III SA/Wr 151/19

WyrokWSA we Wrocławiu2019-09-18

Skład orzekający: Tomasz Świetlikowski, Annetta Chołuj, Magdalena Jankowska-Szostak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ zarządzający funduszami unijnymi może poinformować wnioskodawcę o wyniku oceny formalnej projektu, a następnie, po wniesieniu przez niego protestu, uzupełnić tę informację o dodatkowe kryteria negatywnej oceny, które nie zostały wskazane w pierwotnym piśmie, a następnie odmówić uwzględnienia protestu z uwagi na niespełnienie tych dodatkowych kryteriów?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że działanie instytucji pośredniczącej, polegające na skorygowaniu pierwotnie błędnej (niepełnej) informacji o wyniku oceny formalnej projektu i poinformowaniu wnioskodawcy o wszystkich niespełnionych kryteriach, nie narusza zasad przejrzystości, rzetelności i bezstronności. Działanie to zostało uznane za samonaprawcze i zgodne z celem zapewnienia wnioskodawcy pełnej informacji o wyniku oceny, umożliwiającej skuteczne odwołanie się od wszystkich negatywnych ocen. W konsekwencji, skarga została oddalona, ponieważ ocena projektu została przeprowadzona zgodnie z prawem.
Stan faktyczny
Zarząd Województwa D. nie uwzględnił protestu spółki A Sp. z o.o. od negatywnej oceny formalnej wniosku o dofinansowanie projektu. Wnioskodawca został początkowo poinformowany o niespełnieniu dwóch kryteriów formalnych, a następnie o niespełnieniu trzech kryteriów. Spółka zarzuciła naruszenie zasad przejrzystości, rzetelności i bezstronności poprzez dwukrotną ocenę projektu i przedstawienie dodatkowych zarzutów. Sąd uznał, że pierwotna informacja była błędna, a jej uzupełnienie było działaniem samonaprawczym, zgodnym z prawem. Sąd oddalił skargę, uznając, że ocena projektu została przeprowadzona prawidłowo, a zarzuty dotyczące kryterium specyficznego nr 1 zostały uznane za niezasadne z uwagi na niespójność i błędy w poprawionej wersji wniosku.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Sędzia WSA Anetta Chołuj, Magdalena Jankowska-Szostak, Protokolant Katarzyna Kiermacka, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 18 września 2019 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w L. na uchwałę Zarządu Województwa D. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od negatywnej oceny formalnej wniosku RPO oddala skargę. Przystępując do rozstrzygania, Sąd przyjął stan faktyczny i prawny sprawy j/n. Zarząd Województwa D. (dalej: Zarząd WD) - [...] kwietnia 2019 r. - podjął uchwałę, mocą której nie uwzględnił - datowanego na [...] lutego 2019 r. - protestu wnioskodawcy, tj. "A" Sp. z o.o. z/s w L. (dalej: spółka, strona, wnioskodawca, skarżąca), od negatywnej oceny formalnej wniosku o dofinansowanie projektu p/n "Rozwój przedsiębiorstwa "A" poprzez wprowadzenie innowacji umożliwiających utworzenie elektronicznego biura rachunkowego". Z akt wynika, że pismem Dyrektora D. Instytucji Pośredniczącej (dalej: DIP) - z [...] grudnia 2018 r. - poinformowano wnioskodawcę, że złożony przez niego wniosek o dofinansowanie realizacji w/w projektu został odrzucony przez Komisję Oceny Projektów (dalej: KOP), gdyż nie spełnił dwóch kryteriów oceny formalnej, zawartych w "Kryteriach wyboru projektów w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa D. 2014-2020", tj.: kryterium formalnego uzupełniającego nr 1 "Adekwatność zapisów i spójność wewnętrzna projektu" i nr 12 "Kwalifikowalność wydatków w ramach projektu". Wnioskodawca - pismem z [...] stycznia 2019 r. - złożył protest. W toku dokonywanej, na podstawie art. 56 ust. 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2018 r., poz. 1431 ze zm. - dalej: ustawa wdrożeniowa), weryfikacji wyników oceny projektu w zakresie kryteriów i zarzutów podniesionych w proteście, DIP stwierdziła, że pismo z [...] grudnia 2018 r., dotyczące negatywnego wyniku oceny formalnej wniosku spółki, zawierało błąd polegający na nieuwzględnieniu, w jego treści, informacji o niespełnieniu przez wniosek także kryterium formalnego specyficznego nr 1 "Wnioskodawca wybrał wszystkie wskaźniki obligatoryjne dla danego typu projektu". W związku z powyższym - pismem z [...] lutego 2019 r. - DIP ponownie poinformowała wnioskodawcę o wyniku oceny formalnej jego projektu, wskazując na trzy - w/w - niespełnione kryteria. Pismem z [...] lutego 2019 r., wnioskodawca wniósł drugi protest. Odwołał się w nim od oceny kryterium formalnego specyficznego nr 1. Do protestu dołączył kopię protestu z [...] stycznia 2019 r., zawierającego argumentację w zakresie obu kryteriów formalnych uzupełniających. Przedstawił swoje stanowisko i argumenty przemawiające - jego zdaniem - za uznaniem protestu za zasadny. W wyniku analizy zgromadzonej w sprawie dokumentacji, Zarząd WD uznał, że - odnośnie kryterium formalnego uzupełniającego nr 1 "Adekwatność zapisów i spójność wewnętrzna projektu" i nr 12 "Kwalifikowalność wydatków w ramach projektu" - ocena projektu (wniosku) została przeprowadzona w sposób nieprawidłowy, protest w tym zakresie jest zasadny i że wniosek o dofinansowanie winien zostać przekazany do ponownej oceny w ramach obu tychże kryteriów. Odnośnie kryterium formalnego specyficznego nr 1 "Wnioskodawca wybrał wszystkie wskaźniki obligatoryjne dla danego typu projektu", Zarząd WD podtrzymał negatywną ocenę wniosku w zakresie tego kryterium. Stwierdził, że w poprawionej/ uzupełnionej wersji wniosku, w sekcji C, nadal widoczne są powtarzające się wskaźniki produktu, zaś wskaźnikowi "Inwestycje prywatne uzupełniające wsparcie publiczne dla przedsiębiorstw (dotacje)" przypisano ponownie - tym razem na etapie korekty wniosku - nieprawidłową wartość. Co się zaś tyczy postawionego w proteście zarzutu naruszenia art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, Zarząd WD wyjaśnił, że w wyniku oceny przeprowadzonej przez KOP stwierdzono, że projekt nie spełnia trzech w/w kryteriów oceny formalnej, co znajduje potwierdzenie w kartach oceny formalnej projektu, podpisanych przez dwóch oceniających i datowanych na [...] grudnia 2018 r. Stwierdził, że zaistniała w sprawie sytuacja, w której w pierwszym piśmie DIP informowała wnioskodawcę o niespełnieniu przez jego projekt wyłącznie dwóch kryteriów oceny formalnej a następnie dopiero - w kolejnym piśmie - trzech kryteriów, umożliwiła wnioskodawcy skuteczne wniesienie środka odwoławczego i odniesienie się do zarzutów sformułowanych względem trzech kryteriów warunkujących negatywną ocenę formalną projektu, co też wnioskodawca uczynił. Przyznał, że jest to sytuacja niestandardowa, nieznajdująca odzwierciedlenia w regulacjach konkursowych, ani też wprost w przepisach prawa, jednak - w jego ocenie - podjęte przez DIP działanie samonaprawcze nie przeczy określonym w ustawie wdrożeniowej zasadom przejrzystości, rzetelności i bezstronności, które winny towarzyszyć procesowi oceny i wyboru projektów do dofinansowania. Reasumując, Zarząd WD stwierdził, że ze względu na niespełnienie kryterium formalnego specyficznego nr 1 "Wnioskodawca wybrał wszystkie wskaźniki obligatoryjne dla danego typu projektu", projekt nie może zostać przywrócony do ponownej oceny. Tym samym, protestu wnioskodawcy nie uwzględnił. W skardze na rozstrzygnięcie protestu, skarżąca zaskarżyła je w całości. Zarzuciła naruszenie: 1) art. 37 ust. 2 ustawy wdrożeniowej, poprzez brak przejrzystej, rzetelnej i bezstronnej oceny wniosku, polegającej na dokonaniu dwukrotnej całościowej oceny projektu, co - w efekcie - doprowadziło do przedstawienia dodatkowych zarzutów, niepowołanych w pierwszej ocenie wniosku; 2) art. 56 ust. 2 w zw. z art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5 ustawy wdrożeniowej, poprzez dokonanie weryfikacji wyników oceny projektu w zakresie wykraczającym poza kryteria i zarzuty wskazane w proteście, co - w konsekwencji - doprowadziło do nieuwzględnienia protestu; 3) art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, poprzez dokonanie oceny spełnienia kryteriów formalnych w oparciu o procedurę nieprzewidzianą w regulaminie konkursu. Tak stawiając zarzuty, strona wniosła o: 1) uwzględnienie skargi i stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd WD, 2) zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Strona skarżąca uzasadniła swoje stanowisko w sprawie. Wskazała, że zgodnie z art. 56 ust. 2 ustawy wdrożeniowej, instytucja, o której mowa w art. 39 ust. 1, w terminie 14 dni od dnia otrzymania protestu, weryfikuje wyniki dokonanej przez siebie oceny projektu w zakresie kryteriów i zarzutów, o których mowa w art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5, tj.: kryteriów wyboru projektów, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza oraz zarzutów o charakterze proceduralnym w zakresie przeprowadzonej oceny, jeżeli zdaniem wnioskodawcy naruszenia takie miały miejsce. Dowodziła, że - przy ponownej ocenie formalnej wniosku - DIP wykroczyła poza zakres podany w tym przepisie, wskazując na brak spełnienia kryterium uprzednio nie kwestionowanego. Stwierdziła, że w sprawie doszło do nieuprawnionego pogorszenia sytuacji strony w związku z wniesieniem przez nią środka odwoławczego. Dowodziła, że - mając na względzie zasadę przejrzystości - wnioskodawca nie może być zaskakiwany zakwestionowaniem spełnienia innych kryteriów niż to, co podano w pierwszej ocenie projektu, bez możliwości zwalczania nowej oceny wobec zakończenia procedury odwoławczej. Zauważyła, że - dokonując uzupełnienia pisma informującego o negatywnej ocenie wniosku - DIP obeszła w sposób nieuprawniony nakaz weryfikacji wyników dokonanej przez siebie oceny projektu w zakresie kryteriów i zarzutów, o których mowa w art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5 ustawy wdrożeniowej. Jej zdaniem, nie sposób jest zgodzić się ze stanowiskiem Zarządu WD, że działanie DIP miało charakter dopuszczalnego działania samonaprawczego gdyż było to działanie bezprawne (naruszające Regulamin konkursu i zasady określone w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej). W opinii skarżącej, wobec uwzględnienia przez Zarząd WD jej stanowiska w odniesieniu do dwóch kryteriów formalnych uzupełniających i wskazania na zasadność przekazania wniosku do ponownej oceny w ramach tych kryteriów, działanie DIP - polegające na stwierdzeniu naruszenia innego niewskazanego uprzednio kryterium - istotnie wpłynęło na wynik oceny złożonego przez nią wniosku. Odpowiadając na skargę, Zarząd WD wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. W sprawie, kognicja Sądu wynika wprost z art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w zw. z art. 3 § 3 w zw. z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. - dalej: p.p.s.a.). W ustawie wdrożeniowej przewidziano kilka rozwiązań autonomicznych, regulujących wybrane zagadnienia procesowe, w tym także kierunki rozstrzygnięć, jakie może podjąć sąd załatwiając skargę (art. 61 ust. 8). Natomiast w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie, w postępowaniu sądowoadministracyjnym, odpowiednie zastosowanie znajdą przepisy p.p.s.a. (określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem jednak art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 p.p.s.a. (art. 64). Przywołane postanowienia godzi się uzupełnić przypomnieniem, że - w myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) - sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej (...). Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2). Do kryterium legalności nawiązał zresztą ustawodawca również w art. 61 ust. 8 pkt 1 ustawy wdrożeniowej, gdyż w przepisie tym nakazał sądom uwzględnienie skargi w wypadku stwierdzenia, że ocena konkretnego projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, z jednoczesnym przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą (lub pośredniczącą). A contrario, jeśli ocenę przeprowadzono zgodnie z prawem, skarga podlega oddaleniu, stosownie do art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej. Analiza akt sprawy, tj. całej dokumentacji konkursowej, w tym przesłanej na żądanie Sądu przez Zarząd WD, potwierdza, że w wyniku oceny przeprowadzonej przez KOP, projekt skarżącej nie spełnił trzech kryteriów oceny formalnej, tj. kryterium formalnego uzupełniającego nr 1 "Adekwatność zapisów i spójność wewnętrzna projektu", kryterium formalnego uzupełniającego nr 12 "Kwalifikowalność wydatków w ramach projektu" i kryterium formalnego specyficznego nr 1 "Wnioskodawca wybrał wszystkie wskaźniki obligatoryjne dla danego typu projektu", co znajduje potwierdzenie w kartach oceny formalnej projektu, podpisanych przez dwóch oceniających i datowanych na [...] i [...] grudnia 2018 r. (zatwierdzonych [...] grudnia). O takim j/w wyniku oceny jego projektu DIP była zobowiązana poinformować wnioskodawcę, zgodnie z art. 45 ust. 4 ustawy wdrożeniowej, czego jednak nie uczyniła. Mianowicie - pismem z [...] grudnia 2018 r. - błędnie poinformowała wnioskodawcę o niespełnieniu przez projekt wyłącznie dwóch uzupełniających kryteriów oceny formalnej. W opinii Sądu, powyższe dowodzi, że informacja ta, jako nie zawierająca faktycznej oceny projektu wnioskodawcy, nie może być uznana za spełniającą kryteria z w/w przepisu. Taką była dopiero informacja z [...] lutego 2019 r., informująca o wyniku faktycznej oceny formalnej projektu z uwzględnieniem wszystkich niespełnionych kryteriów. Sąd podziela stanowisko Zarządu WD, że podjęte przez DIP działanie samonaprawcze nie pozostaje w sprzeczności z - określonymi w ustawie wdrożeniowej - zasadami przejrzystości, rzetelności i bezstronności (art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej), które winny towarzyszyć procesowi oceny i wyboru projektów do dofinansowania. Wręcz przeciwnie, to niepodjęcie przez DIP działania naprawczego pozostawałoby w sprzeczności z art. 45 ust. 4 zdanie pierwsze ustawy wdrożeniowej ("Właściwa instytucja przekazuje niezwłocznie wnioskodawcy pisemną informację o zakończeniu oceny jego projektu i jej wyniku wraz z uzasadnieniem tej oceny, podając liczbę punktów otrzymanych przez projekt lub informację o spełnieniu albo niespełnieniu kryteriów wyboru projektów"). Błędna (niepełna, nierzetelna) informacja o wyniku oceny projektu skierowana do wnioskodawcy nie może bowiem zastępować faktycznego wyniku oceny projektu, dokonanej przez KOP. Zdaniem Sądu, opisane wyżej działania DIP nie naruszyły żadnych praw wnioskodawcy, jako uczestnika konkursu, w tym prawa do złożenia protestu, jak i zasady zakazu reformationis in peius. Chybiony jest - sformułowany w skardze - zarzut naruszenia art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, poprzez dokonanie oceny spełnienia kryteriów formalnych w oparciu o procedurę nieprzewidzianą w Regulaminie konkursu. Jak wynika z akt sprawy, ocena formalna projektu została przeprowadzona przez dwóch członków KOP w oparciu o znane wnioskodawcy (zawarte w Regulaminie konkursu) kryteria oceny, z zachowaniem wyznaczonych terminów, wykorzystaniem wskazanych w Regulaminie konkursu środków komunikacji IOK z wnioskodawcą, umożliwieniem dokonania jednokrotnej korekty dokumentacji aplikacyjnej i skorzystania z ewentualnych konsultacji z wyznaczonym pracownikiem DIP a także poinformowaniem wnioskodawcy o wyniku oceny i pouczeniem o terminie, trybie i formie wniesienia protestu. Nie ma racji skarżąca zarzucając DIP dokonanie "dwukrotnej całościowej oceny projektu". Jak wynika z akt sprawy a co słusznie zauważa Zarząd WD, ocena formalna projektu została przeprowadzona jeden raz, co potwierdzają karty oceny projektu, datowane na [...] i [...] grudnia 2019 r. W wyniku wniesienia przez wnioskodawcę protestu z [...] stycznia 2019 r., DIP nie dokonał ponownej oceny projektu. Pismem z [...] lutego 2019 r., DIP przekazał wnioskodawcy kompletną informację o wyniku oceny projektu wynikającą z kart oceny projektu. DIP dokonał tym samym korekty błędnej (niepełnej) informacji o spełnieniu kryteriów oceny projektów zawartej w piśmie z [...] grudnia 2018 r., umożliwiając wnioskodawcy skuteczne odwołanie się od wyniku wszystkich kryteriów warunkujących negatywną ocenę formalną jego projektu. Trafnie podniesiono w odpowiedzi na skargę, że nie jest w sprawie adekwatny - oparty na wyroku NSA - argument skarżącej, że "wnioskodawca nie może być zaskakiwany zakwestionowaniem spełnienia innych kryteriów, niż to co podano w pierwszej ocenie, bez możliwości zwalczania nowej oceny wobec zakończenia procedury odwoławczej". W sprawie nie przeprowadzono bowiem dwóch ocen, ani też nie zakończono procedury odwoławczej przed uzyskaniem przez wnioskodawcę pełnej informacji o wyniku oceny jego projektu. Zasadnie przyjmuje także Zarząd WD, że nie można zgodzić się z twierdzeniem skarżącej, jakoby "[...] DIP dokonując uzupełnienia pisma informującego o negatywnej ocenie wniosku obeszła w sposób nieuprawniony nakaz weryfikacji wyników dokonanej przez siebie oceny projektu w zakresie kryteriów i zarzutów, o których mowa w art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5, tj. w niniejszej sprawie kryterium, wyboru projektu, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza". W toku dokonywanej, na podstawie art. 56 ust. 2 ustawy wdrożeniowej, weryfikacji wyników oceny projektu w zakresie zarzutów podniesionych w proteście z [...] stycznia 2019 r. DIP stwierdziła, że jej pismo z [...] grudnia 2018 r., dotyczące negatywnego wyniku oceny formalnej projektu, zawierało błąd polegający na nieuwzględnieniu, w jego treści, informacji o niespełnieniu przez wniosek kryterium formalnego specyficznego nr 1 "Wnioskodawca wybrał wszystkie wskaźniki obligatoryjne dla danego typu projektu". To właśnie w związku z powyższym, pismem z [...] lutego 2019 r., DIP prawidłowo poinformowała wnioskodawcę o wyniku oceny formalnej projektu, wskazując trzy niespełnione kryteria (w piśmie zawarto pouczenie o możliwości wniesienia środka odwoławczego). Wnioskodawca - pismem z [...] lutego 2019 r. - złożył protest odwołujący się do oceny kryterium formalnego specyficznego nr 1, do którego dołączył kopię protestu z [...] stycznia 2019 r., zawierającego argumentację w zakresie obu kryteriów formalnych uzupełniających. DIP, po przeprowadzeniu - w myśl art. 56 ust. 2 ustawy wdrożeniowej - weryfikacji wyników dokonanej przez siebie oceny projektu, w zakresie zarzutów podniesionych w proteście i odnoszących się do trzech negatywnie ocenionych kryteriów, z uwagi na brak podstaw do zmiany podjętego uprzednio rozstrzygnięcia w zakresie oceny formalnej projektu, przekazała wniesiony środek odwoławczy do Zarządu WD celem jego rozpatrzenia. Powyższe dowodzi, że postawione w skardze zarzuty (ich uzasadnienie) są nieuzasadnione. Odnośnie samego kryterium formalnego specyficznego nr 1 "Wnioskodawca wybrał wszystkie wskaźniki obligatoryjne dla danego typu projektu", Sąd zauważa, że - pismem z 8 listopada 2018 r. - wnioskodawcę wezwano do korekty wniosku: "Należy usunąć wskaźniki produktu i rezultatu podwójnie wykazane. 1. Wskaźnik Inwestycje prywatne uzupełniające wsparcie publiczne dla przedsiębiorstw (dotacje) jest niepoprawnie określony. Należy podać wskaźnik jako różnicę pomiędzy wartością całkowitą projektu, a wnioskowanym dofinansowaniem. 2. Należy dodać wskaźnik Wzrost zatrudnienia we wspieranych przedsiębiorstwach O/K/M jako adekwatny do informacji podanych w polu Ilość stworzonych miejsc pracy w wyniku realizacji projektu". Przekazując poprawioną/uzupełnioną wersję wniosku - w piśmie z 20 listopada 2018 r. - wnioskodawca poinformował, że wniosek "skorygowano według zaleceń". Po dokonaniu oceny poprawionej/uzupełnionej wersji wniosku, pismem z [...] lutego 2019 r., DIP poinformowała wnioskodawcę, że kryterium nie zostało spełnione, gdyż nie wykonał on zalecenia w zakresie usunięcia podwójnie wykazanych wskaźników. Dodatkowo, jeden z podwójnie wykazanych wskaźników, tj. Inwestycje prywatne uzupełniające wsparcie publiczne dla przedsiębiorstw (dotacje), zawiera nieprawidłową wartość. Wnioskodawca nie zgodził się z oceną DIP, na dowód czego dołączył do protestu zrzuty ekranu (print screeny) z Generatora wniosków świadczące - w jego ocenie - że korekta została dokonana zgodnie z wezwaniem. W ocenie Sądu, prawidłowo przyjął Zarząd WD, że przedłożone przez wnioskodawcę wydruki (zrzuty ekranu), które mają dowodzić prawidłowości dokonanych przez niego korekt sekcji C wniosku, pozbawione są numeru wniosku o dofinansowanie i sumy kontrolnej, które to dane pozwoliłyby jednoznacznie zidentyfikować dokument, z którego pochodzą fragmenty zobrazowane na zrzutach ekranu. Wydruki te nie są przez to wiarygodne i nie mogą stanowić dowodu w sprawie. Tym bardziej, że ocenie wnioskodawcy przeczą przedstawione przez Zarząd WD zrzuty ekranu z Generatora wniosków, przedstawiające sekcję C wniosku, gdzie suma kontrolna wniosku na zrzutach ekranu jest zgodna z sumą kontrolną wersji papierowej poprawionego /uzupełnionego wniosku złożonego w DIP przy piśmie z 20 listopada 2018 r. (numer wniosku i suma kontrolna są widoczne zarówno w trybie pełnoekranowym, jak i w trybie ekranu dzielonego, bez względu na wybrany tryb pracy Generatora wniosków). Słusznie podnosi Zarząd WD, że wnioskodawca powinien dostarczyć do - organizującej konkurs - DIP dokumentację konkursową spełniającą wymogi danego naboru, przygotowaną starannie, wewnętrznie spójną i tożsamą w wersji elektronicznej (wysłanej w Generatorze wniosków) i w wersji papierowej. Zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosku (Informacje ogólne, pkt 9): Wersja elektroniczna wniosku musi być identyczna z wydrukiem - suma kontrolna wersji elektronicznej wniosku (w systemie) musi być identyczna z sumą kontrolną papierowej wersji wniosku". W wezwaniu do uzupełnienia/korekty wniosku zwrócono uwagę - m.in. - na błędy w sekcji C, które należało skorygować przez usunięcie powtarzających się wskaźników. W poprawionej/uzupełnionej wersji wniosku, w sekcji C, nadal widoczne są jednak powtarzające się wskaźniki produktu, zaś wskaźnikowi "Inwestycje prywatne uzupełniające wsparcie publiczne dla przedsiębiorstw (dotacje)" przypisano ponownie - tym razem na etapie korekty wniosku - nieprawidłową wartość. Nie sposób zatem zgodzić się z wnioskodawcą, że dokonał on zmian wniosku zgodnie z wezwaniem DIP. Trafnie spostrzegł Zarząd WD, że wnioskodawca podwójnie wykazał wskaźniki zarówno w pierwotnej wersji wniosku, jak i na etapie jego korekty oraz że przygotowując korektę dokumentacji powinien on dochować najwyższej staranności i - w szczególności - porównać wersję elektroniczną i wersję papierową wniosku, sprawdzając, czy żądana korekta została wykonana prawidłowo. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości, dotyczących sformułowanych przez DIP uwag do wniosku lub problemów związanych z funkcjonowaniem Generatora wniosków, wnioskodawca miał możliwość skontaktowania się z wyznaczonym pracownikiem DIP (dane tej osoby wskazano w piśmie DIP wzywającym do korekty wniosku). Ze zgromadzonej w sprawie dokumentacji, ani też z treści protestu, nie wynika, aby wnioskodawca z takiej pomocy korzystał. Błędy w poprawionej/uzupełnionej wersji wniosku nie wynikają zatem z - podnoszonej w proteście - wadliwości systemu informatycznego. Podkreślić w tym miejscu trzeba, że to na wnioskodawcy - ubiegającym się o dofinansowanie w ramach danego konkursu - spoczywa obowiązek rzetelnego i wyczerpującego przygotowania wniosku. Wnioskodawca - przystępując do konkursu -winien znać także jego zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc, musi się do tych zasad precyzyjnie stosować. Obowiązek starannego przygotowania dokumentacji aplikacyjnej, zgodnie z wymogami konkursu, ciąży zawsze na wnioskodawcy. Braki w złożonej dokumentacji, czy jej niespójność, skutkujące zakwestionowaniem spełnienia przez wniosek różnych kryteriów dopuszczających, winny zostać ocenione negatywnie. W tym stanie rzeczy, uznając, że nie doszło do naruszenia prawa, Sąd - na mocy art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej - skargę oddalił. ----------------------- 9

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło