III SA/Wr 1319/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Bogumiła Kalinowska po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. N. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej w związku z eksploatacją automatów do gier poza kasynem gry postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. K.N. (dalej jako: skarżący) składając skargę na decyzję z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej w związku z eksploatacją automatów do gier poza kasynem gry, zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania tego aktu. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł wadliwość merytoryczną zaskarżonej oraz przywołał szereg orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych wstrzymujących wykonanie decyzji w analogicznych sprawach. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie jednak z § 3 tego przepisu, sąd może wstrzymać wykonanie takiej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez sformułowanie "znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" należy rozumieć taką sytuację, w której szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia ani nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do jej stanu pierwotnego. W szczególności trudnym do odwrócenia skutkiem będzie utrata rzeczy, która ze względu na swoje właściwości nie może być zastąpiona, bądź konieczność ogłoszenia upadłości przedsiębiorstwa połączonej z likwidacją jego majątku. W postępowaniu o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracji, ciężar dowodu spoczywa zawsze na wnioskodawcy. Nie wystarczy zatem ogólny wywód strony. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. Na marginesie należy wskazać, że zakładana przez skarżącego wadliwość zaskarżonej decyzji nie stanowi przesłanki wstrzymania jej wykonania w świetle art. 61 § 3 p.p.s.a. Przechodząc do oceny wniosku skarżącego, stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie nie wykazał on, aby groziła jego osobie znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki. Nie przedstawił bowiem żadnego materiału źródłowego, który mógłby zobrazować jego aktualną sytuację faktyczną i prawną. W tym stanie rzeczy nie było możliwe dokonanie analizy, czy w obecnej sytuacji skarżącego spełnione zostają przesłanki udzielenia jego osobie ochrony tymczasowej, wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. Dlatego na podstawie przywołanego przepisu należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Na marginesie Sąd wskazuje, że każda sprawa tocząca się przed sądami administracyjnymi ma charakter indywidualny i rozstrzygnięcia zapadłe w innych sprawach, nawet jeżeli są one przedmiotowo tożsame, nie mogą być uznane za wiążące Sąd.