III SA/Wr 139/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maciej Guziński po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi S. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w związku z eksploatacją dwóch urządzeń do gier poza kasynem gry wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] r. S. G. (dalej jako: "skarżący") reprezentowany przez pełnomocnika wniósł skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w związku z eksploatacją dwóch urządzeń do gier poza kasynem gry. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu takiego żądania skarżący podniósł, że wykonanie zakwestionowanej decyzji skutkować będzie realnym zagrożeniem dla dalszego jego bytu gospodarczego, znaczną szkodą oraz trudnymi do odwrócenia skutkami. Następnie powołując się na załączone dokumenty źródłowe wnioskodawca wskazał, że prowadził działalność w zakresie sprzedaży prasy w Wołowie. Z zeznania podatkowego za 2014 rok wynika, że jego łączny dochód wyniósł [...] zł, z czego [...] uzyskane zostało z działalności gospodarczej, a [...] zł z działalności wykonywanej osobiście. Zatem miesięczny średni dochód wyniósł około [...] zł. W związku z malejącymi zyskami [...] roku skarżący zlikwidował działalność gospodarczą. W okresie letnim, tj. od lipca do końca września 2015 roku wykonywał prace pomocnicze przy produkcji elementów betonowych, a średnie miesięczne wynagrodzenie wyniosło [...] zł netto. Ponadto podniósł, że ciążą na nim zaległości podatkowe z prowadzonej działalności gospodarczej w wysokości [...] zł. Jak wynika z decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, wysokość zadłużenia skarżącego z tytułu składek wynosi [...] zł. Ponadto wraz z żoną wnioskodawca jest stroną umowy kredytowej, na mocy której zobowiązany jest do opłaty miesięcznej raty w wysokości [...] zł. Skarżący zobowiązany jest do zapłaty jeszcze 54 rat. Jednocześnie wskazał, że przy ocenie zobowiązań finansowych należy ponadto uwzględnić bieżące wydatki życia codziennego, co obejmuje koszty wyżywienia, środków sanitarnych, odzieży oraz rachunków. W ocenie skarżącego zapłata kary pieniężnej na tym etapie postępowania doprowadzi do pogorszenia jego sytuacji finansowej. Podniósł, że jak wskazywano w orzecznictwie, trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (vide: postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 352/06). Do wniosku skarżący dołączył zaświadczenie o zatrudnieniu, zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym 2014 PIT-36), informację o wysokości dochodu (straty) z pozarolniczej działalności gospodarczej w roku podatkowym 2014 (PIT/B), deklarację dla podatku od towaru i usług za luty 2015 (VAT- 7), zgłoszenie o zaprzestaniu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT-Z), upomnienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. nr [...], postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Wołowie w sprawie zawieszenia postępowania egzekucyjnego, strukturę zakupów, rejestr sprzedaży VAT - za okres od grudnia 2014 roku do lutego 2015 roku, zestawienie sum miesięcznych za okres od stycznia do września 2014 roku, decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nr [...] oraz harmonogram spłat kredytu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jednolity tekst: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z treści cytowanego ostatnio przepisu wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy i może nastąpić tylko na wniosek strony skarżącej, w którym uprawdopodobni ona istnienie przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 powołanej ustawy. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo: wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Inicjatywa zaś przy wykazaniu okoliczności potwierdzających istnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji należy do strony skarżącej (por. postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2004 roku, FZ 138/04, nie publ.). W świetle dotychczasowych wywodów, wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. Wnioskodawca szczegółowo uzasadnił, dlaczego (w jego ocenie), w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności Sąd uznał, że spełnione zostały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a., gdyż podniesione przez skarżącego argumenty (przedstawione szczegółowo w stanie faktycznym niniejszego uzasadnienia) wskazują, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki, ponieważ zapłata kwoty 24.000 zł mogłaby być znacznym utrudnieniem i zagrozić bytowi materialnemu skarżącego. Na marginesie podkreślić nadto należy, iż rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie jest uzależnione od zasadności samej skargi, a w szczególności nie zależy od dostrzeżenia przed Sąd w decyzji wady kwalifikowanej (w postaci rażącego naruszenia prawa). Rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji abstrahuje bowiem od ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej. Podejmowane jest na wstępnym etapie postępowania, gdy brak jest podstaw do wyrokowania o zasadności skargi. W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji.