III SA/Wr 1392/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Moskała po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 423 (słownie: czterysta dwadzieścia trzy) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia [...] r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 423 złotych, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu tego zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie, została odebrana przez skarżącego w dniu [...] r. (k. 26 akt sądowych). Wpis został uiszczony w dniu [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W świetle art. 220 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Z kolei zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne jak i wskazaną regulację normatywną Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. zobligowany był wniesioną skargę odrzucić. Skarżącemu doręczono bowiem skutecznie odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu a wpis od skargi nie został uiszczony w przewidzianym przez prawo 7 – dniowym terminie, liczonym w realiach sprawy od dnia [...] r. Należy w tym miejscu wskazać, że uiszczenie wpisu po terminie jest równoznaczne z nieuiszczeniem wpisu w ogóle i wywołuje takie same skutki procesowe jak brak wpisu. Z tych względów i na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. orzekł jak w sentencji. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.