III SA/Wr 140/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marcin Miemiec, Sędziowie Sędzia NSA Ryszard Pęk (sprawozdawca), Sędzia NSA Anna Moskała, Protokolant Paulina Rosiak, po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi Wojewody na uchwałę Gminy K. G. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchwalenia statutu Gminy Miejskiej K. G. na skutek oświadczenia o cofnięciu skargi postanawia: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu. Wojewoda skargą z dnia 26 stycznia 2007r. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu uchwałę Rady Miejskiej w K. G. [...] z dnia [...] w sprawie uchwalenia statutu Gminy Miejskiej K. G., wnosząc na podstawie art. 147 ust. 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.) o stwierdzenie w całości nieważności § 4 ust. 7, ust. 8 i ust. 10 załącznika nr 7 do powyższej uchwały. Z uzasadnienia skargi wynika, że Rada Miejska w K. G. podjęła na sesji w dniu [...] uchwałę Nr [...] w sprawie uchwalenia statutu Gminy Miejskiej K. G. z istotnym naruszeniem art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. z 1997 r., Nr 78, poz. 483) oraz art. 11 b ust. 1 i art. 14 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2001 roku, Nr 142, póz. 1592 z późn. zm.). Z uwagi na upływ 30 dniowego terminu na wydanie rozstrzygnięcia nadzorczego, Wojewoda wniósł na powyższą uchwałę skargę w trybie art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Organ nadzoru stwierdził, że zgodnie z art. 14 ustawy o samorządzie gminnym zasadą jest podejmowanie uchwał w trybie jawnym, natomiast głosowanie tajne wynikać musi wyraźnie z przepisu ustawy. W tym stanie prawnym organ nadzoru zauważył, że żaden przepis rangi ustawowej nie przewiduje tajnego głosowania przy nadawaniu honorowego obywatelstwa gminy. Skoro zatem brak jest wyraźnego przepisu ustawy przewidującego głosowanie tajne należy stwierdzić, iż wolą ustawodawcy było zachowanie ogólnej reguły głosowania w trybie jawnym. W odpowiedzi na skargę Gmina zarzuciła Wojewodzie uchybienie terminowi z art. 94 ust 1 ustawy o samorządzie gminnym, ograniczającego możliwość żądania stwierdza nieważności uchwały lub zarządzenia organu gminy po upływie jednego roku od dnia ich podjęcia. Gmina wskazała, iż w przedmiotowej sprawie Rada Miejska w K. G. podjęła uchwałę w sprawie uchwalenia Statutu Gminy Miejskiej K. G. w dniu 27 czerwca 2005 r. Niezależnie od podniesionego argumentu, Gmina uważa, że podjęta uchwała o uchwaleniu statutu, wraz z załącznikami które zawiera, odpowiada obowiązującym przepisom prawa. Odnosząc się do zarzutu naruszenia zasady jawności dostępu do informacji Gmina zwróciła uwagę na fakt, że tajnością objęta jest kwestia opiniowania wniosku oraz samego głosowania, które odbywa się jednak na sesji Rady Miejskiej, w której udział wziąć może każdy obywatel miasta, a tym samym może być poinformowany o wynikach głosowania. Zdaniem Gminy zaskarżone przepisy są jedynie procedurą i w żadnym przypadku nie zmierzają do ograniczenia dostępu do informacji przez obywateli. Na uzasadnienie zajętego stanowiska Gmina powołała się na orzeczenie NSA z dnia 28 czerwca 2005r. ( OSK 1733/04). W tak przedstawionym stanie prawny Gmina uznała, że nie ma podstaw do uwzględnienia skargi. Na rozprawie w dniu 11 maja 2007r. pełnomocnik strony skarżącej wniósł o stwierdzenie nieważności § 4 ust. 8 w całości i ust. 10 załącznika nr 7 w zakresie w jakim przepis ten przewiduje głosowanie tajne. Co do ust. 7 pełnomocnik cofnął skargę. Ponadto w uzupełnieniu skargi pełnomocnik strony skarżącej podkreślił, że kapituła, o której mowa w § 4 ust. 5 jest w istocie specjalną Komisją Rady, a więc powinien do niej znaleźć zastosowanie art. 11b ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym. Jeśli zaś chodzi o ust. 10, to narusza on art. 14 ustawy o samorządzie gminnym, który przewiduje jawność głosowania. Ponadto pełnomocnik strony skarżącej rozszerzył zarzuty skargi wnosząc o stwierdzenie nieważności także § 4 ust. 4, 5, 6, 7, 9 w zakresie w jakim w przepisach występuje kapituła w rozumieniu § 4 ust. 5. W pisemnej odpowiedzi na rozszerzenie zarzutów skargi pełnomocnik Gminy wniósł o ich nieuwzględnienie. Pełnomocnik podniósł, że jedyną przesłanką rozszerzenia skargi Wojewody był pogląd prawny wyrażony przez pełnomocnika strony przeciwnej, że kapituła wymieniona w treści załącznika nr 7 do Statutu Gminy Miejskiej K. G. nie jest komisją Rady w rozumieniu przepisów ustawy o samorządzie gminnym. Pełnomocnik Gminy podtrzymał twierdzenie, iż kapituła w rozumieniu przepisów załącznika nr 7 do statutu nie jest komisją Rady Miejskiej w K. G. w brzmieniu określonym w art. 21 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. W piśmie złożonym osobiście w biurze podawczym Sądu w dniu 6 listopada 2007r. pełnomocnik strony skarżącej - Wojewody zawarł oświadczenie o cofnięciu skargi na uchwałę Rady Miejskiej w K. G. z dnia 27 czerwca 2005 r. w sprawie uchwalenia Statutu Gminy Miejskiej K. G. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wskazał na fakt podjęcia przez Radę Miejską w K. G. w dniu [...] uchwały [..] w sprawie zmiany uchwały Nr [...] Rady Miejskiej w K. G. z dnia [...]. w sprawie uchwalenia Statutu Gminy Miejskiej w K. G. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest – zgodnie z dyspozycją art. 60 zdanie 3 wyżej powołanej ustawy proceduralnej – uzależniona od wyniku badania sprawy przez Sąd w przedmiocie niedopuszczalności cofnięcia skargi. Natomiast niedopuszczalność wniosku o cofnięcie skargi stwierdzana jest w przypadku ustalenia, że przedmiotowy wniosek strony skarżącej zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału aktowego badanej sprawy czynność procesowa strony skarżącej nie budzi – z tego punktu widzenia – żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W konsekwencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 powołanej na wstępie ustawy postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.