III SA/Wr 132/14

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi D.P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [---] nr [---] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata uzasadniając, że poważnie choruje i samotnie wychowuje 13-letnią, niepełnosprawną od urodzenia córkę. Od 2011 r. stan zdrowia skarżącej znacznie się pogorszył, w związku z czym ubiega się o rentę. Strona podała, że posiada nieruchomość rolną (750 m2), poza tym nie dysponuje żadnymi zasobami pieniężnymi ani przedmiotami o wartości powyżej 3.000 euro. Jej córka posiada oszczędności w wysokości około 2.000 zł, które skarżąca zachowuje na ewentualne, konieczne leczenie. Dochody uzyskują z tytułu zasiłków MOPS i alimentów w wysokości łącznej 606 zł. Strona dodała, że w bieżącym miesiącu wykupiła leki na siebie i córkę jedynie w części, wydatkując na ten cel około 300 zł. Mając niewielkie środki na życie, kupuje przeterminowane produkty żywnościowe, zaś córka nie wyjeżdża na żadne wycieczki szkolne. Powyższe okoliczności uzasadniają żądanie wniosku. Stosownie do treści z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, czyli w zakresie całkowitym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W takiej sytuacji niewątpliwie znajduje się wnioskodawczyni, która samotnie wychowuje niepełnosprawną córkę, a jedyny dochód pochodzi z Pomocy Społecznej. Już ten fakt – kwalifikacja strony do przyznania tego rodzaju wsparcia finansowego – wskazuje, że nie ma ona możliwości zgromadzenia środków na opłacenie kosztów swego udziału w sprawie. Strona też nie ma majątku, z którego mogłaby pozyskać dodatkowe środki finansowe, ani rodziny, która mogłaby jej udzielić wsparcia finansowego. Mając zatem na uwadze powyższe, na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 oraz 258 § 1 i § 2 pkt 7p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.