III SA/Wr 157/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Moskała, Sędziowie Sędzia NSA Józef Kremis, Sędzia WSA Małgorzata Malinowska-Grakowicz (sprawozdawca), Protokolant Katarzyna Dziok, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 6 sierpnia 2013 r. wniosku o zawieszenie postępowania i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia: I. wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji; II. zawiesić postępowanie. Decyzją z dnia [...]r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. utrzymało w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta W. przez Kierownika Działu Uprawnień Kierowców w Wydziale Spraw Obywatelskich w Urzędzie Miejskim W. z dnia [...]r., którą orzeczono o zatrzymaniu prawa jazdy kat.B D.S., jako dłużnikowi alimentacyjnemu. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniósł D.S. zarzucając, że nie jest dłużnikiem alimentacyjnym, a decyzje organów o uznaniu go za dłużnika alimentacyjnego uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych, jak i o zatrzymaniu prawa jazdy zostały wydane z naruszeniem prawa. W piśmie z dnia [...]r. pełnomocnik skarżącego z urzędu podtrzymał stanowisko skarżącego zawarte w skardze i wniósł o zawieszenie postępowania i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek o zawieszenie postępowania na podstawie art.125 § 1 p.p.s.a. podał, że w niniejszej sprawie znajduje zastosowanie przepis art. 5 ust. 3 "b" ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów. Zgodnie z informacją ujawnioną na stronie internetowej Trybunału Konstytucyjnego RP, w sprawie o sygn. akt K 23/10 Trybunał Konstytucyjny ma orzec o konstytucyjności wskazanego przepisu. Rozstrzygnięcie sprawy przed Trybunałem ma więc znaczący wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. Uzasadniając natomiast wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. wskazał, że Prezydent W. w pkt 2 decyzji z dnia [...]r.,w oparciu o art.108 k.p.a. nadał decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy skarżącemu rygor natychmiastowej wykonalności. Podniósł, że zatrzymanie prawa jazdy skarżącemu może doprowadzić do powstania nieodwracalnych lub też trudnych do odwrócenia następstw. Utrata prawa jazdy uniemożliwi mu wykonywanie dotychczasowej pracy, a także poszukiwanie nowej pracy w pełnym wymiarze. W konsekwencji utrata prawa jazdy ograniczy możliwości podjęcia realizacji ciążących na nim zobowiązań alimentacyjnych i utrudni możliwość spłaty całości zobowiązań wynikłych z alimentów. Na rozprawie skarżący podtrzymał stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. W myśl postanowień art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie jednak z § 3 tego uregulowania, po przekazaniu sprawy sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zamknięty. Sąd jest mianowicie uprawniony do uwzględnienia wniosku jedynie w przypadku, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki (art. 61 § 3 ustawy). Przesłankę wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć w ten sposób, że chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. W przedmiotowej sprawie wykonanie zaskarżonej decyzji, w ocenie Sądu, niesie za sobą realne i obiektywne niebezpieczeństwo wywołania negatywnych skutków o jakich mowa ww. przepisie. Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika potencjalna możliwość utraty przez skarżącego zatrudnienia, z uwagi na brak dokumentu potwierdzającego kwalifikacje do wykonywania zawodu kierowcy. Wykonanie zaskarżonej decyzji zagrażające utracie przez skarżącego źródła utrzymania, stanowi spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 u.p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 18 czerwca 2004 r., FZ 136/04, cytowane (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s.167). Dodatkowym argumentem przemawiającym za wstrzymaniem wykonania jest to, że obecnie trudno jest przewidzieć, kiedy nastąpi rozstrzygnięcie w sprawie z uwagi na zawieszanie postępowań sądowych w związku z oczekiwaniem na kluczowe dla sprawy rozstrzygnięcie Trybunału Konstytucyjnego. W związku z powyższym, na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w punkcie I postanowienia. Postępowanie sądowe w sprawie podlega również zawieszeniu. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (test jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Koniecznym warunkiem zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na wskazanej podstawie jest sytuacja, gdy w postępowaniu tym wyłoniło się zagadnienie prawne (prejudykat), sąd nie jest władny samodzielnie go rozstrzygnąć, a pozostaje ono w związku przyczynowym z wynikiem rozpoznawanej sprawy i ma wpływ na jego treść. Decyzja o zatrzymaniu prawa jazdy zaskarżona w sprawie niniejszej została wydana na skutek wniosku Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej złożonego na podstawie art. 5 ust. 3 "b" ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, który stanowi:" Jeżeli decyzja o uznaniu dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych stanie się ostateczna, organ właściwy dłużnika kieruje wniosek do starosty o zatrzymanie prawa jazdy dłużnika alimentacyjnego, dołączając odpis tej decyzji, oraz składa wniosek o ściganie za przestępstwo określone w art. 209 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny...". Sąd ustalił, że w sprawie K 23/10, której termin rozpoznania wyznaczono pierwotnie na dzień 20 grudnia 2012 r., a następnie we wskazanym dniu bezterminowo odroczono, Trybunał Konstytucyjny ma orzec w przedmiocie konstytucyjności przepisu art. 5 ust. 3 "b" ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów. Sprawa ta została zainicjowana wnioskiem Prokuratora Generalnego o zbadanie konstytucyjności przepisów art. 5 ust. 3, 5 i 6 ostatnio wskazanej ustawy. Wniosek ten został jednak zmodyfikowany w piśmie tegoż Prokuratora z dnia 23 lipca 2012 r. poprzez sformułowanie żądania umorzenia postępowania w zakresie orzeczenia o konstytucyjności wskazanych wyżej przepisów, a orzeczenie w przedmiocie konstytucyjności wyłącznie przepisu art. 5 ust. 3 "b" ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów. Powyższa sytuacja stanowi przypadek, o którym mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., bowiem wynik postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym ma wpływ na rozstrzygnięcie sprawy niniejszej. Postępowanie, w którym wydano zaskarżoną decyzję wszczęto przy zastosowaniu art. 5 ust. 3 "b" ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, którego konstytucyjność Prokurator Generalny obecnie kwestionuje. Zaistniała zatem podstawa do zawieszenia niniejszego postępowania sądowego do czasu wyrokowania przez Trybunał w sprawie K 23/10. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w punkcie II postanowienia.