III SA/Wr 1350/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi M. D. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowo - klimatycznej za rok [...] wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na opisaną w osnowie postanowienia decyzję, skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, którego jednak nie uzasadnił. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady, że ostateczna decyzja administracyjna korzysta z domniemania zgodności z prawem i podlega wykonaniu. Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym m.in. w postanowieniu z 20 grudnia 2004 r. (GZ 138/2004), podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji - zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. - jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taki uszczerbek (majątkowy lub niemajątkowy), który nie będzie mógł być usunięty przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego surogat w postaci sumy pieniężnej nie przedstawiałby znaczenia dla skarżącego, albo gdyby zachodziło zagrożenie życia lub zdrowia. W ocenie Sądu, wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji nie zasługuje - w tym kontekście - na uwzględnienie. Podkreślić należy, że skarżący nie wskazał żadnych argumentów uzasadniających udzielenie mu tymczasowej ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie odwołał się do żadnej z przesłanek uprawniających do zastosowania tego rodzaju ochrony i w ogóle nie uzasadnił zgłoszonego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się natomiast, że uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinno uwzględniać wszystkie konkretne okoliczności pozwalające przyjąć, że wstrzymanie wykonania jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Twierdzenia winny być przy tym poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej wnioskodawcy. Brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia zaś jego merytoryczną ocenę (por.: postanowienia NSA z 30 listopada 2004 r., GZ 120/04 i z 18 maja 2004 r., FZ 65/04). Uwzględniając podane okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny - na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a - postanowił, jak w sentencji.