III SA/Wr 146/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Strzebinczyk po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2014 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi [...] i [...], na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] stycznia 2014 r. Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej w związku z eksploatacją automatu do gier poza kasynem gry, postanawia: zawiesić postępowanie. Decyzją opisaną w sentencji niniejszego postanowienia – wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ordynacji podatkowej w związku z art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 oraz art. 90 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.; dalej "u.g.h."), po rozpatrzeniu odwołania skarżących od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w W. z dnia [...] października 2013 r. w sprawie wymierzenia kary pieniężnej w wysokości [...] zł. w związku z eksploatacją automatu do gier poza kasynem gry – Dyrektor Izby Celnej we W. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Pismem z dnia [...] lutego 2014 r. strona skarżąca wywiodła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. na opisaną decyzję Dyrektora Izby Celnej we W.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie sądowoadmininistracyjne należało zawiesić. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Przepis ten określa przesłanki fakultatywnego zawieszenia postępowania, uwzględniając względy celowościowe. Przesłanką zawieszenia postępowania, o której mowa w przepisie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jest prejudycjalny charakter innego toczącego się postępowania w stosunku do postępowania mającego ulec zawieszeniu. Sądowi wiadomo – z urzędu – że Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 15 stycznia 2014 r. (II GSK 686/13), działając na podstawie art. 193 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne następującej treści: "czy art. 14 ust. 1 i art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.) są zgodne: a) z art. 2 i 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, b) z art. 20 i 22 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?" Należy podkreślić, iż jako podstawę prawną rozstrzygnięcia będącego przedmiotem skargi organ celny wskazał między innymi przepis art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h., dlatego też zakres przedstawionego Trybunałowi Konstytucyjnemu, wcześniej przytoczonego pytania ma bezpośredni związek z problematyką prawną niniejszej sprawy. Oznacza to, że rozstrzygnięcie analizowanej sprawy zależy w istocie od wyniku postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym. Z przytoczonych powodów, Sąd – na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – postanowił zawiesić postępowanie w niniejszej sprawie.