III SA/Wr 14/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w następującym składzie : Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. S. 1. na decyzję ZUS w przedmiocie prawa do renty; 2. na wyrok Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Świdnicy, Wydział VII Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 4.11.2003 r. sygn. akt VII U 4307/02 postanawia: odrzucić skargi. Wyrokiem z dnia 4.11.2003 r. Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Ś. (sygn. akt VII U 4307/02) oddalił odwołanie E. S. od decyzji ZUS z 8.04.2002 r. - odmawiającą mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z chorobą zawodową. Od wyżej wymienionego wyroku sądu powszechnego jak i od dotyczącej go decyzji ZUS E. S. - pismem z dnia 1.12.2003 r., doprecyzowanym pismem z dnia 15.03.2004 r. - wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Przepis art. 97 § l ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1271 ze zm.) stanowi, że sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1.01.2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Wobec powyższego niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, jako rzeczowo i miejscowo właściwy. Wskazać jednakże należy, że zgodnie z przepisem art. l § 1 ustawy z dnia 25.07.2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr l53, poz. l269) sądy te sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Szczegółowo zaś zakres kognicji sądów administracyjnych reguluje ustawa z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270) stanowiąc w art. 3 § 2, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: l)decyzje administracyjne; 2)postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3)postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4)inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5)akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7)akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8)bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. W myśl natomiast § 3 w/w art. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Stwierdzić zatem należy, iż będący przedmiotem skargi w niniejszej sprawie wyrok Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Ś. nie należy do żadnej z wyżej wymienionych spraw; zakres kognicji sądu administracyjnego nie obejmuje bowiem kontroli orzeczeń wydawanych przez sądy powszechne. Przepis art. 58 § l pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jednoznacznie wskazuje przy tym, że sąd zobligowany jest (poza wyjątkiem przewidzianym w art. 58 § 4 - który, jak wynika z akt, w niniejszej sprawie nie zachodzi) do odrzucenia skargi jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Wskazać też należy, iż zgodnie z przepisem art. art. 83 ust. l ustawy z dnia 13.10.1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. Nr 137, poz. 887 ze zm.) ZUS wydaje wprawdzie decyzje (w zakresie w zakresie indywidualnych spraw dotyczących w szczególności 1)zgłaszania do ubezpieczeń społecznych, 2)przebiegu ubezpieczeń, 3)ustalania wymiaru składek i ich poboru, a także umarzania należności z tytułu składek, 4)ustalania uprawnień do świadczeń z ubezpieczeń społecznych, 5)wymiaru świadczeń z ubezpieczeń społecznych) - jednakże w myśl ust.2 wskazanego przepisu od decyzji tej odwołanie przysługuje do właściwego sądu w terminie i według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego. Nie powinno zatem budzić wątpliwości, że i w tym przypadku - skoro właściwym do kontroli decyzji ZUS w spornym zakresie jest sąd powszechny - sąd administracyjny skargę na decyzje w tym przedmiocie obligatoryjnie odrzuca, w oparciu o cytowany już przepis art.58 §1 pkt 1 powołanej ustawy. Z tych wszystkich względów, zgodnie z przepisem art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.