III SA/Wr 158/11

PostanowienieWSA we Wrocławiu2011-04-19

Skład orzekający: Maciej Guziński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona przez osobę fizyczną na pismo Wojewody o odmowie podjęcia działań nadzorczych w przedmiocie uchwał rady powiatu podlega kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona przez osobę fizyczną na pismo Wojewody o odmowie podjęcia działań nadzorczych w przedmiocie uchwał rady powiatu nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 PPSA, skardze podlegają akty nadzoru, a nie odmowa ich podjęcia. Ponadto, art. 85 ust. 3 ustawy o samorządzie powiatowym wyłącza dopuszczalność wniesienia skargi przez inne podmioty niż powiat lub związek powiatów, których interes prawny został naruszony, co oznacza, że osoba fizyczna nie może być uczestnikiem postępowania nadzorczego Wojewody ani domagać się wydania rozstrzygnięcia nadzorczego.
Stan faktyczny
J.N. zwrócił się do Wojewody D. z wnioskiem o unieważnienie uchwał Rady Powiatu J. dotyczących wyboru Starosty, Wicestarosty oraz Zarządu Powiatu. Wojewoda D. pismem poinformował skarżącego o braku podstaw do podjęcia działań nadzorczych. Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na pismo Wojewody.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Maciej Guziński po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.N. na pismo Wojewody D. z dnia [...] r. [...] w przedmiocie odmowy podjęcia działań nadzorczych postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] r. J.N.(zwany dalej skarżącym) zwrócił się do Wojewody D. z wnioskiem o unieważnienie uchwały Nr [...] Rady Powiatu J. z dnia [...] r., w sprawie wyboru Starosty Powiatu J., uchwały Nr [...] Rady Powiatu J. z dnia [...] r. w sprawie wyboru Wicestarosty Powiatu J. oraz uchwały Nr [...] Rady Powiatu J. z dnia [...] r. w sprawie wyboru Zarządu Powiatu J. Pismem z dnia [...] r. Wojewoda D. poinformował skarżącego o braku podstaw do podjęcia przez niego działań nadzorczych w zakresie wskazanych uchwał. Pismem z dnia [...] r. skarżący wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. na w/w pismo organu nadzoru. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej jako p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Z analizy powyższego przepisu wynika, że skarga na odmowę podjęcia rozstrzygnięcia nadzorczego nie przysługuje. Ustawodawca wyraźnie wskazał, że skardze podlegają wyłącznie akty nadzoru nad działalnością samorządu terytorialnego. Brak jest zatem możliwości zaskarżenia odmowy wydania takiego aktu. Podkreślić ponadto należy, że niezwykle istotne jest określenie legitymacji procesowej do wniesienia skargi. Zgodzić się należy z poglądem wyrażonym w wyroku NSA z dnia 8 marca 2005 r., OSK 1229/04, Lex, nr 175364 stanowiącym, iż: "1. Niedopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej będzie miała miejsce zarówno z przyczyn przedmiotowych, jak i przyczyn podmiotowych. Przyczyny przedmiotowe to prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawach, które nie są objęte właściwością sądu administracyjnego. Przyczyny podmiotowe to prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie skargi wniesionej przez podmiot, który nie jest legitymowany do wniesienia danego rodzaju skargi do sądu administracyjnego. 2. Postępowanie sądowoadministracyjne może być prowadzone, jako postępowanie bezwzględnie oparte na zasadzie skargowości, tylko na podstawie skargi wniesionej przez legitymowany do tego podmiot. Jeżeli legitymacja podmiotu opiera się na interesie prawnym, badanie legitymacji następuje w toku postępowania. Podmioty powołane do ochrony obiektywnego porządku prawnego mają legitymację do złożenia skargi w zakresie określonym przepisami prawa. Ustalenie zatem zakresu tej legitymacji musi nastąpić w postępowaniu wstępnym, brak legitymacji jest podstawą do odrzucenia skargi". Zgodnie zaś z art. 85 ust. 3 ustawą o samorządzie powiatowym - zwanej dalej jako u.s.p. - "Do złożenia skargi uprawniony jest powiat lub związek powiatów, którego interes prawny, uprawnienie albo kompetencja zostały naruszone. Podstawą do wniesienia skargi jest uchwała organu, który podjął uchwałę lub którego dotyczy rozstrzygnięcie nadzorcze". Oznacza to, że powyższa regulacja wyłącza dopuszczalność wniesienia skargi do sądu przez inne podmioty, niż wymienione w tym unormowaniu. Trafnie zatem akcentuje się w orzecznictwie sądowym, iż osoba fizyczna nie może być uczestnikiem postępowania nadzorczego Wojewody. Nie można domagać się wydania przez Wojewodę rozstrzygnięcia nadzorczego. Nakazanie Wojewodzie wykonania czynności stanowiących element postępowania nadzorczego nie mieści się w przepisach regulujących właściwość rzeczową sądów administracyjnych. Ocena, czy doręczona uchwała wymaga wzruszenia jest wyłączną domeną tegoż organu, zaś postępowanie w tego rodzaju sprawach może być prowadzone tylko z urzędu (wyrok NSA z 3 października 2000 r. w sprawie III SA 1387/00 oraz wyrok NSA z 20 lipca 2004 r. w sprawie OSK 629/04). A zatem stosownie do wcześniej powołanego już przepisu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. wniesiona przez skarżącego skarga podlegała odrzuceniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło