III SA/Wr 157/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Moskała Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak (sprawozdawca) Sędzia WSA Małgorzata Malinowska-Grakowicz Protokolant Ewa Bogulak po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 1 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi I. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających powyżej 18% alkoholu oddala skargę. Pismem z dnia [...] r. I. S. wystąpiła do Prezydenta Miasta L. z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych w placówce gastronomicznej w L. przy ul. [...] ("A"), a następnie złożyła wniosek o zawieszenie tego postępowania. Postanowieniem z dnia [...] r., działający z upoważnienia Prezydenta Miasta L. Dyrektor Wydziału Rozwoju Miasta zawiesił postępowanie administracyjne w sprawie udzielenia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych, z uwagi na konieczność zgromadzenia dokumentów, o których mowa w art. 18 ust. 6 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Wraz z pismem z dnia [...] r. pełnomocnik I. S. przesłał do organu I instancji kserokopię uchwały Nr [...] Wspólnoty Mieszkaniowej nieruchomości przy ul. [...] z dnia [...] r. oraz pismo Wspólnoty Mieszkaniowej z dnia [...] r., z których to dokumentów wynika, że nie została wyrażona zgoda na sprzedaż napojów alkoholowych w lokalu przy ul. [...] w L.. Ponadto pełnomocnik skarżącej dołączył wyrok Sądu Okręgowego w L. z dnia [...] r. (sygn. akt. [...]), mocą którego uchylono wcześniej podjętą uchwałę Wspólnoty Mieszkaniowej nieruchomości przy ul. [...] z dnia [...] r. (nr [...]) w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na sprzedaż napojów alkoholowych. Pełnomocnik strony podkreślił, że pomimo braku zgody Wspólnoty Mieszkaniowej na sprzedaż napojów alkoholowych, organ powinien wydać decyzję pozytywną, ponieważ analogiczna uchwała odmawiająca udzielenia zgody została uchylona przez Sąd Okręgowy. Ponadto pełnomocnik dołączył do akt administracyjnych zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej z dnia [...] r., umowę najmu lokalu użytkowego z dnia [...]r., decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. z dnia [...]r. potwierdzającą spełnienie warunków sanitarnych przez punkt sprzedaży oraz postanowienie Miejskiej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w L. z dnia [...]r., pozytywnie opiniujące wniosek strony o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. Decyzją z dnia [...] r., nr [...] (w której omyłkowo wpisano datę jej wydania na dzień [...] r.) działający z upoważnienia Prezydenta Miasta L., p.o. Dyrektora Wydziału Rozwoju Miasta, odmówił I. S. wydania zezwolenia na sprzedaż do spożycia w miejscu sprzedaży napojów alkoholowych, zawierających powyżej 18% alkoholu w placówce gastronomicznej w L., przy ul. [...]. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji powołując się na m.in. art. 18 ust. 6 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi stwierdził, że z treści uchwały Wspólnoty z dnia [...] r. wynika, że nie wyraża ona zgody na sprzedaż napojów alkoholowych w placówce gastronomicznej przy ul. [...] w L. W ocenie organu wydanie zezwolenia, z pominięciem zgody wszystkich właścicieli lokali usytuowanych w budynku, byłoby sprzeczne z art. 18 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. W wyniku odwołania wniesionego przez pełnomocnika strony od powyższej decyzji, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. decyzją z dnia [...] r. (nr [...]) uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, że organ I instancji nie wydał postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania, co było konieczną formalnością poprzedzającą wydanie decyzji administracyjnej. Kolegium wskazało ponadto, że organ I instancji pominął i nie ocenił istotnego dowodu w sprawie jakim był wyrok Sądu Okręgowego w L. z dnia [...] r. (sygn. akt. [...]), uchylający uchwałę wspólnoty w przedmiocie braku wyrażenia zgody na sprzedaż napojów alkoholowych w lokalu użytkowanym "A". Na wyrok ten powoływał się pełnomocnik strony twierdząc, iż zastępuje on wymaganą zgodę wspólnoty mieszkaniowej. Postanowieniem z dnia [...] r. organ I instancji podjął zawieszone na wniosek I. S. postępowanie i następnie decyzją z dnia [...] r. (nr [...]), wydaną na podstawie art. 18 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi oraz art. 104 k.p.a., odmówił wydania wnioskodawczyni zezwolenia na sprzedaż do spożycia w miejscu sprzedaży napojów alkoholowych, zawierających powyżej 18% alkoholu w placówce gastronomicznej w L. przy ul. [...]. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji stwierdził, że wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających powyżej 18% alkoholu nie jest możliwe z uwagi na brak zgody wspólnoty mieszkaniowej. Podkreślono, że co prawda uchwała wspólnoty mieszkaniowej nr [...] z dnia [...] r. została uchylona wyrokiem Sądu Okręgowego w L., jednakże wyeliminowanie z obrotu prawnego powyższej uchwały nie może być uznane za zgodę, o której mowa w art. 18 ust. 6 pkt 3 ustawy o wychowaniu trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Ponadto organ I instancji podkreślił, że z treści kolejnej uchwały wspólnoty mieszkaniowej z dnia [...] r. wynika, iż nadal nie wyraża ona zgody na sprzedaż napojów alkoholowych w placówce gastronomicznej przy ul. [...] w L. W odwołaniu od powyższej decyzji z dnia [...] r. pełnomocnik skarżącej zarzucił organowi I instancji naruszenie art. 18 ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi oraz art. 7, art. 8 i art. 11 k.p.a. Podkreślono, że wyrok Sądu Okręgowego stwierdzający sprzeczność z prawem uchwały wspólnoty o wyrażeniu zgody zastępuje zgodę wspólnoty i właściwy organ administracji powinien wydać decyzję pozytywną. Pełnomocnik nie zgodził się także z twierdzeniami organu I instancji, iż wyeliminowana z obrotu prawnego, jako sprzeczna z prawem, uchwała wspólnoty mieszkaniowej, przy braku możliwości uzyskania uchwały zgodnej z prawem, może wpływać na rozstrzygnięcie przez organ administracji w sposób negatywny wniosku obywatela zmierzającego do realizacji swoich praw podmiotowych, który poza tym spełnia wszelkie warunki do realizacji tego prawa. Decyzją z dnia [...] r. (nr [...]), wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy podkreślił, że kwestią sporną była okoliczność, czy na podstawie wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia [...]r. (sygn. akt [...]), którym uchylona została uchwała nr [...] Wspólnoty Mieszkaniowej nieruchomości przy ul. [...] w L. z dnia [...]r., można przyjąć, iż wnioskodawczyni spełnia przesłankę określoną w art. 18 ust. 6 pkt 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, tj. posiada pisemną zgodę właściciela, użytkownika, zarządcy lub administratora budynku, jeżeli punkt sprzedaży będzie zlokalizowany w budynku wielorodzinnym. Wskazano przy tym, że zgoda jest warunkiem wstępnym, jaki spełnić musi wnioskujący o wydanie zezwolenia. W niniejszej sprawie – jak wskazał organ – zgoda na sprzedaż alkoholu w budynku winna być wyrażona w uchwale podjętej przez właścicieli – wspólnotę mieszkaniową, albowiem wyłącznie wspólnota mieszkaniowa sprawująca zarząd budynkiem wielorodzinnym jest podmiotem uprawnionym do ewentualnego udzielenia zgody na sprzedaż alkoholu w lokalu użytkowym będącym w posiadaniu strony ubiegającej się o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. Dodatkowo organ podkreślił, że uchwała nr [...] Wspólnoty Mieszkaniowej z dnia [...] r. nie wyrażająca zgody na sprzedaż napojów alkoholowych w placówce gastronomicznej przy ul. [...] nie została uchylona, co oznacza, że wiąże ona organy administracji publicznej, które nie mają kompetencji do badania jej zgodności z prawem. W ocenie organu niezgodność z prawem uchwały wspólnoty nr [...] z dnia [...] nie stanowi o niezgodności z prawem kolejnej uchwały podjętej w tej samej sprawie. W związku natomiast z wywodem odwołania sugerującym obowiązek organu załatwienia sprawy z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu strony SKO w L. zauważyło, że decyzja wydawana w przedmiocie wniosku o zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych nie ma charakteru uznaniowego, a przeciwnie należy do tzw. decyzji związanych. Oznacza to, że organ decyzyjny jest związany przesłankami wynikającymi z przepisu prawa i nie posiada luzu decyzyjnego. Interes społeczny i słuszny interes strony, które powinien – zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 7 K.p.a. – mieć na względzie organ administracji publicznej nie jest kategorią nadrzędną w stosunku do sformułowanej w tym samym przepisie zasady prawdy obiektywnej. Nakaz załatwienia sprawy w sposób uwzględniający interes społeczny i słuszny interes strony możliwy jest do zrealizowania wyłącznie w sytuacji, gdy organowi administracji publicznej rozpatrującemu konkretną sprawę przysługuje tzw. uznanie administracyjne (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 4 listopada 2009r., sygn. akt SA/Sz 889/09). W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu I. S., reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, zarzucając jej naruszenie: 1) art. 18 ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, poprzez przyjęcie przez SKO, iż decyzja Prezydenta Miasta L. w przedmiocie udzielenia zgody na sprzedaż napojów alkoholowych znajduje podstawę materialnoprawną w ustawie o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, poprzez fakt, że jedyną okolicznością jest uporczywy brak zgody wspólnoty Mieszkaniowej w postaci uchwały w przedmiocie wyrażenia zgody na prowadzenie tej działalności gospodarczej w lokalu przy ul. [...] i że brak tej zgody, zgodnie z ustawą stanowi przeszkodę udzielenia w tym zakresie stosownego zezwolenia; 2) art. 6, art. 7 i art. 8 k.p.a. poprzez przyjęcie przez SKO, że nie jest ono władne do interpretacji przepisów obowiązującego prawa w tym zakresie oraz badania zgodności z prawem wydanej przez organ, czyli Prezydenta Miast L., decyzji dotyczącej przesłanek udzielenia zezwolenia i nie przeprowadzenia w tym zakresie żadnego postępowania dowodowego. W uzasadnieniu skargi wskazano, że wyrok Sądu Okręgowego w L. uchylający uchwałę o wyrażeniu zgody na sprzedaż alkoholu, zastępuje zgodę Wspólnoty. Zdaniem strony skarżącej organ działając na podstawie przepisów k.p.a. oraz kierując się słusznym interesem stron i obywateli, powinien zbadać całokształt stanu faktycznego i dokonać wykładni obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa. Pełnomocnik skarżącej dodał również, że uchwała z dnia [...] r. jest aktualnie przedmiotem postępowania sądowego o jej uchylenie (sygn. akt [...]), a ponadto okoliczności niniejszej sprawy były już badane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu i Naczelny Sąd Administracyjny. Do skargi dołączono m.in. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia [...] r., którym uchylono decyzję SKO w L. w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych w placówce gastronomicznej przy ul. [...] w L. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie, podtrzymując swoją dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Według art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy). Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a."). Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 ustawy ustrojowej umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno decyzji administracyjnej uchybiającej prawu materialnemu, jeżeli naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a"), jak też rozstrzygnięcia dotkniętego wadą warunkującą wznowienie postępowania administracyjnego (lit. "b"), a także wydanego bez zachowania reguł postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. "c"). W ocenie Sądu skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja nie naruszała prawa uzasadniającego jej wyeliminowanie z obrotu. Istota niniejszej sprawy sprowadzała się do ustalenia, czy w sytuacji uchylenia przez Sąd Okręgowy w L. uchwały Wspólnoty Mieszkaniowej nieruchomości przy ul. [...] z dnia [...] r. (nr [...]) o odmowie wyrażenia zgody na sprzedaż napojów alkoholowych w punkcie gastronomicznym "A", należało przyjąć, że wnioskodawczyni spełnia przesłankę określoną w art. 18 ust. 6 pkt 3 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. z 2007 r. Nr 70, poz. 473, ze zm.), tj. posiada pisemną zgodę właściciela, użytkownika, zarządcy lub administratora budynku, mając przy tym na względzie, że kolejną uchwałą z dnia [...] r. (nr [...]) ponownie odmówiono wyrażenia zgody na sprzedaż napojów alkoholowych w lokalu skarżącej. Zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia w miejscu lub poza miejscem sprzedaży może być prowadzona tylko na podstawie zezwolenia wydanego przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta), właściwego ze względu na lokalizację punktu sprzedaży. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, wydaje się na podstawie pisemnego wniosku przedsiębiorcy (art. 18 ust. 2). Stosownie do art. 18 ust. 6 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi do wniosku o wydanie zezwolenia należy dołączyć: 1) zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej lub odpis z rejestru przedsiębiorców; 2) dokument potwierdzający tytuł prawny wnioskodawcy do lokalu stanowiącego punkt sprzedaży napojów alkoholowych; 3) pisemną zgodę właściciela, użytkownika, zarządcy lub administratora budynku, jeżeli punkt sprzedaży będzie zlokalizowany w budynku mieszkalnym wielorodzinnym; 4) decyzję właściwego państwowego inspektora sanitarnego o zatwierdzeniu zakładu, o której mowa w art. 65 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. Nr 171, poz. 1225). W rozpoznawanej sprawie skarżąca dołączyła do wniosku o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych dokumenty o których mowa w art. 18 ust. 6 pkt 1, 2 i 4. Ponadto przedłożyła także uchwałę z dnia [...] r. (nr [...]), którą Wspólnota Mieszkaniowa odmówiła wyrażenia zgody na sprzedaż napojów alkoholowych w lokalu skarżącej oraz wyrok Sądu Okręgowego w L. z dnia [...] r., którym uchylona została wcześniejsza uchwała Wspólnoty Mieszkaniowej z dnia [...] r. (nr [...]) o odmowie wyrażenia zgody na sprzedaż napojów alkoholowych. W uzasadnieniu przedłożonego wyroku z dnia [...] r., Sąd Okręgowy w L. uznał, iż uchwała z dnia [...] r. jest nieprawidłowa, ponieważ została podjęta bez uzasadnionych podstaw faktycznych, a zebrane w sprawie dowody w żaden sposób nie potwierdzają, iż w "A" dochodzi do zakłócania spokoju i porządku właścicieli lokali mieszkalnych w budynku, w którym ten [...] się mieści. Przechodząc do oceny zgodności zaskarżonej decyzji z prawem, w pierwszej kolejności należy podkreślić, że celem wprowadzenia przepisu art. 18 ust. 6 pkt 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi było wyrażenie troski ustawodawcy dla pełnego poszanowania stanowiska wymienionych w tym przepisie podmiotów wobec zamiaru prowadzenia w budynku mieszkalnym wielorodzinnym tak specyficznej działalności gospodarczej jak sprzedaż alkoholu (wyrok NSA sygn. akt II GSK 274/06 LEX 25/2008). Zgoda jest więc warunkiem wstępnym i jednoczenie koniecznym, jaki spełnić musi wnioskujący o wydanie zezwolenia. Zgodnie z art. 6 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903, ze zm.) ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości, tworzy wspólnotę mieszkaniową. W niniejszej zatem sprawie zgoda na sprzedaż alkoholu w budynku powinna być wyrażona w uchwale podjętej przez właścicieli – wspólnotę mieszkaniową. Zauważyć trzeba, że skarżąca występując z wnioskiem o wydanie jej zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych takiej zgody nie przedstawiła. Co więcej uchwałą z dnia [...] r. Wspólnota Mieszkaniowa odmówiła wyrażenia zgody na sprzedaż napojów alkoholowych w lokalu prowadzonym przez skarżącą. Słusznie przy tym wskazał organ odwoławczy, że uchwała z dnia [...] r. w dacie złożenia wniosku przez skarżącą oraz rozpoznawania odwołania od decyzji odmawiającej wydania zezwolenia, funkcjonowała w obrocie prawnym. Nie było przy tym uzasadnionych podstaw, by automatycznie przyjąć, że uchwała ta jest sprzeczna z prawem, skoro wcześniejsza uchwała z dnia [...] r. odmawiająca wyrażenia zgody na sprzedaż alkoholu, została uchylona przez Sąd Okręgowy w L. Podkreślić bowiem trzeba, że uchwała z dnia [...] r. była oceniana w określonym stanie faktycznym, ustalonym na podstawie materiału dowodowego zebranego w tej danej sprawie. Stan faktyczny, który legł u podstaw podjęcia uchwały z dnia [...] r. mógł być zatem zupełnie inny, niż będący przesłanką podjęcia uchwały z dnia [...] r. W konsekwencji zatem nie można było przyjąć, że niezgodność z prawem uchwały z dnia [...] r. jest przesłanką do automatycznego uznania, iż również uchwała z dnia [...] r. jest sprzeczna z prawem. Jak zasadnie podkreśliło Samorządowe Kolegium Odwoławcze, organ administracyjny nie posiada kompetencji do badania przesłanek, którymi kieruje się wspólnota mieszkaniowa podejmując uchwałę w sprawie udzielenia bądź nie udzielenia zgody na sprzedaż napojów alkoholowych. W konsekwencji zatem organ odwoławczy prawidłowo przyjął, że wyeliminowanie z obrotu prawnego uchwały z dnia [...] r. nie mogło być uznane za zgodę, o której mowa w art. 18 ust. 6 pkt 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Podkreślić także trzeba, że ustawa o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi wprowadzając w art. 18 ust. 6 pkt 3 wymóg dołączenia do wniosku o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych zgody uprawnionego podmiotu, jednoznacznie wskazuje, że brak powyższego dokumentu stanowi negatywną przesłankę do wydania zezwolenia wnioskodawcy. Zauważyć także trzeba, że przepis art. 18 ust. 6 pkt 3 powołanej ustawy nakłada na organ administracji publicznej jedynie obowiązek sprawdzenia, czy do wniosku o wydanie przedmiotowego zezwolenia dołączono zgodę pochodzącą do podmiotu legitymującego się statusem: właściciela, użytkownika, zarządcy lub administratora budynku. Organ nie jest natomiast ani uprawniony, ani też zobligowany do badania legalności i zgodności z prawem przedłożonego dokumentu. Skoro zatem skarżąca przedłożyła dokument, z którego wynikało, że Wspólnota Mieszkaniowa nie wyraziła zgody na sprzedaż napojów alkoholowych, to tym samym nie było podstaw do przyjęcia, iż uchylenie przez Sąd Okręgowy poprzedniej uchwały o odmowie wyrażenia zgody (z dnia [...] r.) jako sprzecznej z prawem, jest tożsame z uzyskaniem zgody pochodzącej od uprawnionego do jej wyrażenia podmiotu. Powyższe prowadzi do wniosku, że w niniejszej sprawie organy słusznie odmówiły wydania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych, prawidłowo stosując przy tym art. 18 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Ponadto organy administracyjne należycie ustaliły stan faktyczny sprawy, działając na podstawie przepisów obowiązującego prawa i nie naruszyły, wbrew twierdzeniom skargi, art. 6, art. 7 i art. 8 k.p.a. Słusznie przy tym organ odwoławczy podkreślił, że decyzja wydawana w przedmiocie wniosku o zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych nie ma charakteru uznaniowego, a przeciwnie należy do tzw. decyzji związanych. Oznacza to, że organ decyzyjny jest związany przesłankami wynikającymi z przepisu prawa i nie posiada luzu decyzyjnego. Na końcu rozważań zauważyć także trzeba, że wcześniejszy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, na który powołano się w aktualnie rozpoznawanej skardze, dotyczył oceny zgodności z prawem decyzji w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych, a zatem w sprawie tej nie analizowano spełnienia przesłanek do uzyskania zezwolenia na sprzedaż alkoholu przez skarżącą. Reasumując powyższe Sąd nie dopatrzył się naruszenia prawa materialnego i procesowego i wobec tego na podstawie art. 151 – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.