III SA/Wr 139/06

Dnia 21 kwietnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Jerzy Strzebińczyk po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o. o. z siedzibą w S. D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia 16 stycznia 2006 r., nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe i określenia kwoty podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę. Skarżąca Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością A pismem z dnia 16 lutego 2006 r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia 16 stycznia 2006 r., nr [...]. Zarządzeniem z dnia 20 marca 2006 r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków skargi w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania -pod rygorem odrzucenia skargi - przez uiszczenie opłaty sądowej w wysokości 100,00 zł oraz wykazanie umocowania osoby, która podpisała skargę, do działania w imieniu strony aktualnym wypisem z KRS. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone stronie skarżącej w dniu 24 marca 2006 r. W dniu 27 marca 2006 r. uiszczono opłatę sądową nie uzupełniając pozostałego braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3) i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.s.a, sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W przedmiotowej sprawie, poza uiszczeniem opłaty sądowej, nie uzupełniono pozostałego braku skargi, a termin do jego uzupełnienia upłynął w dniu 31 marca 2006 r. (piątek). Skoro strona skarżąca, pomimo prawidłowego wezwania jej do usunięcia braków skargi w wyznaczonym terminie, nie wykazała do dnia dzisiejszego umocowania osoby, która podpisała skargę do działania w imieniu strony aktualnym wypisem z KRS, skargę jako dotkniętą brakiem formalnym należało odrzucić na podstawie powołanego na wstępie art. 58 § 1 pkt 3) p.s.a. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.