28 maja 2007 r. jako zażalenie na zarządzenie z dnia 22 maja 2007 r.o zwrocie opłaty i nadać mu prawidłowy bieg. Sygn. akt III SA/Wr 131/07 Pismem z dnia [...]. skarżąca M. W. cofnęła zażalenie, wskazując, iż "nie wnosi zażalenia, bo otrzymała zwrot pieniędzy". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a."), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienione w pkt. 1 i 2 powołanego przepisu. Nie budzi wątpliwości fakt, iż cofnięcie wniesionego środka zaskarżenia, pozostaje czynnością dyspozytywną strony, której skuteczne podjęcie powoduje bezprzedmiotowość postępowania w zakresie cofniętej czynności. Z treści art. 60 p.p.s.a. wynika, iż badając dopuszczalność cofnięcia skargi, sąd bada, czy czynność nie prowadzi do obejścia prawa, lub czy umorzenie nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z braku odmiennych regulacji, uznać należy, że tożsame przesłanki podlegają ocenie sądu przy cofnięciu innych pism niż skarga. W świetle zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego, Sąd doszedł do przekonania, iż pismem z dnia [...] skarżąca skutecznie cofnęła zażalenie na zarządzenie z dnia [...] w przedmiocie zwrotu opłaty sądowej w kwocie 100 zł. Nadto Sąd badając zgodnie z dyspozycją art. 60 p.p.s.a. dopuszczalność cofnięcia zażalenia w przedmiotowej sprawie uznał, iż cofnięcie to nie budzi żadnych wątpliwości, tym bardziej, iż przyczynę dokonania tej czynności proceduralnej stanowiło zarządzenie o zwrocie opłaty sądowej w kwocie 100 zł, a więc zarządzenie zawierające korzystne dla skarżącej rozstrzygnięcie. W konsekwencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem zażalenia podlegało umorzeniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło