III SA/Wr 145/16

Wrocław dnia 21 września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w dniu 21 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A sp. z o.o. w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w sprawie ze skargi A sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w związku z eksploatacją urządzenia do gier poza kasynem gry postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. A sp. z o.o. w W. (dalej jako spółka) złożyła w sprawie ponowny wniosek o udzielenie jej ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nałożenia na spółkę kary pieniężnej w związku z eksploatacją urządzenia do gier poza kasynem gry. W uzasadnieniu podniosła, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (skarga na to rozstrzygnięcie została oddalona przez tutejszy Sąd) jest konieczne z uwagi na pogarszające się wyniki finansowe spółki i uzasadnioną obawę, że ewentualna egzekucja nałożonych na nią kar pieniężnych (w tym jak i w innych toczących się równolegle w całym kraju) zagrozi jej bytowi gospodarczemu a w konsekwencji spowoduje trudne do odwrócenia skutki. W ocenie spółki jest to szczególnie krzywdzące z uwagi na rażącą nieprawidłowość zaskarżonej decyzji. Jak dalej argumentowała, zapaść finansowa jest związana z wygaśnięciem w okresie 2014 r. i 2015 r. wszystkich zezwoleń na punkty gier na automatach o niskich wygranych oraz na salony gier na automatach. Punkty te i salony stanowiły zaś większościowy segment działalności spółki (79%). Jednocześnie skarżona przez spółkę decyzja jest jednym z wielu analogicznych rozstrzygnięć wydanych na terenie całego kraju. Co prawda w 2013 r. zysk spółki wyniósł [...] zł, ale w 2014 r. spadł do kwoty [...] zł, a w pierwszym kwartale 2015 r. spółka odnotowała stratę - [...] zł. Tymczasem suma nałożonych na nią kar pieniężnych we wszystkich postępowaniach dotyczących gier na automatach wynosi [...] zł. Na koniec spółka poinformowała, że nie dysponowała na moment złożenia wniosku sprawozdaniem finansowym za całość roku 2015 albowiem nie zostało ono zatwierdzone przez zwyczajne walne zgromadzenie wspólników. Do wniosku spółka przedstawiła szereg dokumentów mających wykazać jej sytuację majątkową: - rachunek zysków i strat sporządzony na dzień 30 listopada 2015 r., zgodnie z którym przychody netto ze sprzedaży i zrównane z nimi w 2014 r. wyniosły [...] zł a na dzień 30 listopada 2015 r. [...] zł. Natomiast koszty działalności operacyjnej wyniosły odpowiednio [...] zł i [...] zł, co dało zysk (stratę ) netto w 2014 r. [...] zł a do listopada 2015 r. - [...] zł.; - bilans sporządzony na dzień 30 listopada 2015, zgodnie z którym na dzień 30 listopada 2015 r. aktywa spółki wynosiły [...] zł, w tym kapitał zapasowy [...] zł, przy zobowiązaniach na łączną kwotę [...] zł; - opinię o rzetelności sprawozdania finansowego spółki za 2014 r. wraz z raportem uzupełniającym z dnia 22 czerwca 2015 r.; - sprawozdanie finansowe spółki za 2014 r.; - sprawozdanie zarządu spółki z działalności spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity z 2016 r., Dz. U. poz. 718, ze zm., dalej jako p.p.s.a.) wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. W myśl jednak z § 3 tego przepisu, sąd może wstrzymać wykonanie takiej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez sformułowanie "znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" należy rozumieć taką sytuację, w której szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia ani nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do jej stanu pierwotnego. W szczególności trudnym do odwrócenia skutkiem będzie utrata rzeczy, która ze względu na swoje właściwości nie może być zastąpiona, bądź konieczność ogłoszenia upadłości przedsiębiorstwa połączonej z likwidacją jego majątku. W postępowaniu o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracji, ciężar dowodu spoczywa zawsze na wnioskodawcy. Argumentacja wniosku powinna zatem być skonkretyzowana, wyjaśniać na czym dokładnie polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących sytuacji finansowej i majątkowej wnioskodawcy. Co istotne, niezałączenie do wniosku dokumentacji nie stanowi braków formalnych pisma lecz przesądza o braku podstaw do jego uwzględnienia, wobec jednoznacznej treści art. 61 § 3 w zw. z § 1 p.p.s.a. Należy także wskazać, że art. 61 § 3 p.p.s.a. nie odwołuje się do merytorycznej oceny skarżonego aktu. Oznacza to, że ocena prawdopodobieństwa uchylenia takiego rozstrzygnięcia nie stanowi podstawy wstrzymania jego wykonania. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że spółka nie wykazała, aby groziła jej znaczna szkoda czy też trudne do odwrócenia skutki. Wymaga przy tym podkreślenia to, że postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu prawomocnie odmówił wstrzymania zaskarżonej decyzji a przedłożona przez spółkę dokumentacja była przedmiotem oceny Sądu. Co więcej analiza obu wniosków wskazuje na to, że aktualny wniosek jest zasadniczo powtórzeniem poprzedniego, zawartego w skardze z dnia 5 lutego 2016 r. W obu spółka między innymi podnosi, że nie dysponuje sprawozdaniem finansowym za 2015 r. z uwagi na to, że nie zostało ono zatwierdzone przez organ zatwierdzający. W konsekwencji uznać należy, że przedstawione przez spółkę dokumenty nie dotyczą jej obecnej sytuacji finansowej. W szczególności za takie nie mogą być uznane dokumenty dotyczące 2014 r., jakkolwiek mogą świadczyć o pewnych tendencjach. Sąd zauważa, że w aktach sprawy brakuje sprawozdania spółki za 2015 r., mimo tego, że 6 miesięczny termin na jego zatwierdzenie, o którym mowa w art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 1047), - zgodnie z jej oświadczeniem z dnia 5 lutego 2016 r., upłynął z ostatnim dniem czerwca 2016 r. Zabrakło również historii rachunków bankowych spółki, które pozwoliły zdeterminować obecny rozmiar działalności spółki. Najbardziej aktualnym dokumentem, ze względu na datę sporządzenia jest rachunek zysków i strat sporządzony na dzień 30 listopada 2015 r. Co więcej był on również rozpatrywany przez tutejszy Sąd przy wydawaniu postanowienia z dnia 10 sierpnia 2016 r. Niemniej stwierdzić należy, że nawet załączona do akt dokumentacja nie przesądza, w ocenie Sądu, o zagrożeniu bytu gospodarczego spółki. Po pierwsze spółka prowadziła w okresie 2014 r i co najmniej do listopada 2015 r. działalność gospodarczą w znacznych rozmiarach. We wniosku nie ma informacji, aby działalności tej zaprzestała. Zwłaszcza, że paradoksalnie informacja o możliwości nałożenia na spółkę kar administracyjnych w kwocie [...] zł dowodzi tego, że również w 2016 r. działalność ta wiąże się ze znacznym obrotem. Po drugie fakt wykazania w okresie od stycznia 2015 r. do listopada 2015 r. straty finansowej, związanej jednak przede wszystkim zapisem o poniesieniu straty ze zbycia inwestycji (-[...] zł), nie oznacza jeszcze zagrożenia dla bytu spółki. Zwłaszcza, że zapis ten ma, zdaniem Sądu, charakter księgowy i nie musi być związany z rzeczywistą i aktualną stratą środków pieniężnych. Tym bardziej, że wobec braku sprawozdania finansowego za 2015 r., nie jest możliwa identyfikacja tej pozycji bilansu. Bez względu na to, na dzień 30 listopada 2015 r. aktywa spółki nadal równoważyły jej pasywa a ona sama posiadała kapitał zapasowy w kwocie aż [...] zł. Na koniec stwierdzić należy, ze w sposób oczywisty łączna kwota kar administracyjnych nałożona na spółkę jest wysoka, ale wobec nie przedłożenia dokumentów umożliwiających weryfikację jej sytuacji majątkowej na dzień wniesienia wniosku, kwestia wpływu tej kwoty na spółkę może mieć co najwyżej charakter spekulacji. Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a, Sąd orzekł jak na wstępie.