III SA/Wr 166/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sędziowie Anna Moskała, Sędzia WSA Sędzia WSA Maciej Guziński, Tomasz Świetlikowski (sprawozdawca), , Protokolant specjalista Monika Tarasiewicz, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 9 maja 2018 r. sprawy ze skargi A.Z. na uchwałę Zarządu Województwa D. z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od negatywnej oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie projektu I. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik tej oceny; II. przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania przez Zarząd Województwa D.; III. zasądza od Zarządu Województwa D. na rzecz strony skarżącej kwotę[...] (słownie: [...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Przystępując do rozstrzygania, Sąd przyjął stan faktyczny i prawny sprawy j/n. Odpowiadając na protest A. Z. - prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą "A" (dalej: wnioskodawca, strona, skarżąca), od oceny merytorycznej jej wniosku o dofinansowanie projektu p/n "[...]", Zarząd Województwa D. (dalej: Zarząd WD), uchwałą nr [...] z dnia [...] lutego 2018 r., nie uwzględnił protestu. W uzasadnieniu, Zarząd WD zauważył, że - w proteście - wnioskodawca nie zgodził się ze stanowiskiem zawartym w piśmie Instytucji Organizującej Konkurs (dalej: IOK) z [...] grudnia 2017 r., w którym poinformowano go, że: 1) jego wniosek o dofinansowanie projektu otrzymał negatywną ocenę Komisji Oceny Projektów (dalej: KOP), gdyż - zgodnie z Regulaminem konkursu - do dofinansowania na terenie danego subregionu został wybrany tylko jeden projekt; 2) wniosek spełnia wszystkie kryteria, ale nie uzyskał wymaganej - najwyższej - liczby punktów wśród projektów złożonych w subregionie; 3) wniosek nie został rekomendowany do dofinansowania. Zarząd WD stwierdził, że ocena wniosku zawiera nieprawidłowości, które jednak nie dają podstawy dla uznania całości protestu. Odnośnie poszczególnych - spornych - kryteriów, Zarząd WD argumentował j/n. Kryterium merytoryczne nr 1: "Kryterium zgodność projektu z celami szczegółowymi RPO WD 2014-2020". Wnioskodawca nie zgodził się z obniżeniem przez oceniających punktacji, ze względu na niespójności w zapisie celu głównego w dwóch częściach wniosku oraz ze stanowiskiem jednego z nich, stwierdzającym zbytnie rozbudowanie celu głównego. Zarząd WD zauważył, że w pkt 3.1.4 wniosku wnioskodawca wskazał, że celem projektu jest uzyskanie kwalifikacji w zakresie języka obcego przez 605 osób, zaś w części wniosku p/n "Krótki opis projektu" zawarł informację, że celem projektu jest uzyskanie tych kwalifikacji przez 602 osoby. Nie zgodził się z poglądem wnioskodawcy, że część wniosku p/n "Krótki opis projektu" nie podlega ocenie i że w/w rozbieżność stanowi oczywistą omyłkę. Motywował, że oceniający mieli podstawy dla stwierdzenia niespójności w zakresie określenia celu głównego. Jako zbyteczne, Zarząd WD ocenił stwierdzenie jednego z oceniających, że cel główny został zbytnio rozbudowany. Uznał zarzut w tej części za zasadny i podwyższył punktację o 1 pkt względem oceny dokonanej przez I oceniającego (łączna liczba dodatkowo przyznanych punktów w ramach kryterium to 0,5 pkt, co stanowi średnią arytmetyczną z ocen dokonanych przez dwóch oceniających). Kryterium merytoryczne nr 2: "Kryterium celowości projektu". Wnioskodawca nie zgodził się z oceną, że: 1) w uzasadnieniu potrzeby realizacji projektu brakuje bardziej obiektywnych danych statystycznych dotyczących obszaru wsparcia, pochodzących z PUP, instytucji i pracodawców, z którymi konsultowano projekt; 2) zbyt ogólnie uzasadniono potrzebę realizacji projektu, w oparciu o badanie własne na grupie 300 osób, przeprowadzone w 2017 r.; 3) nie uzasadniono w sposób wystarczający liczby osób, która ma zostać objęta wsparciem i liczby uczestników w podziale na poszczególne formy wsparcia; 4) nie przedstawiono szczegółowych danych w zakresie zapotrzebowania pracodawców na poszczególne kompetencje, którymi mają cechować się pracownicy; 5) wnioskodawca nosi się z zamiarem egzekwowania opłat za egzaminy poprawkowe. Jako zasadny, Zarząd WD ocenił zarzut z pkt 1 (przyznał 0,5 pkt). Dalej, Zarząd WD stwierdził, że oceniający miał prawo przyjąć, że potrzeba realizacji projektu została uzasadniona zbyt ogólnie, gdyż wnioskodawca przedstawił dane ilościowe wyłącznie w stosunku do osób stanowiących próbę reprezentatywną dla grupy docelowej. Zważył, że we wniosku brak jest danych ilościowych potwierdzających zapotrzebowanie pracodawców na pracowników ze znajomością języka francuskiego. Jako nieuzasadnione, Zarząd WD ocenił zarzuty postawione w pkt 3 i 4. Podniósł, że - wbrew stanowisku wnioskodawcy - twierdzenie oceniającego nie dotyczy wskaźników, lecz liczby osób, która ma zostać objęta wsparciem i liczby uczestników w podziale na poszczególne formy wsparcia, czyli uzasadnienia potrzeby realizacji projektu. Eksponował, że nie przedstawiono danych z badań przeprowadzonych wśród pracodawców. Wskazał, że - zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosku - wnioskodawca powinien opisywać sytuację problemową w kontekście grupy docelowej, do której skierowane zostanie wsparcie i której dotyczy interwencja projektu. Dodał, że niejasne jest, z czego wynika objęcie wsparciem 740 osób. Co się zaś tyczy opłat za egzaminy poprawkowe, Zarząd WD uznał, że treść protestu modyfikuje zapis wniosku o dofinansowanie, który sugeruje, że to uczestnicy projektu mają opłacić egzaminy poprawkowe z własnych środków. Kryterium merytoryczne nr 3: "Kryterium osiągnięcia skwantyfikowanych rezultatów". Wnioskodawca nie zgodził się z twierdzeniem o braku wskaźnika służącego pomiarowi stawek jednostkowych i że w przypadku wskaźnika produktu nr 10, jako źródło pomiaru, winien zostać uwzględniony raport (sprawozdanie) potwierdzające wykorzystanie technologii informacyjno-komunikacyjnych. Zarząd WD zważył, że na konieczność przedstawienia w/w wskaźnika służącemu pomiarowi stawek jednostkowych wskazują Wytyczne w zakresie kwalifikowalności wydatków, jak i zapisy Instrukcji wypełnienia wniosku. Dalej, Zarząd WD wskazał, że zgodnie z definicją wskaźnika Liczba podmiotów wykorzystujących technologie informacyjno-komunikacyjne (TIK): "W przypadku, gdy beneficjentem pozostaje jeden podmiot, we wskaźniku należy ująć wartość "1". W przypadku, gdy projekt jest realizowany przez partnerstwo podmiotów, w wartości wskaźnika należy ująć każdy z podmiotów wchodzących w skład partnerstwa, który wdrożył w swojej działalności narzędzia TIK". Dowodził, że z pkt 4.1 wniosku wynika, że za zadania "Kursy TIK - I edycja" i "Kursy TIK - II edycja" odpowiada partner: "B". Uznał, że skoro wskaźnik produktu dotyczy jednego podmiotu (partnera), to nieadekwatnym zabiegiem jest określenie źródeł pomiaru wskaźnika w postaci dokumentów odnoszących się do uczestników projektu, tj. list obecności, wydanych certyfikatów. Dokument w postaci raportu/sprawozdania potwierdzającego wykorzystanie technologii informacyjno-komunikacyjnych odnosiłby się bowiem do podmiotu odpowiedzialnego za realizację zadań: "Kursy TIK - I edycja" i "Kursy TIK - II edycja". Reasumując, Zarząd WD uznał w/w zarzuty za niezasadne. Kryterium merytoryczne nr 4: "Kryterium doboru grupy docelowej". Wnioskodawca nie zgodził się z twierdzeniem, że: 1) grupę docelową zrekrutuje z 27 gmin, w tym 12 miejsko-wiejskich, co jest niezgodne z obszarem wsparcia, w którym jest 26 gmin, w tym 11 miejsko-wiejskich; uznał, że powyższe stanowi oczywistą omyłkę pisarską; 2) rekrutacja będzie prowadzona jedynie w miastach powiatowych; 3) realizacji kursów nastąpi dla zbyt dużej ilości osób względem liczby osób rekrutowanych; 4) nie przewidziano kryterium punktowego dla grupy docelowej 50+; 5) doprecyzowania wymagają kryteria premiujące; 6) nie uzasadnił, w jaki sposób będą przyznawane punkty za test znajomości językowej i komputerowej. Zarząd WD nie zgodził się z wnioskodawcą, że w/w różnice - dotyczące liczby gmin - stanowią oczywistą omyłkę. Przyznał rację wnioskodawcy jeżeli chodzi o błędne przyjęcie, że rekrutacja będzie prowadzony tylko w miastach powiatowych (przyznał 0,5 pkt). Podzielił jego pogląd odnośnie błędnego przyjęcia, że liczba osób uczestniczących w projekcie jest większa od liczby osób rekrutowanych (przyznał 0,5 pkt). Nie zaaprobował tezy, że skoro przynależność do grypy 50+ jest warunkiem obligatoryjnym, wynikającym z Regulaminu konkursu, to nie ma potrzeby, aby dodatkowo premiować osoby z tej grupy wiekowej. Uwzględnił zarzut postawiony w pkt 5 (przyznał 0,5 pkt). Kryterium merytoryczne nr 5: "Kryterium trafności". Wnioskodawca nie zgodził się z poglądem, że we wniosku złożył oświadczenie, że założeniem projektu jest, aby kursy były organizowane w każdej gminie i że takiego oświadczenia nie złożył odnośnie kursów języka francuskiego. Zakwestionował opinię, że nie zawarł szczegółowego opisu sposobu organizacji szkoleń i uzasadnienia dla liczby osób biorących udział w poszczególnych formach wsparcia. Zarząd WD stwierdził, że niewątpliwy brak w/w oświadczenia - odnośnie kursów języka francuskiego - stanowi istotną wadę wniosku, ponieważ odległość od miejsca organizacji kursów może mieć istotny wpływ na frekwencję uczestników. Uznał za trafny zarzut braku szczegółowego opisu sposobu organizacji szkoleń (przyznał 0,5 pkt). Stwierdził, że niewystarczająco wyjaśniono, z czego wynika liczba 740 osób biorących udział w projekcie. Przyjął, że oceniający miał prawo uznać, że "nie jest zrozumiała liczba osób, która ma uczestniczyć w poszczególnych kursach językowych i kursie ICT". Kryterium merytoryczne nr 6: "Kryterium racjonalności harmonogramu". Wnioskodawca nie zgodził się z obniżeniem punktacji z uwagi na: 1) rozbieżności odnoszące się do okresu rekrutacji i harmonogramu realizacji projektu (wskazał na oczywistą omyłkę pisarską); 2) brak wskazania daty uruchamiania poszczególnych grup zajęciowych w ramach planowanych etapów; 3) nieuwzględnienie w harmonogramie realizacji projektu przekazania podręczników uczestnikom kursów. Zarząd WD nie podzielił poglądu, że w/w rozbieżności stanowią omyłkę pisarską. Uznał, że zapisy Instrukcji wypełniania wniosku wymagały podania w harmonogramie realizacji projektu terminów uruchamiania poszczególnych grup zajęciowych w ramach planowanych etapów, czego wnioskodawca nie uczynił. Podał, że w celu monitorowania postępu rzeczowego, istotne jest określenie w harmonogramie terminu przekazania podręczników, co stanowi także element postępu realizacji projektu. W/w zarzuty ocenił zatem jako chybione. Kryterium merytoryczne nr 10: "Kryterium budżetu projektu". Wnioskodawca nie zgodził się z obniżeniem punktacji wskutek połączenia, w jednym zadaniu, wydatków rozliczanych za pomocą stawek jednostkowych oraz wydatków rozliczanych na podstawie rzeczywiście poniesionych wydatków. Zarząd WD zauważył, że Instrukcja wypełniania wniosku stanowi, że: "(...) gdy w ramach projektu łączone będą różne formy rozliczania wydatków (np. stawki jednostkowe i kwoty ryczałtowe, czy stawki jednostkowe i wydatki rozliczane na podstawie rzeczywiście poniesionych kosztów kosztów), każda z nich powinna być uwzględniona w oddzielnym zadaniu. Stwierdził, że posłużenie się terminem "powinna" wskazuje na konieczność (wymóg) wskazanego w Instrukcji rozdzielenia rozliczenia wydatków. Zarzut wnioskodawcy uznał tym samym za niezasadny. Kryterium merytoryczne nr 11: "Kryterium efektywności kosztowej projektu". Wnioskodawca nie zgodził się z opinią podającą w wątpliwość wydatki związane z cateringiem, które - zdaniem oceniającego - winny zostać usunięte z budżetu projektu. Zakwestionował stanowisko, że niezasadne jest korzystanie z dwóch form wsparcia językowego dla części uczestników, które przewidział wnioskodawca. Zarząd WD uznał zarzuty wnioskodawcy za zasadne (przyznał 1 pkt). Kryterium premiujące nr 2: "Kryterium doświadczenia". Wnioskodawca zakwestionował brak przyznania punktów. Jego zdaniem, winien otrzymać 10 pkt. Zarząd WD zauważył, że z treści pkt 4.4 wniosku wynika, że wnioskodawca nie zrealizował, w ciągu ostatnich 3 lat - jako lider lub partner - co najmniej 2 przedsięwzięć w obszarze merytorycznym i dla grupy docelowej objętej interwencją projektową. Uznał, że realizacja działań w projekcie jako wykonawca nie stanowi spełnienia w/w kryterium. Zarzut wnioskodawcy ocenił tym samym jako niezasadny. Zarzut o charakterze proceduralnym. Wnioskodawca podniósł również w proteście kwestię nieskierowania projektu do negocjacji w zakresie wyjaśnienia błędnych zapisów, które - według niego - stanowiły oczywistą omyłkę pisarską. Zarząd WD stwierdził, że zgodnie z Regulaminem pracy KOP, oceniający może - lecz nie ma takiego obowiązku - skorzystać z możliwości skierowania projektu do negocjacji w danym zakresie. Zarzut uznał zatem się za niezasadny. Zarząd WD spuentował, że ocenę w zakresie: 1) kryterium merytorycznego nr 1, 2, 4, 5 i 11 przeprowadzono nie w pełni prawidłowo; 2) kryterium merytorycznego nr 3, 6 i 10 oraz kryterium premiującego nr 2 przeprowadzono w pełni prawidłowo. Końcowo, w formie tabeli, Zarząd WD przedstawił punktację uzyskaną przez wniosek w wyniku rozpatrzenia protestu. Informował, że wniosek uzyskał 93 pkt, co jest liczbą niewystarczającą do otrzymania dofinansowania, gdyż w ramach naboru, zgodnie z "Listą projektów, które uzyskały wymaganą liczbę punków z wyróżnieniem projektów wybranych do dofinansowania", do dofinansowania wybrano projekt, który uzyskał 96,5 pkt. Dodał, że w myśl postanowień Regulaminu konkursu: "W ogłoszonym konkursie dofinansowanie otrzyma wyłącznie jeden projekt na terenie jednego subregionu". W skardze, skarżąca zaskarżyła uchwałę w części, w jakiej Zarząd WD uznał, że ocena jej wniosku została przeprowadzona prawidłowo. Skarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła przeprowadzenie oceny projektu w sposób naruszający prawo, tj. 1. naruszenie art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1460 ze zm. - dalej: u.z.r.p., ustawa wdrożeniowa), poprzez brak rzetelnej i obiektywnej oceny, polegającej na błędnym przyjęciu, że jej zarzuty są niezasadne a ocena jej wniosku została przeprowadzona prawidłowo, co skutkuje nieprzyznaniem maksymalnej liczby punktów, względnie punktów dodatkowych, w ramach kryteriów wyboru projektów, zatwierdzonych uchwałą nr [...] z dnia [...] maja 2015 r. Komitetu Monitorującego RPO WD 2014-2020 (załącznik nr 1 do Regulaminu konkursu), w zakresie: kryterium merytorycznego nr 1 - kryterium zgodność projektu z celami szczegółowymi RPO WD 2014-2020, kryterium merytorycznego nr 2 - kryterium celowości projektu, kryterium merytorycznego nr 3 - kryterium osiągnięcia skwantyfikowanych rezultatów, kryterium merytorycznego nr 4 - kryterium doboru grupy docelowej, kryterium merytorycznego nr 5 - kryterium trafności, kryterium merytorycznego nr 6 - kryterium racjonalności harmonogramu, kryterium merytorycznego nr 10 - kryterium budżetu projektu i kryterium premiujące nr 2 - kryterium doświadczenia, co w konsekwencji stanowiło naruszenie art. 125 ust. 1 rozporządzenia nr 966/2012 oraz art. 125 ust. 3 lit. a/ rozporządzenia nr 1303/2013, poprzez dokonanie oceny wniosku w sposób dowolny i sprzeczny z zasadą równego dostępu do pomocy przez nieuwzględnienie wad w ocenie konkurencyjnego wniosku, złożonego przez "C" p/n "[...]" i przyznania mu większej ilości punktów (96,5 pkt) niż projektowi skarżącej (93 pkt), pomimo występowania w tym wniosku uchybień [ZARZUT 1]; 2. brak rzetelności, przejrzystości i prawidłowości rozpoznania protestu skarżące, polegający na powieleniu argumentów KOP i oceniających oraz niedostrzeżeniu ewidentnych uchybień merytorycznych, naruszających art. 37 ust. 1 i 2 oraz art. 57 ustawy wdrożeniowej, polegających na dokonaniu nieprzejrzystej i niewyczerpującej oceny spełnienia przez skarżącą kryteriów oceny projekty, która to ocena została skarżącej przedstawiona w sposób szablonowy i w postaci nazbyt zgeneralizowanych tez, składających się na całość uzasadnienia oceny i przyznania wartości punktowych w odniesieniu do spełnienia przez projekt poszczególnych kryteriów oceny, w szczególności w zakresie kryterium premiujące nr 2 - kryterium doświadczenia, zarówno w ramach pierwotnej oceny projektu, jak i w ramach rozpoznania protestu, co w konsekwencji powoduje przyznanie skarżącej mniejszej liczby punktów (93 pkt), podczas gdy wybrany do dofinansowania wniosek, jak i wnioski innych podmiotów biorących udział w konkursie, uzyskały - w ramach tych samych kryteriów - wyższą liczbę punktów, w sytuacji, kiedy przy ich prawidłowej ocenie nigdy nie otrzymałyby wskazanej przez organ liczby punktów [ZARZUT 2]; 3. naruszenie art. 43 ustawy wdrożeniowej w zw. z pkt 17 Regulaminu konkursu poprzez uznanie, że w zakresie kryterium merytorycznego nr 1, 4 i 6 skarżąca zawarła w swoim wniosku wiele nieścisłości, niepodlegających poprawie, jako oczywiste omyłki, podczas gdy skarżąca prawidłowo przedstawiła informacje we wniosku, natomiast jeżeli organ miał jakiekolwiek wątpliwości, czy podejrzenia, co do poprawności projektu, jego celów, spójności z celami programu, czy wskaźników produktu, winien wezwać skarżącą do uzupełnienia wniosku, bądź poprawienia w nim oczywistej omyłki, co nie prowadziłoby do jego istotnej modyfikacji, a służyłoby do ujednoznacznienia treści i weryfikacji okoliczności będących przedmiotem oceny, gdyż przykładowa lista braków formalnych, które mogą podlegać jednorazowej korekcie lub uzupełnieniu, uwzględnia brak wypełnienia pkt 3 wniosku "Krótki opis projektu", zgodnie z wymogami określonymi w Instrukcji wypełniania wniosku [ZARZUT 3]; 4. naruszenie art. 41 ust. 1 i 2 pkt 7 ustawy wdrożeniowej przez uznanie, że w ramach kryterium merytorycznego nr 3 - Kryterium osiągnięcia skwantyfikowanych rezultatów, w zakresie wskaźnika służącemu rozliczeniu stawek jednostkowych oraz wskaźnika produktu nr 10 Liczba podmiotów wykorzystujących technologie informacyjno- komunikacyjne (TIK), skarżąca miała przedstawić wskaźniki produktu zdefiniowane jako wszystko, co zostało uzyskane w wyniku działań współfinansowanych z EFS i raport/ sprawozdanie potwierdzające wykorzystanie technologii informacyjno-komunikacyjnych i tym samym dokonanie oceny projektu na podstawie kryteriów sprzecznych z Regulaminem konkursu i Wytycznymi w sprawie kwalifikowalności wydatków, podczas gdy załącznik nr 2 do Regulamin konkursu wskazuje, że wskaźniki projektowe nie są obligatoryjne, lecz mogą być niezbędne do prawidłowego rozliczenia efektów realizacji projektu (w szczególności w projekcie rozliczanym kwotami ryczałtowymi), a we wniosku skarżącej nie wskazano raportu lub sprawozdania, jako źródła weryfikacji/ pozyskania danych do pomiaru wskaźnika oraz częstotliwości pomiaru [ZARZUT 4]; 5. naruszenie art. 56 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 58 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez brak zachowania rzetelności, przejrzystości i prawidłowości przy rozpoznaniu protestu, polegający na powieleniu argumentów KOP, poczynionych w ramach oceny wniosku i niedostrzeżeniu ewidentnych uchybień merytorycznych art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej, co skutkuje nierozpoznaniem protestu przez organ, mimo tego, że ocena projektu dokonana została z naruszeniem przepisów prawa i Regulaminu konkursu, a ponowna ocena projektu - w rozumieniu art. 58 ust. 3 ustawy wdrożeniowej - została przeprowadzona pomimo nieuwzględnienia w całości protestu, co w konsekwencji powoduje, że organ działał niezgodnie z procedurą wyboru projektów i naruszył przepisy odnoszące się do procedury odwoławczej [ZARZUT 5]; 6. błędne zastosowanie art. 125 ust. 3 lit. a/ rozporządzenia nr 1303/2013 w zw. z art. 9 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej oraz pkt 2 Regulaminu konkursu poprzez naruszenie przewidzianej w tych przepisach zasady przejrzystości i niedyskryminacji, w sytuacji, gdy z punktu widzenia przepisów unijnych - dokonując kontroli negatywnej oceny projektu - organ bada przede wszystkim, czy wybór projektu został przeprowadzony w sposób, w którym procedury wyboru i kryteria powinny zapewniać, że projekty przyczynią się do osiągnięcia celów szczegółowych i rezultatów odpowiednich priorytetów, są niedyskryminacyjne i przejrzyste [ZARZUT 6]. Tak stawiając zarzuty, skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi przez stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik tej oceny oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ. Zawnioskowała także o zasądzenie kosztów. Do skargi załączyła m.in. wnioski o dofinansowanie (wraz z kartami ocen) pozostałych wnioskodawców. Skarżąca bardzo szeroko i szczegółowo uzasadniła swoje stanowisko w sprawie. W odpowiedzi na skargę, Zarząd WD wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga zasługiwała na uwzględnienie. W sprawie kognicja Sądu wynika wprost z art. 61 ust. 1 u.z.r.p. (ustawy wdrożeniowej) w zw. z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - dalej: u.p.p.s.a.). W przepisach u.z.r.p. przewidziano kilka rozwiązań autonomicznych, regulujących wybrane zagadnienia procesowe, w tym także kierunki rozstrzygnięć, jakie może podjąć sąd załatwiając skargę (art. 61 ust. 8 u.z.r.p.). Natomiast w zakresie nieuregulowanym w u.z.r.p., w postępowaniu sądowoadministracyjnym, odpowiednie zastosowanie znajdą przepisy u.p.p.s.a. (określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem jednak art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 u.p.p.s.a. (art. 64 u.z.r.p.). Przywołane postanowienia godzi się uzupełnić przypomnieniem, że - w myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) - sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej (...). Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2). Do kryterium legalności nawiązał zresztą ustawodawca również w art. 61 ust. 8 pkt 1 u.z.r.p., gdyż w przepisie tym nakazał sądom uwzględnienie skargi w wypadku stwierdzenia, że ocena konkretnego projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, z jednoczesnym przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą (lub pośredniczącą). A contrario, jeśli ocenę przeprowadzono zgodnie z prawem, skarga podlega oddaleniu, stosownie do art. 61 ust. 8 pkt 2 u.z.r.p. Dokonując kontroli w tak zakreślonych granicach, Sąd stwierdził, że ocenę merytoryczną przedstawionego przez skarżącą wniosku (projektu) przeprowadzono w sposób naruszający prawo. Istotę sporu stanowi, czy złożony przez skarżącą wniosek o dofinansowanie realizacji projektu p/n "[...]" został prawidłowo oceniony w zakresie: kryterium merytorycznego nr 1 - kryterium zgodność projektu z celami szczegółowymi RPO WD 2014-2020, kryterium merytorycznego nr 2 - kryterium celowości projektu, kryterium merytorycznego nr 3 - kryterium osiągnięcia skwantyfikowanych rezultatów, kryterium merytorycznego nr 4 - kryterium doboru grupy docelowej, kryterium merytorycznego nr 5 - kryterium trafności, kryterium merytorycznego nr 6 - kryterium racjonalności harmonogramu, kryterium merytorycznego nr 10 - kryterium budżetu projektu i kryterium premiujące nr 2 - kryterium doświadczenia. Podkreślić w tym miejscu trzeba, że to na wnioskodawcy - ubiegającym się o dofinansowanie w ramach danego konkursu - spoczywa obowiązek rzetelnego i wyczerpującego przygotowania wniosku. Wnioskodawca - przystępując do konkursu -winien znać także jego zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc, musi się do tych zasad precyzyjnie stosować. Obowiązek starannego przygotowania dokumentacji aplikacyjnej, zgodnie z wymogami konkursu, ciąży zawsze na wnioskodawcy. Braki w złożonej dokumentacji, czy jej niespójność, skutkujące zakwestionowaniem spełnienia przez wniosek różnych kryteriów dopuszczających, winny zostać ocenione negatywnie. Szczególnego zaakcentowania wymaga fakt, że - przygotowując wniosek o dofinansowanie - dokumentację konkursową należy czytać kompleksowo, stosując się zarówno do przepisów powszechnie obowiązujących (krajowych i unijnych), zapisów Regulaminu konkursu, jego załączników, jak i Instrukcji wypełniania wniosku. Procedura konkursowa (w tym ocena wniosków o dofinansowanie) charakteryzuje się daleko posuniętym formalizmem, z czym każdy przystępujący do konkursu musi się liczyć i ten formalizm zaakceptować (uczynić mu zadość). Na instytucji organizującej konkurs spoczywa natomiast obowiązek takiego przygotowania postępowania konkursowego (odpowiedniego przyjęcia założeń i zasad konkursu), aby przystępujący do konkursu byli w stanie sprostać tej sformalizowanej procedurze. Zgodnie z art. 37 ust. 1 u.z.r.p.: "Właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania." Zarówno w doktrynie, jak i w judykaturze, podkreśla się, że w trakcie postępowania administracyjnego w przedmiocie przyznania dotacji ze środków unijnych, należy zagwarantować przestrzeganie szeregu zasad. "W tym celu w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej został ustanowiony katalog zasad obwiązujących w trakcie procedur wyboru projektów. Naruszenie którejkolwiek z tych zasad może skutkować uznaniem oceny projektu za niezgodną z prawem". Przy czym, wbrew dosłownemu brzmieniu przepisu art. 37 ust. 1 ustawy, katalog zasad w nim określony nie ma charakteru zamkniętego (tak: NSA w wyroku z 26 września 2017 r., II GSK 2748/17, dostępny: CBOSA). "Zasady, które muszą być przestrzegane w trakcie postępowań w przedmiocie wyboru projektów, wynikają również bezpośrednio z przepisów prawa unijnego lub można je wyinterpretować z tych przepisów przy zastosowaniu reguł wykładni. Do takich zasad trzeba zaliczyć zasadę proporcjonalności, efektywności, należytego zarządzania finansami, uzasadnionych oczekiwań, pewności prawa, czy równego traktowania. Mają one chronić wnioskodawców i beneficjentów pomocy z funduszy unijnych przed arbitralnymi decyzjami organów administracji publicznej (...). Unijne zasady ogólne stanowią odzwierciedlenie pewnych podstawowych i wspólnych wartości, uznanych za fundamentalne dla prawidłowego funkcjonowania systemu prawa UE. Zasady te pozwoliły stworzyć reguły w dziedzinach nieuregulowanych kompleksowo w Traktatach oraz prawie pochodnym. Jedną z takich dziedzin stanowi polityka spójności, która z uwagi na szeroki zakres oddziaływania musi korzystać z dorobku prawnego wypracowanego w ramach stosowania ogólnych zasad prawa" (tak: Poździk R.: Komentarz do art. 37 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 /.../, LEX i wskazana tam literatura przedmiotu). Nie może również budzić wątpliwości, że w trakcie procedur konkursowych i pozakonkursowych, należy przestrzegać zasad wynikających z przepisów Konstytucji RP lub zrekonstruowanych w drodze wykładni systemowej ustawy zasadniczej. Jak się akcentuje, zasady konstytucyjne muszą być przestrzegane przez organy publiczne zaangażowane w ocenę i wybór projektów, nawet jeśli nie są one wyrażone wprost w przepisach ustawy wdrożeniowej. Jedną z podstawowych zasad, o których mowa jest w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, to zasada przejrzystości. "Właściwa instytucja zobowiązana jest do przeprowadzenia wyboru projektów w sposób przejrzysty. Zgodnie z art. 125 ust. 1 rozporządzenia finansowego, w odniesieniu do dotacji unijnych powinno się stworzyć odpowiednie ramy prawne ich przyznawania z poszanowaniem zasady przejrzystości. W orzecznictwie sądów unijnych podkreślono fundamentalne znaczenie tej zasady (zob.: wyrok Sądu z 15 kwietnia 2011 r. w sprawie T-297/05 IPK International - World Tourism Marketing Consultants GmbH, Zb. Orz. 2011, s. II-01859) (...). Brak przejrzystości regulacji konkursowych i ich zbytnie skomplikowanie stanowi jeden z najczęstszych zarzutów podnoszonych przez wnioskodawców, których projekty uzyskały negatywną ocenę. Zarzut naruszenia przez właściwą instytucję zasady przejrzystości musi znajdować oparcie w określonym, wadliwym działaniu tej instytucji" (por.: wyrok NSA z 25 listopada 2010 r., II GSK 1272/10, dostępny: CBOSA). "Organy administracji publicznej, działając w zgodzie z zasadą przejrzystości, muszą ustanowić jednoznaczne warunki i zasady postępowania w przedmiocie wyboru projektów. Uczestnik tego postępowania nie może ponosić konsekwencji prawnych nieprecyzyjnych regulacji. W szczególności kryteria wyboru projektów powinny być precyzyjne, a przewodnik po tych kryteriach zawierać wszystkie niezbędne informacje potrzebne do ich prawidłowego zrozumienia przez wnioskodawców (zob.: wyrok NSA z 29 czerwca 2011 r., II GSK 1175/11, dostępny: j/w). Umieszczenie zatem w treści dokumentacji konkursowej (regulamin, kryteria wyboru itd.) niejednoznacznych postanowień stanowić będzie naruszenie zasady przejrzystości. Jednoznacznym postanowieniem jest takie, które jest wyraźne, ma jedno znaczenie, dopuszczające jedną tylko możliwą interpretację. W związku z tym poszczególne postanowienia regulacji konkursowych lub pozakonkursowych powinny być sformułowane prostym i zrozumiałym językiem. Nie stanowi takiego języka posłużenie się techniką charakterystyczną dla aktów prawnych i używanie skomplikowanych sformułowań prawniczych. Niestety, powszechną praktyką jest używanie takich technik do tworzenia treści regulaminów przeprowadzania konkursów, które tworzą trudności interpretacyjne. W ramach zasady przejrzystości chodzi zatem o ogólny obowiązek transparentności (nakaz jasności i zrozumiałości). Chodzi o zrozumiałość i jasność zarówno w "fizykalnym" wymiarze (czytelność), jak i w wymiarze intelektualnym, ocenianym z punktu widzenia wnioskodawców. Zgodnie z omawianą zasadą, warunki przyznania dofinansowania winny być jasne i czytelne dla przeciętnego wnioskodawcy. W tym celu, pojęcia użyte w poszczególnych regulacjach, stanowiących podstawę postępowania w przedmiocie wyboru projektów, powinny być zdefiniowane, gdy ich znaczenie nie jest jednoznaczne. Wywołana nieprecyzyjnymi określeniami lub wytycznymi niepewność wnioskodawców co do rozumienia istotnego dla oceny projektu pojęcia w dokumentacji konkursowej i związane z nią ryzyko niewłaściwego wypełnienia wniosku, nie mogą negatywnie wpływać na ocenę projektów wnioskodawców. (...). Wątpliwości wnioskodawców co do rozumienia tego pojęcia, stwarzają dla nich stan niepewności pozostający w sprzeczności z zasadą przejrzystości. Ponadto użycie słów, które są wieloznaczne lub nieostre, daje zbyt dużą przestrzeń na subiektywną interpretację organu" (tamże i wskazane w tekście komentarza wyroki sądów administracyjnych - np. wyrok NSA z 28 października 2010 r., II GSK 1178/10, dostępny j/w). Poza tym, jak akcentuje się w doktrynie i judykaturze, z naruszeniem zasady przejrzystości mamy do czynienia, gdy nie będzie czytelny sposób przyznawania punktów (wagi punktowe) oraz sposób ustalenia pozycji na liście rankingowej. Nadto, należy uznać za uzasadniony zarzut naruszenia tej zasady, w sytuacji, gdy ocena w oparciu o dwa różne kryteria prowadzi do przeciwnych ocen tego samego aspektu projektu. Zasadne jest także twierdzenie, że wnioskodawca - działający w dobrej wierze i dokonujący językowej wykładni przepisów (zapisów) aktów prawnych wydanych przez IOK - nie może z tego tytułu ponosić negatywnych konsekwencji zastosowania się do nich. Przenosząc te wszystkie rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, Sąd uznał, że sposób oceny wniosku skarżącej wskazuje - w części - na naruszenie w/w przepisu (zasady rzetelności i przejrzystości). Sąd doszedł do przekonania, że wykazane w skardze nieścisłości, które wystąpiły w aktach normatywnych dedykowanych naborowi wniosków, jak i sama ocena wniosku skarżącej, pokazują naruszenie przez IOK analizowanych wyżej zasad, czego nie dostrzegł Zarząd WD, wydając zaskarżoną uchwałę. Przy czym, nie wszystkie zarzuty skargi zasługiwały na uwzględnienie. Odnosząc powyższe do konkretnych - spornych w sprawie - kryteriów, Sąd zauważa j/n. Kryterium merytoryczne nr 1: "Kryterium zgodności projektu z celami szczegółowymi RPO WD 2014-2020". Według Sądu, ocena tego kryterium jest nieprawidłowa. Definicja kryterium: "Czy projekt jest zgodny z właściwym celem szczegółowym RPO WD 2014-2020 oraz w jaki sposób projekt przyczyni się do osiągnięcia celu szczegółowego RPO WD 2014-2020? W zakresie zgodności projektu z RPO WD 2014-2020 weryfikacji podlega m.in. trafność doboru celu głównego projektu oraz opis, w jaki sposób projekt przyczyni się do osiągnięcia celu szczegółowego RPO WD 2014-2020. IOK dopuszcza możliwość warunkowej oceny spełnienia kryterium i skierowania projektu do negocjacji we wskazanym w karcie oceny zakresie". Sąd zauważa, że cel szczegółowy RPO WD 2014-2020 to: "Zwiększenie kompetencji osób dorosłych, w szczególności osób pozostających w niekorzystnej sytuacji na rynku pracy w zakresie ICT i języków obcych". Celem interwencji Działania 10.3 jest natomiast zwiększenie uczestnictwa osób dorosłych w uczeniu się przez całe życie, w tym uzyskiwanie kwalifikacji lub zdobywanie i poprawa kompetencji tych osób w zakresie TIK i języków obcych. Wnioskodawca - w pkt 3.1.4 "Cel główny projektu wraz z uzasadnieniem" -sformułował cel projektu i opisał, w jaki sposób jest on zgodny z celem szczegółowym RPO WD 2014-2020. Oceniający - co trafnie podnosi skarżąca - dokonali oceny spornego kryterium kierując się innym brzmieniem definicji tego kryterium niż zacytowane wyżej i zarazem obowiązujące w konkursie. Każdy z oceniających odjął po 1 pkt za - dotyczącą różnicy w ilości uczestników - niespójność zapisów między dwoma częściami wniosku. Słusznie zauważa skarżąca, że - w ramach tego kryterium - przedmiotem oceny nie jest spójność zapisów poszczególnych części wniosku. Zatem fakt, że w części "Krótki opis projektu", wnioskodawca wpisał niepoprawną ilość uczestników uzyskujących kwalifikacje językowe (różnica dotyczyła 3 uczestników), nie powinien stanowić podstawy do obniżania punktów w kryterium, w którym oceniana jest poprawność sformułowania celu i jego zgodność z celem szczegółowym RPO WD 2014-2020. W opinii Sądu, mając na uwadze definicję ocenianego kryterium merytorycznego i fakt, że błędy rachunkowe nie odnoszą się do kwestii zasadniczych w kontekście istoty tego kryterium, w/w niespójne dane liczbowe stanowią oczywistą omyłkę, o korektę której należało wezwać wnioskodawcę (pkt 17 Regulaminu konkursu), gdyż korekta ta nie prowadziła do istotnej modyfikacji wniosku o dofinansowanie. Tym bardziej, że nie jest kwestionowane przez Zarząd WD (co pierwotnie również zaaprobowali obaj oceniający), że cel główny projektu jest zgodny z działaniem, w ramach którego realizowany jest projekt. Kryterium merytoryczne nr 2: "Kryterium celowości projektu". Zdaniem Sądu, ocena w/w kryterium jest prawidłowa. Definicja kryterium: "Czy potrzeba realizacji projektu jest wystarczająco uzasadniona i odpowiada na zdiagnozowany problem? Dodatkowo w przypadku projektów o wartości dofinansowania co najmniej 2 mln złotych: Czy przedstawiono wystarczający opis ryzyka nieosiągnięcia założeń projektu oraz zaplanowanych w ramach projektu działań zaradczych? Ocena spełnienia kryterium polega m.in. na weryfikacji uzasadnienia potrzeby realizacji poszczególnych zadań zaplanowanych w ramach projektu i ich powiązania ze zdiagnozowanym problemem. Przedstawiony we wniosku opis będzie oceniany również pod kątem aktualności danych. Dodatkowo w przypadku projektów o wartości dofinansowania co najmniej 2 mln zł ocenie podlega opis ryzyka nieosiągnięcia założeń projektu oraz planowane działania minimalizujące ryzyko. IOK dopuszcza możliwość warunkowej oceny spełnienia kryterium i skierowania projektu do negocjacji we wskazanym w karcie oceny zakresie". Zgodzić trzeba się z Zarządem WD, że potrzebę realizacji projektu uzasadniono we wniosku zbyt ogólnie, co zresztą potwierdzili obaj oceniający. Odwoływanie się jedynie do danych ilościowych, uzyskanych w badaniu przeprowadzonym na osobach stanowiących próbę reprezentatywną dla grupy docelowej, jest - co trafnie zauważa Zarząd WD - niewystarczające. Słusznie dowodzi Zarząd WD, że dane te należało porównać do danych pochodzących np. od pracodawców, gdyż pozwoliłoby to na zachowanie obiektywizmu i uniwersalności danych. Nie jest bowiem tak, jak podaje skarżąca, że oczekiwania pracodawców są bez znaczenia. To bowiem sama skarżąca we wniosku ("Krótki opis projektu") stwierdza, że cel projektu wynika z niedostosowania grupy docelowej w projekcie do kompetencji językowych i cyfrowych wymaganych przez pracodawców i w konsekwencji przez rynek pracy (patrz także str. 15 wniosku - odpowiedź na zapotrzebowanie ze strony rynku pracy). Zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosku, wnioskodawca powinien opisywać sytuację problemową w kontekście grupy docelowej, do której skierowane zostanie wsparcie i której dotyczy interwencja projektu, czego w sprawie zabrakło. W projekcie nie jest jasne, z czego wynika objęcie wsparciem 740 osób. Sąd zauważa, że we wniosku (pkt 3.3) - wbrew stanowisku skarżącej - zawarto sugestię, że to uczestnicy projektu mają opłacić egzaminy poprawkowe z własnych środków: "Minimalizowanie - w razie konieczności opłacenie egzaminów poprawkowych z własnych środków UP, których wyniki nie odbiegały od oczekiwanego poziomu, by doprowadzić do osiągnięcia wartości docelowej wskaźnika". Kryterium merytoryczne nr 3: "Kryterium osiągnięcia skwantyfikowanych rezultatów". W opinii Sądu, ocena w/w kryterium jest częściowo prawidłowa. Definicja kryterium: "Czy zaplanowane w ramach projektu wartości wskaźników są adekwatne w stosunku do potrzeb i celów projektu, a założone do osiągnięcia wartości są realne? Ocena adekwatności polega na weryfikacji, czy zaplanowane wskaźniki wynikają ze zdiagnozowanych potrzeb i są dobrane odpowiednio do działań zaplanowanych w projekcie, a ich wartość jest satysfakcjonująca z punktu widzenia ponoszonych nakładów oraz zakresu merytorycznego projektu. Ocenie będą podlegały również informacje dotyczące źródeł weryfikacji wskaźników oraz częstotliwości ich pomiaru. IOK dopuszcza możliwość warunkowej oceny spełnienia kryterium i skierowania projektu do negocjacji we wskazanym w karcie oceny zakresie". Wytyczne w zakresie kwalifikowalności wydatków w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności na lata 2014-2020 stanowią: "W przypadku rozliczania kosztu danej usługi stawkami jednostkowymi, w budżecie projektu we wniosku o dofinansowanie projektu wykazywane są usługi objęte stawkami jednostkowymi i dokonywane jest dla nich wyliczenie wydatku kwalifikowanego poprzez przemnożenie ustalonej stawki dla danej usługi przez liczbę usług wskazanych we wniosku o dofinansowanie projektu". Trafnie podnosi Zarząd WD, że właściwym miejscem do wskazania liczby usług są wskaźniki projektu (produktu), umożliwiające monitorowanie postępu rzeczowego. Słusznie zauważa także, że zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosku: "Wskaźniki produktu - dotyczą realizowanych działań. Produkt stanowi wszystko, co zostało uzyskane w wyniku działań współfinansowanych z EFS. Są to zarówno wytworzone dobra, jak i usługi świadczone na rzecz uczestników podczas realizacji projektu" oraz że: "W trakcie realizacji projektu wskaźniki powinny ponadto umożliwiać mierzenie jego postępu". Zatem, w przypadku rozliczania kosztu danej usługi stawkami (kwotami) jednostkowymi, co ma miejsce w przypadku skarżącej, w budżecie projektu we wniosku o dofinansowanie należy dokonać wyliczeń przy zastosowaniu w/w wskaźników, które umożliwiają postęp rzeczowy. Jeżeli chodzi o wskaźnik nr 10, to podzielić trzeba pogląd skarżącej, że dokumentacja konkursowa nie wymagała dodatkowo sporządzenia raportu (sprawozdania) potwierdzającego wykorzystanie TIK. Skarżąca we wniosku wskazała natomiast, że wskaźnik ten będzie mierzony na podstawie dokumentacji dotyczącej kursów TIK (listy obecności, wydane certyfikaty itp.). Należy zauważyć, że w treści załącznika nr 2 do Regulaminu konkursu, w przypadku wskaźnika odnoszącego się do TIK, wskazuje się, że: "W zakresie EFS, podmioty wykorzystujące TIK należy rozumieć jako podmioty (beneficjenci/partnerzy beneficjentów), które w ramach realizowanego przez nie projektu wspierają wykorzystywanie technik poprzez np. propagowanie/ szkolenie/zakup TIK lub podmioty, które otrzymują wsparcie w tym zakresie (uczestnicy projektów)". Z powyższego wynika, że przedstawienie (rozumienie) tego wskaźnika przez wnioskodawcę jest prawidłowe i że podane źródła weryfikacji są wystarczające. Kryterium merytoryczne nr 4: "Kryterium doboru grupy docelowej". Według Sądu, ocena tego kryterium jest nieprawidłowa. Definicja kryterium: "Czy dobór grupy docelowej jest adekwatny do założeń projektu oraz zapisów regulaminu konkursu, w tym czy zawiera wystarczający opis: - grupy docelowej, jaka będzie wspierana w ramach projektu; - potrzeb i oczekiwań uczestników projektu w kontekście wsparcia, które ma być udzielane w ramach projektu; - barier, na które napotykają uczestnicy projektu; - skali zainteresowania potencjalnych uczestników projektu; - sposobu rekrutacji uczestników projektu, w tym kryteriów rekrutacji zapewniających dostępność osobom z niepełnosprawnościami? Ocena adekwatności polega na weryfikacji, czy wskazana grupa docelowa wpisuje się w grupy docelowe określone w regulaminie konkursu oraz czy wskazana grupa wpisuje się w diagnozę sytuacji problemowej, na którą odpowiedź stanowi projekt. IOK dopuszcza możliwość warunkowej oceny spełnienia kryterium i skierowania projektu do negocjacji we wskazanym w karcie oceny zakresie". Zdaniem Sądu, w kontekście zdefiniowanej wyżej istoty ocenianego kryterium, występujące we wniosku różnice dotyczące liczby gmin objętych wsparciem - wbrew stanowisku organu - stanowią oczywistą omyłkę, o korektę której należało wezwać wnioskodawcę (pkt 17 Regulaminu konkursu), gdyż korekta ta nie prowadziła do istotnej modyfikacji wniosku. Tym bardziej, że w pkt 1.14 wniosku ("Obszar realizacji projektu") wskazano prawidłowo 26 gmin, w tym 11 miejsko-wiejskich. W opinii Sądu, dodatkowe punktowanie (premiowanie) osób w wieku 50+ nie było potrzebne, gdyż cel konkursu umożliwiał skierowanie wsparcia wyłącznie do osób w wieku 18 lat i więcej, mieszczących się "w co najmniej w jednej" (wystarczyło tym samym, że tylko w jednej z nich) z grup: a) osób o niskich kwalifikacjach; b) osób, które ukończyły 50 rok życia. Z powyższego wynika, że cel konkursu mógł być skierowany do osób pełnoletnich i o niskich kwalifikacjach, bez konieczności odrębnego zastrzeżenia, że osoby, które ukończyły 50 rok życia, także będą traktowane priorytetowo. Także zatem i w tej części stanowisko organu jest nieprawidłowe. Kryterium merytoryczne nr 5: "Kryterium trafności". Zdaniem Sądu, ocena w/w kryterium jest częściowo nieprawidłowa. Definicja kryterium: "Czy we wniosku o dofinansowanie projektu przedstawiono wystarczający opis: - zadań realizowanych w ramach projektu; - uzasadnienia potrzeby realizacji zadań w kontekście przedstawionej diagnozy; - wartości wskaźników, które zostaną osiągnięte w ramach zadań (jeśli dotyczy); - roli partnerów w realizacji poszczególnych zadań jeśli przewidziano ich realizację w ramach partnerstwa wraz z uzasadnieniem (jeśli dotyczy); - trwałości i wpływu rezultatów projektu (jeśli dotyczy)? IOK dopuszcza możliwość warunkowej oceny spełnienia kryterium i skierowania projektu do negocjacji we wskazanym w karcie oceny zakresie". Zdaniem Sądu, dokumentacja konkursowa nie wymagała od wnioskodawców deklaracji prowadzenia kursów w każdej gminie. Według Sądu, brak takiej deklaracji skarżącej odnośnie kursów języka francuskiego (deklaracje dotyczą pozostałych języków) był racjonalny, mając na uwadze wykazane we wniosku mniejsze zapotrzebowanie na naukę tego języka ze strony potencjalnej grupy docelowej, co wiąże się z ograniczoną ilością kursów nauki w/w języka. W ocenie Sądu, deklaracja dotycząca organizowania kursów nauki języka francuskiego w miejscowości najbliższego zamieszkania uczestnika jest wystarczająca w kontekście minimalizowania barier materialnych w dostępie do nauki języka. Zgodzić trzeba się natomiast z organem, że niewystarczająco wyjaśniono, z czego wynika liczba 740 osób biorących udział w projekcie. W sposób uprawniony uznano zatem, że "nie jest zrozumiała liczba osób, która ma uczestniczyć w poszczególnych kursach językowych i kursie ICT". Kryterium merytoryczne nr 6: "Kryterium racjonalności harmonogramu". W opinii Sądu, ocena w/w kryterium jest częściowo prawidłowa. Definicja kryterium: "Czy przedstawiony harmonogram realizacji projektu jest racjonalny w stosunku do przedstawionego zakresu zadań w projekcie? IOK dopuszcza możliwość warunkowej oceny spełnienia kryterium i skierowania projektu do negocjacji we wskazanym w karcie oceny zakresie". Sąd stwierdza, że nie sposób uznać za oczywistą omyłkę, czego domaga się skarżąca, rozbieżności pomiędzy okresem rekrutacji wskazanym w pkt 3.2 wniosku a harmonogramem realizacji projektu. Chodzi tu bowiem o racjonalność harmonogramu z punktu widzenia jego chronologii. Korekta w tym zakresie prowadziłaby - w ocenie Sądu - do istotnej modyfikacji wniosku. Według Sądu, w harmonogramie działań - w poszczególnych etapach, odnośnie konkretnych działań - należało wpisać daty uruchomienia poszczególnych grup, gdyż taka jest istota harmonogramu. Sąd uznał, że przekazanie podręczników nie jest elementem, który musiał znaleźć się w harmonogramie działań, gdyż czynność ta obiektywnie nie pozwala na śledzenie postępu realizacji projektu. Dodać trzeba, że sami oceniający wskazują, że harmonogram realizacji projektu jest racjonalny. Kryterium merytoryczne nr 10: "Kryterium budżetu projektu". Według Sądu, ocena tego kryterium jest prawidłowa. Definicja kryterium: "Czy budżet projektu został sporządzony w sposób prawidłowy? W ramach tego kryterium weryfikacji podlega zgodność budżetu z wymogami zawartymi w wytycznych w zakresie kwalifikowalności wydatków, regulaminie konkursu oraz zapisami instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie. Dodatkowo w ramach kryterium bada się prawidłowość stosowania kwot ryczałtowych oraz stawek jednostkowych w przypadkach, projektów spełniających warunki ich stosowania. IOK dopuszcza możliwość warunkowej oceny spełnienia kryterium i skierowania projektu do negocjacji we wskazanym w karcie oceny zakresie". Skoro z Instrukcji wypełniania wniosku wyraźnie wynika, że "w sytuacji, kiedy w ramach projektu łączone będą różne formy rozliczania wydatków (np. stawki jednostkowe i kwoty ryczałtowe, czy stawki jednostkowe i wydatki rozliczane na podstawie rzeczywistych kosztów) każda z nich powinna (podkreślenie Sądu) być uwzględniona w oddzielnym zadaniu", to należy przyjmować, że istniała powinność (wymóg) wskazanego w Instrukcji rozdzielenia takiego rozliczenia wydatków, czego skarżąca nie uczyniła. Powyższemu nie sprzeciwiają się zapisy Wytycznych traktujące o przedstawianiu we wniosku o dofinansowanie kosztów projektu w formie budżetu zadaniowego, dotyczącego zadań merytorycznych. W poszczególnych zadaniach merytorycznych należało wyspecyfikować (przedstawić) wydatki w zależności od formy ich rozliczenia. Chodzi tutaj o "różne formy rozliczania wydatków w ramach poszczególnych zadań" nie zaś - co sugeruje strona skarżąca - dzielenie poszczególnych zadań na oddzielne zadania merytoryczne (np.: egzamin dla niepełnosprawnych, zakup podręczników, egzamin). Bez znaczenia pozostaje, w kontekście w/w wymagać zawartych w Instrukcji, stanowisko skarżącej, że dla w/w podziału wydatków nie ma uzasadnienia merytorycznego. Przystępując do konkursu należało bowiem zaakceptować jego zasady, w tym zapisy Instrukcji. Kryterium premiujące nr 2: "Kryterium doświadczenia". Zdaniem Sądu, ocena w/w kryterium jest nieprawidłowa. Definicja kryterium: "Czy Wnioskodawca zrealizował w ciągu ostatnich 3 lat przed złożeniem wniosku o dofinansowanie na terenie województwa dolnośląskiego co najmniej 2 przedsięwzięcia w obszarze merytorycznym i dla grupy docelowej objętej interwencją projektową, w ramach których osiągnął zakładane w ramach przedsięwzięcia cele? Kryterium ma za zadanie premiować Wnioskodawców posiadających doświadczenie w realizacji przedsięwzięć na obszarze województwa dolnośląskiego. Przedsięwzięciem jest działanie podjęte w jakimś celu, którego wynikiem są konkretne rezultaty. Przedsięwzięcie musi mieć formę pisemną (np. projektu, wniosku, umowy/ porozumienia o współpracy), która dokumentuje cel, działania, planowane i zrealizowane rezultaty. Wnioskodawca może się legitymować doświadczeniem w przypadku, gdy był liderem lub partnerem w zrealizowanym już przedsięwzięciu, a zakres zrealizowanych przez niego działań był zbieżny z zakresem konkursu, którego dotyczy to kryterium. Obszar interwencji projektowej zostanie określony w regulaminie konkursu. Kryterium zostanie zweryfikowane na podstawie deklaracji złożonej przez Wnioskodawcę w treści wniosku o dofinansowanie projektu. Wnioskodawca zawrze krótki opis zrealizowanego przedsięwzięcia, w tym przedstawi co najmniej: tytuł projektu, źródło finansowania, informacje o jego obszarze merytorycznym, grupie docelowej oraz rezultatach projektu. Wnioskodawca we wniosku o dofinansowanie oświadczy, że zaplanowany cel w opisywanym przedsięwzięciu został zrealizowany". Sąd stwierdza, że skoro w dokumentacji konkursowej brak jest definicji lidera/ partnera oraz wskazania, że doświadczenie wymagało realizacji projektów unijnych, to dowolna jest ocena, że realizując odpowiednie (zgodne z w/w definicją) przedsięwzięcia, jako wykonawca, skarżąca nie spełniała w/w kryterium. Powyższe pokazuje, że w sprawie naruszono regulacje art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, co nakazywało orzec jak w sentencji wyroku. Nie jest rolą Sądu szczegółowe odnoszenie się do treści innych wniosków (ich oceny). Niemniej, ponownie rozpoznając sprawę, organ winien odnieść się do zarzutów skarżącej w tym zakresie. Analiza akt sprawy potwierdza, że korzystając z możliwości wynikającej z art. 57 ustawy wdrożeniowej, Zarząd WD nie naruszył prawa. Przy czym, wymagane jest, aby protest był rozpatrywany w pierwotnym terminie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 1 pkt a) ustawy wdrożeniowej, orzeczono jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 u.p.p.s.a. Ponownie rozpoznając sprawę, należy ocenić spełnienie przez skarżącą w/w kryteriów z uwzględnieniem stanowiska Sądu.