III SA/Wr 141/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Magdalena Jankowska - Szostak po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2015 r., na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi "A" sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W., z dnia [...] lutego 2015 r., Nr [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w związku z eksploatacją automatu do gier poza ośrodkiem gier, wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] lutego 2015 r. strona skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. nakładającą karę pieniężną w związku z eksploatacją urządzenia do gier poza kasynem gry. Jednocześnie strona wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że decyzja nakładająca karę jest rażąco nieprawidłowa, ponieważ strona w całym okresie, którego decyzja dotyczy, posiadała ważne zezwolenie na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych i działalność tą mogła prowadzić, natomiast zakwestionowany automat posiadał poświadczenie rejestracji. Wskazano, że z załączonej dokumentacji finansowej wynika co prawda, że rok 2013 Spółka zakończyła zyskiem w wysokości [...] zł, jednak jej kondycja finansowa ciągle pogarsza się. Podkreślono, że dla strony skarżącej najważniejszym segmentem działalności gospodarczej są gry na automatach o niskich wygranych (79%) oraz gry na automatach w salonach gier (18%), natomiast pozostała działalność w zakresie kasyn gry stanowi wartość marginalną (2,5%). Decydujące zatem znaczenie – w ocenie strony skarżącej – dla określenia jej stanu finansowego ma dostrzeżenie, że w latach 2014 – 2015 nastąpi wygaśnięcie wszystkich zezwoleń na punkty gier na automatach (upłynie 6 – letni okres ich ważności), co spowoduje regres w kondycji finansowej Spółki. Strona skarżąca przedstawiła przy tym zestawienie posiadanych zezwoleń, daty ich wydania i utraty ważności. Zauważono dodatkowo, że w 2013 r. nastąpił blisko 11 % spadek przychodów netto w porównaniu do 2012 r., czego główną przyczyną było wygasanie zezwoleń. W konsekwencji nawet nieznaczna kara finansowa za rzekomy brak zezwolenia, może doprowadzić do zachwiania kondycji Spółki w stopniu utrudniającym lub nawet uniemożliwiającym dalsze prowadzenie aktywności gospodarczej. Strona skarżąca podkreśliła ponadto, że oceniając jej stan finansowy i dokonując prognozy jej sytuacji majątkowej po wykonaniu zaskarżonej decyzji, trzeba także uwzględnić pozostałe grożące Spółce kary finansowe w analogicznych postępowaniach, z których praktycznie wszystkie znajdują się na etapie skarg do Wojewódzkich Sądów Administracyjnych. Spółka wymieniła przy tym toczące się wobec niej postępowania ze wskazaniem wysokości nałożonych kar pieniężnych, które w sumie wynoszą [...] zł (na dowód czego dołączono pierwsze strony rozstrzygnięć nakładających kary pieniężne, odwołań oraz skarg do sądów administracyjnych). Strona skarżąca zauważyła również, że na obecną chwilę została wszczęta znaczna ilość postępowań w przedmiocie wymierzenia jej kar pieniężnych, na potwierdzenie czego dołączono pierwsze strony postanowień wszczynających postępowania przeciwko "A" sp. z o.o. Dodatkowo o realnym niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody i trudnych lub wręcz niemożliwych do odwrócenia skutków – zdaniem Spółki – świadczy fakt podjęcia przez organy celne czynności mających na celu wyegzekwowanie wymierzonych kar pieniężnych, na dowód czego dołączono do skargi upomnienia. Zdaniem strony skarżącej wszystkie podniesione okoliczności powinny być rozpatrywane łącznie, ponieważ uiszczenie kilku czy kilkunastu nałożonych kar może skutkować poważnymi konsekwencjami dla dalszego bytu Spółki. Ponadto zauważono, że przy obecnie nakładanych karach pieniężnych brany jest pod uwagę zysk wypracowany przez Spółkę w 2013 r., podczas, gdy w rzeczywistości potencjalna płatność nastąpi ze środków uzyskanych w 2014 r., w którym zysk będzie znacznie niższy. Końcowo podkreślono, że konieczność bieżącego regulowania wspomnianych kar może mieć znaczący wpływ na regulowanie zobowiązań publicznoprawnych względem Skarbu Państwa. Spółka jako podmiot prowadzący działalność w oparciu o udzielone zezwolenia zobowiązana jest bowiem do uiszczania podatku od gier. Konieczność natomiast regulowania kar pieniężnych w powiązaniu z niestabilną kondycją finansową może w sposób naturalny skutkować tym, że Spółce zabraknie środków na zapłatę podatków, co z kolei może stanowić przyczynę cofnięcia zezwoleń. Z dołączonych do skargi dokumentów wynika, że od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2013 r. strona skarżąca osiągnęła przychód w wysokości [...] zł, a zysk netto stanowił kwotę [...] zł. Ponadto z bilansów wynika, ze kapitał (fundusz) własny Spółki na dzień 31 grudnia 2013 r. stanowił kwotę [...] zł. W końcowej części sprawozdania zarządu Spółki za okres od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2013 r. wskazano, że – w ocenie zarządu, nawet przy ograniczeniach co do liczby posiadanych zezwoleń Spółka nadal posiada wystarczający potencjał do wykorzystania w latach następnych i zamierza w dalszym ciągu kontynuować swoją działalność statutową. Zauważono także, że największy wzrost przychodów w 2013 r. Spółka odnotowała w kategorii przychodów z kasyna – wzrost o 233 % w stosunku do roku poprzedniego, co – w ocenie strony skarżącej – związane jest z faktem, że działalność w kasynie Spółka rozpoczęła dopiero we wrześniu 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej – skrótowo – "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja/postanowienie administracyjne korzystają z domniemania zgodności z prawem i podlegają wykonaniu. Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym m.in. w postanowieniu NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. (sygn. akt GZ 138/2004), podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona skarżąca ma zatem obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienia NSA z 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec powyższego, nie wystarczy ogólny wywód strony. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. Odnosząc dotychczasowe wywody do kontrolowanej sprawy wskazać trzeba w pierwszej kolejności, że w świetle przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a., wniosek o wstrzymanie wykonania nie może być oparty na przekonaniu o wadliwości czy nieprawidłowości zaskarżonej decyzji. Podkreślić bowiem należy, iż na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu Sąd nie ma możliwości dokonania oceny zgodności z prawem decyzji wydanych w toku postępowania administracyjnego, a zatem niedopuszczalne jest wywodzenie konieczności uwzględnienia wniosku z przekonania o wadliwości danego rozstrzygnięcia. W dalszej kolejności należy zauważyć, że strona uzasadniając swój wniosek, podniosła, że co prawda rok 2013 zakończyła zyskiem w wysokości [...] zł, jednak jej kondycja finansowa ciągle pogarsza się. Podkreślono przy tym, że w latach 2014 – 2015 nastąpi wygaśnięcie wszystkich zezwoleń na punkty gier na automatach (upłynie 6 – letni okres ich ważności), co spowoduje regres w kondycji finansowej Spółki. W konsekwencji nawet nieznaczna kara finansowa za rzekomy brak zezwolenia, może doprowadzić do zachwiania kondycji Spółki w stopniu utrudniającym lub nawet uniemożliwiającym dalsze prowadzenie aktywności gospodarczej. Strona skarżąca podkreśliła ponadto, że oceniając jej stan finansowy i dokonując prognozy jej sytuacji majątkowej po wykonaniu zaskarżonej decyzji, trzeba także uwzględnić pozostałe grożące Spółce kary finansowe w analogicznych postępowaniach, które w sumie wynoszą [...] zł. Na poparcie swoich twierdzeń Spółka przedłożyła w szczególności kserokopie dokumentów finansowych, pierwszych stron decyzji nakładających kary pieniężne, odwołań i skarg do sądów administracyjnych w tych sprawach, a także kserokopie upomnień wzywających do uregulowania należności. W ocenie Sądu przedłożone przez stronę skarżącą dokumenty nie świadczą o utracie przez nią płynności finansowej i o złej sytuacji materialnej Spółki. W szczególności w 2013 r. strona skarżąca osiągnęła zysk w wysokości [...] zł, natomiast przychód wyniósł [...] zł. Ponadto z bilansów wynika, że kapitał (fundusz) własny Spółki na dzień 31 grudnia 2013 r. stanowił kwotę [...] zł. Zdaniem Sądu zatem, wobec wysokości osiągniętego przychodu, zysku, a także kapitału własnego Spółki, kwota nałożonych ogółem kar pieniężnych ([...] zł) nie będzie stanowić takiej uciążliwości, która mogłaby zagrozić bytowi strony skarżącej i doprowadzić do jej upadłości. Odnosząc się do twierdzeń, zgodnie z którymi wygaśnięcie wszystkich zezwoleń na punkty gier na automatach w latach 2014 – 2015 spowoduje regres w kondycji finansowej Spółki, należy zauważyć, że strona skarżąca osiąga także przychody z działalności prowadzonej w ramach kasyna. Ponadto, jak zauważono w sprawozdaniu zarządu Spółki, nawet przy ograniczeniach co do liczby posiadanych zezwoleń Spółka nadal posiada wystarczający potencjał do wykorzystania w latach następnych i zamierza w dalszym ciągu kontynuować swoją działalność statutową. Odnosząc się do twierdzeń strony skarżącej, zgodnie z którymi konieczność regulowania kar pieniężnych w powiązaniu z niestabilną kondycją finansową może w sposób naturalny skutkować tym, że Spółce zabraknie środków na zapłatę podatków, co z kolei może stanowić przyczynę cofnięcia zezwoleń, wskazać należy – jak już wyżej podkreślono, że sytuacja finansowa Spółki, która osiąga milionowe zyski, nie uzasadnia przypuszczenia, że uiszczenie nałożonej kary pieniężnej będzie stanowiło dolegliwość uniemożliwiającą regulowanie należności publicznoprawnych. Mając na uwadze wskazane okoliczności, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowił jak w sentencji.