III SA/Wr 14/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sędziowie Sędzia NSA Katarzyna Borońska, Sędzia WSA Anna Moskała (sprawozdawca), Anetta Chołuj, , Protokolant starszy specjalista Monika Tarasiewicz, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 10 lipca 2019 r. sprawy ze skargi T.Z. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności ekologicznej ([...]) na rok [...] uchyla zaskarżoną decyzję. Zaskarżoną decyzją z [...] listopada 2018 r. (nr [...]) Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. utrzymał w mocy decyzję pierwszoinstancyjną z [...] sierpnia 2018 r. (nr [...]) w sprawie przyznania skarżącemu płatności ekologicznej PROW 2014-2020 za 2017 r. w łącznej kwocie 9 311,12 zł. Redukcją objęty został areał 0,39 ha, a mniejsze od deklarowanych powierzchni zostały stwierdzone na działkach rolnych A2, B2, Cl, Dl i El. Nadto płatność ekologiczna została zredukowana o kwotę 5 087,17 zł w ramach wariantu 5.1 oraz o kwotę 386,91 zł w ramach wariantu 6.1. w wyniku zastosowania regulacji z § 5 ust. 1 pkt 1 oraz § 30 ust. 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Rolnictwo ekologiczne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U z 2015 r., poz. 370 ze zm.), dalej "rozporządzenie ekologiczne’, gdyż Plan działalności ekologicznej sporządzony został w nieodpowiednim terminie. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał (w szczególności), że w sprawie istotą sporu między rolnikiem wnioskującym o płatność ekologiczną a organem orzekającym, jest rozbieżne stanowisko, co do konieczności zastosowania zmniejszenia płatności ekologicznej o 40%, z uwagi na niesporządzenie planu działalności ekologicznej w terminie wynikającym z § 5 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia ekologicznego. Organ zastosował redukcję płatności o 40%, z uwagi na brzmienie § 30 ust. 5 w zw. z dyspozycją wynikająca z § 5 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia ekologicznego. Natomiast w ocenie rolnika, sankcja ta jest niesłuszna, bowiem data widniejąca na pierwszej stronie Planu działalności ekologicznej, nie jest datą jego sporządzenia, a datą odbioru dokumentu od doradcy rolnośrodowiskowego. Dalej organ podniósł, że z akt sprawy wynika, że skarżący [...] maja 2017 r. złożył do Biura Powiatowego ARiMR w J. G. wniosek o przyznanie płatności ekologicznej na 2017 r., wnioskując o płatność do powierzchni 16,55 ha w ramach wariantu 5.1 oraz do areału 2,26 ha w ramach wariantu 6.1. W dniu [...] czerwca 2017 r. skarżący dostarczył do Biura kopię Planu działalności ekologicznej (trzy strony). Zgodnie z informacjami zawartymi na pierwszej stronie przedłożonego dokumentu, plan działalności ekologicznej został sporządzony dla skarżącego w dniu [...] czerwca 2017 r. przez doradcę rolnośrodowiskowego M. G.-J. Dalej organ nadmienił, że kopie stron Planu działalności ekologicznej zostały złożone przez rolnika w przypisanym terminie (§ 19 ust. 4a rozporządzenia ekologicznego). Jednak pomimo tego faktu dokument ten nie spełnia podstawowego warunku, o którym mowa w § 5 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia ekologicznego, zgodnie z którym rolnik realizujący zobowiązanie ekologiczne posiada plan działalności ekologicznej, który sporządza się przed upływem 25 dni od dnia, w którym upływa termin składania wniosków o przyznanie płatności bezpośredniej w rozumieniu przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, przy udziale doradcy rolnośrodowiskowego, na formularzu udostępnionym przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. W sprawie, doradca rolnośrodowiskowy, przy współudziale którego powstał ten dokument sporządził go bowiem [...] czerwca 2017 r., a więc po ostatecznym terminie na dokonanie tej czynności w 2017 r. Dalej organ zaznaczył, że wnioski o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego składane były w 2017 r. od [...] marca do [...] maja (art. 21 ust. 1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, Dz. U. 2017, poz. 178 ze zm.), jednak na podstawie § 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 17 maja 2017 r. w sprawie przedłużenia terminu składania wniosków o przyznanie płatności bezpośrednich lub płatności niezwiązanej do tytoniu w 2017 r. (Dz. U. 2017 r. poz. 968), termin ten uległ wydłużeniu do dnia [...] maja 2017 r. Skoro zatem Plan działalności ekologicznej winien zostać sporządzony przed upływem 25 dni od dnia w którym upływał termin na składanie wniosków o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, to zgodnie z zaprezentowanymi regulacjami dotyczącymi terminów przyjmowania wniosków na 2017 r., ostateczny termin na sporządzenie tego dokumentu w 2017 r. upływał w dniu [...] czerwca ([...] czerwca to niedziela). Nieprawidłowość ta została potwierdzona również podczas kontroli terenowej. Dodatkowo organ II instancji ustalił, że plan w sekcji A.V. Oświadczenia, gdzie znajdują się oświadczenia beneficjenta programu i doradcy rolnośrodowiskowego, został podpisany przez rolnika (pełnomocnika) i doradcę [...] lipca 2017 r, a więc miesiąc później niż wskazuje data widniejąca na pierwszej stronie planu. Biorąc pod uwagę powyższe organ odwoławczy stwierdził, że Plan działalności ekologicznej wykonany dla skarżącego został sporządzony po terminie na dokonanie tej czynności w 2017 r, dlatego w sprawie konieczne jest zastosowanie sankcji za brak planu działalności ekologicznej, wykonanego w terminie o którym mowa w § 5 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia ekologicznego, a więc do [...] czerwca 2017 r. Obie daty, tj. data [...] czerwca 2017 r. widniejąca na pierwszej stronie tego dokumentu, jak również data planu wynikająca z jego treści ([...] lipca 2017 r.), wskazują na przekroczenie terminu na sporządzenie tego dokumentu w 2017 r., dlatego zastosowana przez organ I instancji redukcja płatności ekologicznej była – zdaniem organu odwoławczego - konieczna. Następnie organ II instancji - pomimo faktu, iż skarżący w złożonym odwołaniu nie podniósł kwestii zredukowanych powierzchni na działkach rolnych A, B, C, D oraz E - dokonał ponownej analizy ustaleń poczynionych przez Kierownika BP ARiMR w J. G. w zakresie powierzchni uprawnionych do płatności na w/wym. działkach, szczegółowo je opisując. Odnosząc się (końcowo) do twierdzeń skarżącego zawartych w piśmie odwoławczym, jakoby data widniejąca na sporządzonym planie działalności ekologicznej nie jest datą jego sporządzenia, a datą odbioru planu od doradcy rolnośrodowiskowego, oraz że zaistniała sytuacja wynika z problemów zdrowotnych organ wskazał, że w jego ocenie skarżący w sprawie wykazał się brakiem staranności o własny interes. Nieznajomość przepisów prawa, wynikających w szczególności z § 5 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia ekologicznego, nie może tłumaczyć wnioskodawcy. W konsekwencji organ odwoławczy nie przyjął wyjaśnień skarżącego, gdyż to wnioskodawca winien być najbardziej zainteresowany poprawnością i terminowością swojego wniosku oraz dokumentów w oparciu o które został złożony. Ponadto – jak dalej wskazał organ - skarżący podpisując wniosek oświadczył, że posiada Plan działalności rolnośrodowiskowej lub plan działalności ekologicznej. W ocenie organu odwoławczego przekonanie skarżącego, iż data na pierwszej stronie dostarczonego planu nie jest datą, w jakiej dokument został sporządzony, a datą jego odbioru od doradcy rolnośrodowiskowego, nie znajduje potwierdzenia w przepisach prawa, w szczególności w treści załącznika nr 3 do rozporządzenia ekologicznego). Zdaniem organu, data wskazana na pierwszej stronie planu nie jest, jak twierdzi skarżący, datą odbioru dokumentu od doradcy rolnośrodowiskowego, a datą sporządzenia dokumentu. Organ odwoławczy wskazał nadto, iż nawet gdyby przyjąć, że datą sporządzenia planu była data widniejąca w sekcji Oświadczenia analizowanego dokumentu, a więc data [...] lipca 2017 r, to i tak jest ona późniejsza niż wskazana na 1 stronie planu. Obie daty dowodzą zatem, że Plan działalności ekologicznej został wykonany po terminie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skarżący zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie w postaci zastosowania sankcji z tytułu nieposiadania planu działalności ekologicznej stosownie do treści § 30 ust. 5 rozporządzenia ekologicznego mimo przedłożenia kopii pierwszej strony planu działalności ekologicznej do Biura Powiatowego w J. G. zgodnie z terminem zapisanym w §19 ust. 4a rozporządzenia ekologicznego, a co za tym idzie posiadania w dniu kontroli gospodarstwa. W odpowiedzi na skargę organ administracji publicznej wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasową argumentację w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Według art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2017 r., poz. 2188), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy). Zakres sądowej kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018 r., poz. 1302; zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.), w tym także na decyzje wydawane przez organy Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 ustawy ustrojowej umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno decyzji administracyjnej uchybiającej prawu materialnemu, jeżeli naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" p.p.s.a.), jak też rozstrzygnięcia dotkniętego wadą warunkującą wznowienie postępowania administracyjnego (lit. "b"), a także wydanego bez zachowania innych reguł postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. "c"). Biorąc pod uwagę przytoczone zasady oceny dokonywanej przez sądy administracyjne należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja w sprawie przyznania płatności ekologicznej (PROW 2014-2020) na rok 2017, narusza prawo materialne w stopniu, który miał wpływ na wynik rozstrzygnięcia i jako taka podlegała uchyleniu. W pierwszej kolejności wskazać należy, że materialną podstawą prawną określającą warunki i tryb udzielania producentom rolnym ekologicznej (PROW 2014- 2020) na rok 2017 jest rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 13 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Rolnictwo ekologiczne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U z 2015 r., poz. 370 ze zm.) zwane dalej "rozporządzeniem ekologicznym", wydane na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 45 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy z 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2015 r., poz. 349 ze zm.). Zgodnie z § 5 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia ekologicznego, rolnik realizujący zobowiązanie ekologiczne posiada plan działalności ekologicznej, który sporządza się przed upływem 25 dni od dnia, w którym upływa termin składania wniosków o przyznanie płatności bezpośredniej w rozumieniu przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, przy udziale doradcy rolnośrodowiskowego, na formularzu udostępnionym przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, zwaną dalej "Agencją". Plan działalności ekologicznej zawiera elementy, które są określone w załączniku nr 3 do rozporządzenia (ust. 4). Stosownie natomiast do treści § 19 ust. 4a rozporządzenia ekologicznego, rolnik składa do kierownika biura powiatowego Agencji do dnia 15 lipca roku, w którym podjął zobowiązanie ekologiczne, kopie stron planu działalności ekologicznej, na których są zawarte informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 2 i 4 załącznika nr 3 do rozporządzenia, z tym że kopie stron, na których są zawarte informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 4 załącznika nr 3 do rozporządzenia, zawierają również podpis doradcy rolnośrodowiskowego, przy udziale którego został sporządzony ten plan Zgodnie z § 30 ust 5 rozporządzenia ekologicznego, jeżeli rolnik nie posiada planu działalności ekologicznej, płatność ekologiczna przysługuje temu rolnikowi w wysokości zmniejszonej o 40%. Natomiast zgodnie z § 30 ust 5a w przypadku, o którym mowa w ust. 5, rolnik sporządza plan działalności ekologicznej i składa do kierownika biura powiatowego Agencji, najpóźniej w terminie składania wniosków o przyznanie kolejnej płatności ekologicznej, kopie stron tego planu, na których są zawarte informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 2 i 4 załącznika nr 3 do rozporządzenia, z tym że kopie stron, na których są zawarte informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 4 załącznika nr 3 do rozporządzenia, zawierają również podpis doradcy rolnośrodowiskowego, przy udziale którego został sporządzony ten plan. W sprawie zaskarżona decyzja utrzymała w mocy decyzję organu I instancji przyznającą skarżącemu - jako beneficjentowi, który wypełnił warunki do przyznania płatności ekologicznej - aczkolwiek w pomniejszonej wysokości z uwagi na nieprawidłowości stwierdzone podczas kontroli administracyjnej i na miejscu, w wyniku których ustalono, że powierzchnia uprawniona do płatności jest mniejsza niż zadeklarowana we wniosku na rok 2017 r. Dodatkowo organ w ramach wariantów 5.1 i 6.1 zastosował pomniejszenia o kwotę w wysokości odpowiednio: 5087, 17 zł i 386,91 zł., dokonując zmniejszenia płatności o 40%. Redukcja płatności – w tym zakresie - wynikała z zastosowania przez organy regulacji z § 5 ust. 1 pkt 1 oraz § 30 ust. 5 rozporządzenia ekologicznego, bowiem posiadany przez skarżącego plan działalności ekologicznej sporządzony został po terminie. Skarżący w skardze zaskarżył decyzję – jedynie – w zakresie zastosowania przez organy sankcji (zmniejszenia płatności o 40%) wynikającej z treści § 30 ust. 5 rozporządzenia ekologicznego. W ocenie skarżącego zastosowanie sankcji z tytułu nieposiadania Planu działalności ekologicznej pomimo jego przedłożenia organom w dniu kontroli terenowej stanowi naruszenie § 30 ust. 5 rozporządzenia ekologicznego. Zmniejszenie płatności ekologicznej o 40% stanowi nieuzasadnione działanie organu, gdyż rozporządzenie ekologiczne w żadnym paragrafie nie przewiduje sankcji za wykonanie planu w terminie dłuższym niż 25 dni, który jednocześnie został przedłożony w przypisanym terminie do Biura Powiatowego Agencji. Organ natomiast stanął na stanowisku – że w sprawie skarżącego – zaszła konieczność zastosowania zmniejszenia płatności ekologicznej o 40%, z uwagi na niesporządzenie planu działalności ekologicznej w terminie wynikającym z § 5 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia ekologicznego. Organ zastosował redukcję płatności o 40%, z uwagi na brzmienie § 30 ust. 5 w zw. z dyspozycją wynikająca z § 5 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia ekologicznego. Tym samym istota sporu w sprawie sprowadzała się de facto do udzielania odpowiedzi na pytanie, czy w przypadku złożenia Planu działalności ekologicznej po terminie wskazanym w z § 5 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia ekologicznego organy prawidłowo zastosowały sankcję (zmniejszenie płatności o 40 %) przewidzianą w sytuacji kiedy, to rolnik "w ogóle" nie posiadał (nie złożył do organu) tego dokumentu (§ 30 ust. 5 rozporządzenia ekologicznego). Innymi słowy, czy organy w sposób uprawniony niejako "zrównały" sytuację rolnika, który w ogóle nie wywiązał się z obowiązku przedłożenia planu działalności rolniczej, z sytuacją rolnika (w sprawie skarżącego), który niniejszy obowiązek wypełnił, aczkolwiek uczynił to - jedynie - z uchybieniem terminu. Bezspornym bowiem jest, że skarżący [...] maja 2017 r. złożył do Biura Powiatowego ARiMR w J. G. wniosek o przyznanie płatności ekologicznej na 2017 r., wnioskując o płatność do powierzchni 16,55 ha w ramach wariantu 5.1 oraz do areału 2,26 ha w ramach wariantu 6.1. Natomiast kopię Planu działalności ekologicznej dostarczył do Biura Powiatowego ARIMR w J. G. dopiero [...] czerwca 2017 r. Nadto z informacji zawartych na pierwszej stronie przedłożonego dokumentu, wynika, że plan sporządzony został [...] czerwca 2017 r. przez doradcę rolnośrodowiskowego M. G.-J. Zgodnie natomiast z treścią § 5 ust. 1 rolnik realizujący zobowiązanie ekologiczne posiada plan działalności ekologicznej, który sporządza się przed upływem 25 dni od dnia, w którym upływa termin składania wniosków o przyznanie płatności bezpośredniej (...). Dodatkowo dodać należy, że pierwotnie wnioski o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego składane były w 2017 r. od [...] marca do [...] maja (art. 21 ust. 1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, Dz. U. 2017, poz. 178 ze zm.). Ostatecznie jednak termin ten uległ wydłużeniu do dnia [...] maja 2017 r. (§ 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 maja 2017 r. w sprawie przedłużenia terminu składania wniosków o przyznanie płatności bezpośrednich lub płatności niezwiązanej do tytoniu w 2017 r. (Dz. U. 2017 r. poz. 968)). Tym samym (jak słusznie organy ustaliły) termin na sporządzenie tego dokumentu w 2017 r. upływał [...] czerwca 2017 r. (25 czerwca to niedziela). A skoro tak to skarżący - tak jak słusznie przyjęły organy - spóźnił się z wykonaniem ciążącego na nim obowiązku o 4 dni. Bezspornym jest również fakt (tak jak słusznie podniósł z kolei skarżący), że rozporządzenie ekologiczne nie przewiduje (odrębnej) sankcji za takie naruszenie. Tymczasem pomimo ww. okoliczności organy zastosowały do skarżącego – wprost, bez jakiegokolwiek miarkowania - sankcję, którą zastosowałyby również do rolnika, który w ogóle nie posiadał Planu działalności ekologicznej (§ 30 ust. 5 rozporządzenia ekologicznego). I takie działanie organu Sąd uznał za nieuprawnione. Przede wszystkim bowiem organy nie wzięły bowiem pod uwagę okoliczności, że płatności ekologiczne wypłacane są w ramach wspólnotowego jednolitego systemu wsparcia dla rolników, wobec czego określane w aktach poszczególnych państw członkowskich warunki materialnoprawne przyznania płatności (i odmowy jej przyznania, czy też przyznania w pomniejszonej wysokości) nie mogą naruszać zasad i celów wsparcia określanych na poziomie wspólnotowym. Cele te wskazywane są zwyczajowo w preambułach dyrektyw i rozporządzeń, a ponadto wynikają z regulacji szczegółowych aktów regulujących konkretne systemy wsparcia. Wprawdzie doprecyzowanie warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "rolnictwo ekologiczne" zostało oddane do kompetencji ustawodawcy krajowego, jednak w ramach tej swobody nie może on, bez wyraźnego upoważnienia, zmieniać zasad i warunków systemu wsparcia uregulowanych w aktach wspólnotowych, a tam gdzie może je kształtować, musi mieć na uwadze ograniczenia wynikające z wymogu proporcjonalności, niezbędności i efektywności przewidzianych środków. Oznacza to również, że interpretacja krajowych przepisów musi być dokonywana przy uwzględnieniu tych zasad. Innymi słowy organy przyznając skarżącemu płatność w pomniejszonej wysokości powinny uwzględnić system konsekwencji i sankcji uregulowany w Rozporządzeniu 1306/2013, jak również w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) z dnia 11 marca 2014 r. Nr 640/2014 uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz.U.UE.L.2014.181.48 z dnia 2014.06.20). Z art. 1 pkt a-m niniejszego Rozporządzenia wynika wprost, że ustanawia się w nim przepisy uzupełniające niektóre istotne elementy rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 w tym w szczególności w odniesieniu do: warunków częściowej lub całkowitej odmowy lub wycofania pomocy lub wsparcia (a), czy też określenia kar administracyjnych i ustalenia stawki kary, która ma być nałożona (b). Z aktu tego wynika nadto, że kary administracyjne należy stosować natomiast z uwzględnieniem ich odstraszającego charakteru i zasady proporcjonalności szczególnych problemów związanych z przypadkiem działania siły wyższej, jak również nadzwyczajnymi okolicznościami. Kary administracyjne winny być stopniowane w zależności od wagi niezgodności (...). Nadto w Rozdziale III tego aktu uregulowane zostały m.in. skutki uchybienia przez rolnika terminów składania dokumentów (wniosków o wsparcie, dokumentów, umów oraz innych deklaracji), których podstawową formą jest procentowe zmniejszenie płatności za każdy dzień roboczy tj. o 1% za każdy dzień roboczy kwot, do których beneficjent byłby uprawniony, gdyby wniosek został złożony w terminie. Bez uszczerbku dla jakichkolwiek szczególnych środków wprowadzanych przez państwa członkowskie odnośnie do konieczności składania dokumentów uzupełniających w należytym terminie, aby umożliwić planowanie oraz przeprowadzenie skutecznych kontroli, pierwszy akapit stosuje się również (co istotne w sprawie) do wniosków o wsparcie, dokumentów, umów oraz innych deklaracji, które należy przedstawić właściwym organom, jeśli takie wnioski o wsparcie, dokumenty, umowy lub deklaracje stanowią o kwalifikowalności do danej pomocy lub wsparcia. W tym przypadku zmniejszenie płatności będzie dotyczyło kwoty wypłacanej w ramach pomocy lub wsparcia. Jeżeli takie opóźnienie wynosi ponad 25 dni kalendarzowych, wniosek uznaje się za niedopuszczalny, a beneficjentowi nie przyznaje się pomocy lub wsparcia. Dlatego też w sytuacji skarżącego (który spełnił przecież materialno – prawne warunki przyznania płatności, a jedynie nie dochował terminu do przedłożenia dokumentu w postaci Planu działalności rolniczej) organy nie powinny zastosować § 30 ust. 5 rozporządzenia ekologicznego wprost (tak jak to miało miejsce w sprawie przy pomniejszeniu płatności o całe 40%), lecz bezspornie z uwzględnieniem ww. uregulowań unijnych, przy dochowaniu zasady miarkowania (gradacji) konsekwencji takiego uchybienia wg. zasad w nim wskazanych (1% za każdy dzień roboczy opóźnienia) z poszanowaniem zasady proporcjonalności i efektywności. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 lit. a) i art. 135 p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję.