III SA/Wr 1356/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. N. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: I. odrzucić skargę; II. odmówić przyznania prawa pomocy. Pismem z [...] r. (data wpływu do Sądu - [...] r.), M. N. - reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika - wniósł skargę na powołaną w sentencji decyzję. Sprawę tę zarejestrowano pod sygn. akt III SA/Wr 1355/16. Drugim pismem - datowanym na dzień [...] r. (data wpływu do Sądu - [...] r.) - skarżący wniósł skargę na tę samą decyzję. Do skargi dołączył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016, poz. 718 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie, skarżący wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W., którą to decyzję zaskarżył już pismem z [...] r. Sprawa wszczęta skargą z [...] r. jest w toku (sygn. akt III SA/Wr 1356/16). Mając na względzie powyższe - na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. - skargę w niniejszej sprawie należało odrzucić (punk I sentencji postanowienia). Odnośnie złożonego przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy, w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, należy wskazać, że wprawdzie - zgodnie z art. 243 § 1 p.p.s.a. - prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania, jednakże - w myśl z art. 247 p.p.s.a. - prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy - bez potrzeby głębszej analizy prawnej - nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Chodzi o sytuację, w której obowiązujące prawo wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego. Oznacza to, że zastosowanie powołanego przepisu jest dopuszczalne wówczas, gdy stan faktyczny i prawny danej sprawy nie budzi najmniejszych wątpliwości, co do braku szans na uwzględnienie skargi. W szczególności dotyczy to sytuacji, w której skarga kwalifikuje się do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 p.p.s.a. (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010). Z uwagi na powyższe - wobec oczywistej niedopuszczalności skargi - w zakresie dotyczącym wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy, na podstawie art. 247 p.p.s.a., orzeczono jak w punkcie II postanowienia.