III SA/Wr 149/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w następującym składzie Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 18 października 2004 r. na posiedzeniu niejawnym skargi S. J. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego we Wrocławiu z dnia 30 października 2003 r. sygn. akt II SA/Wr 1748/03 postanawia : odrzucić skargę. Prawomocnym postanowieniem z dnia 30.10.2003 r. sygn. akt II SA/Wr 1748/03 Naczelny Sąd Administracyjny - Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu odrzucił wniosek S. J. o skierowanie przez ten Sąd pytania prawnego do Trybunału Konstytucyjnego wskazując, że tego rodzaju skarga nie jest dopuszczalna bowiem wykracza poza zakres kognicji sądu, określony przepisami art. 16-17 ustawy z 11.05.1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym. Pismem z 5.04.2994 r. S. J. wniósł o wznowienie w/w postępowania i o odrzucenie wydanego w nim postanowienia z 30.10.2003 r. twierdząc, iż orzeczenie to miało na celu niedoręczenie odpisu poprzednio wniesionej skargi stronie przeciwnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wznowienie postępowania przed sądem administracyjnym regulują przepisy art. 270-287 działu VII ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. l270), które to z uwagi na wyjątkowy charakter tej instytucji prawnej interpretowane musza być w sposób ścisły. Zgodnie z przepisem art. 270 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) można żądać wznowienia postępowania (które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem) tylko w przypadkach prawem przewidzianych. Zgodnie z art. 271 można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności: 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe; Według art. 272 § l powołanej ustawy można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją umową międzynarodową lub z ustawą na podstawie którego zostało wydane orzeczenie; W myśl zaś art. 273 §§ 1-3 można żądać wznowienia na tej podstawie, że: 1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; 2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa; 3) 3) w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu; 4) w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy (...) W niniejszej sprawie skarżący domagając się wznowienia postępowania nie powołuje żadnej z wyżej wymienionych podstaw. Z treści przepisów art. 277, art. 279 i art. 280 § l ustawy o Postępowaniu przed sądami administracyjnymi jednoznacznie tymczasem wynika, że skarga o wznowienie powinna zostać wniesiona w prawem przewidzianym terminie (3 miesięcy od dowiedzenia się przez stronę o podstawie wznowienia) jak i że musi zawierać określoną ustawą podstawę wznowienia i sąd w pierwszej kolejności bada - na posiedzeniu niejawnym - czy skarga wniesiona została w terminie i czy opiera się na ustawowej przesłance wznowienia, gdy zaś któryś z tych wymogów ten nie jest spełniony - sąd zobligowany jest do odrzucenia skargi. Wyznaczenie rozprawy następuje natomiast tylko o ile nie ma podstaw do odrzucenia skargi. W niniejszej sprawie przyjąć zatem należy, jak już wyżej wskazano, że skarga nie została oparta na ustawowej podstawie wznowienia postępowania w związku z czym brak danych pozwalających na ocenę ewentualnego zachowania terminu do jej wniesienia. Z tych względów, zgodnie przepisami art. 160 i art. 280 § l, zdanie drugie, ustawy o Postępowaniu przed sądami administracyjnymi - postanowieniem wydanym na posiedzeniu niejawnym - orzeczono jak w sentencji.