III SA/Wr 145/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2009 r., na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi A B na decyzję S K O we W z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie, wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] A B (zwany dalej skarżącym) złożył skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję S K O we W w przedmiocie skierowania na badania lekarskie. W skardze skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, że zachodzi niebezpieczeństwo powstania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowieniem z dnia [...] (nr [...]) S K O we W odmówiło wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...], skierowanym do Sądu, skarżący ponowił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że konieczność wykonania badań jeszcze przed rozpoznaniem skargi przez Sąd będzie w istocie wykonaniem zaskarżonej decyzji. Ponadto podniesiono, że wykonanie przedmiotowych badań jest związane z obowiązkiem poniesienia przez niego kosztów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja administracyjna korzysta z domniemania zgodności z prawem i podlega wykonaniu. Zatem wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu pozwala na uniknięcie wywołania po stronie skarżącego niekorzystnych skutków aktu w sytuacji, gdy nie zostało w sprawie wydane orzeczenie kończące postępowanie sądowo-administracyjne. Przepis art. 61 p.p.s.a., rozróżnia wstrzymywanie wykonania aktu lub czynności przez organ administracyjny i przez sąd. W pierwszym wypadku jest to dozwolone do czasu przekazania skargi sądowi (może to nastąpić po upływie terminu określonego w art. 54 § 2, jeżeli akta wraz z skargą nie zostały jeszcze przekazane sądowi), w drugim od chwili wpływu aktu do sądu. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji, zgodnie z art. 61 § 3 powołanej wyżej ustawy, jest wykazanie przez wnioskodawcę niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże bez względu na to, czy strona skarżąca poparła swój wniosek przekonującą argumentacją, decydującą kwestią w rozpoznawanej sprawie jest charakter objętej wnioskiem decyzji. Powyższa okoliczność determinuje bowiem ostateczny kształt rozstrzygnięcia w przedmiocie objętej wnioskiem kwestii incydentalnej. Zdaniem Sądu, zaskarżona decyzja S K O we W w przedmiocie skierowania na badania lekarskie nie posiada atrybutu wykonalności, tj. nie nadaje się do wykonania i nie podlega wykonaniu, a przez to nie może wywołać bezpośrednich następstw w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 17 grudnia 2008 r., sygn. akt III SA/Wr 588/08). Podkreślić przy tym należy, iż nałożony na skarżącego obowiązek – poddanie się badaniom lekarskim – ma na celu stwierdzenie istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, w związku z zaistnieniem przypadku nasuwającego zastrzeżenia, co do stanu zdrowia skarżącego. Wykonanie tego obowiązku nie skutkuje bezpośrednio utratą uprawnień do prowadzenia pojazdów (nie jest to decyzja pozbawiająca tych uprawnień), a jedynie powoduje konieczność poddania się określonemu badaniu. Dokonanie tej czynności nie jest jednak przymusowe, co oznacza, że skarżący może nie zgłosić się na przedmiotowe badanie. Konsekwencją tego zaniechania ze strony skarżącego będzie jedynie czasowe uniemożliwienie mu uczestnictwa w ruchu drogowym w roli kierującego pojazdem. Ewentualna decyzja w przedmiocie pozbawienia uprawnień do kierowania pojazdami stanowić będzie natomiast odrębny akt administracyjny, od którego będą przysługiwać skarżącemu środki zaskarżenia na zasadach ogólnych (por. postanowieni WSA w Gliwicach z dnia 14 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/GI 1134/08). Z tych względów – na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.