III SA/Wr 168/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska, , , po rozpoznaniu w dniu 9 września 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia 31 stycznia 2005 r., Nr [...] w przedmiocie określenia podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru postanawia: odrzucić skargę. Skarżący - A - za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej we W. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu pismo zatytułowane "Beschwerde", skierowane przeciwko decyzji nr [...]. Pismem z dnia 6 maja 2005 r. wezwano skarżących do sporządzenia wniesionej skargi w języku polskim oraz do uzupełnienia jej treści przez wskazanie zarzutów i ich uzasadnienie, jak również podanie wartości przedmiotu zaskarżenia -w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia przedmiotowej skargi. Jednocześnie Sąd pouczył, że strona zamieszkała za granicą jest obowiązana ustanowić pełnomocnika do doręczeń w Polsce, a zaniechanie tego obowiązku spowoduje pozostawianie pism sądowych w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia. Wezwanie to dostarczono stronie skarżącej w dniu 24 maja 2005 r. Termin usunięcia wymienionych braków formalnych skargi upływał zatem z dniem 31 maja 2005 r. W odpowiedzi, z przekroczeniem zakreślonego przez sąd terminu, tj. w dniu 10 czerwca 2005 r., wpłynęło do tutejszego Sądu sporządzone w języku niemieckim pismo skarżących z dnia 6 czerwca 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) w sprawach nieuregulowanych w tej ustawie do wojewódzkich sądów administracyjnych stosuje się odpowiednio przepisy o ustroju sądów powszechnych. Należy do nich stosowany powszechnie przepis art. 5 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070 ze zm.), zgodnie z którym językiem urzędowym przed sądami jest język polski. Normatywne ujęcie niniejszej kwestii przedstawione zostało również w treści artykułu 4 ustawy z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim (Dz. U. Nr 90, poz. 999 ze zm.) statuującego język polski jako język urzędowy konstytucyjnych organów państwa. Zarówno z brzmienia powołanych przepisów, jak i określenia czynności urzędowych przyjętych przez Trybunał Konstytucyjny (OTK ZU 1997 r., nr 2 (11), poz. 27, s. 264), wynika obowiązek prowadzenia wszelkich czynności procesowych w języku polskim. Będą one obejmowały nie tylko czynności dokonywane ustnie (kontakt z osobami biorącymi udział w czynnościach procesowych), lecz również prowadzenie w tym języku pełnej dokumentacji postępowania, zwłaszcza posługiwania się w postępowaniu tłumaczeniami dokumentów, tym samym także pisma wnoszone przez strony postępowania muszą być sporządzone w języku polskim. W świetle powyższego stwierdzić należy, że przedmiotowa skarga nie może otrzymać dalszego biegu przede wszystkim ze względu na okoliczność, iż sporządzona została w języku niemieckim, a w zakreślonym terminie strona skarżąca nie dostarczyła jej tłumaczenia w języku polskim jako urzędowym. Ponadto zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarga powinna czynić zadość pozostałym wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a w szczególności zawierać określenie naruszenia prawą jak stanowi pkt 3 powołanego artykułu. W przedmiotowej sprawie, oprócz niesporządzenia skargi w języku polskim, nie uzupełniono we skazanym terminie pozostałych jej braków formalnych - do uzupełnienia których skarżący zostali przez sąd wezwani pismem z dnia 6 maja 2005 r. w świetle wymogów ustanowionych mocą art. 57 § 1 pkt 3 oraz art. 215 cytowanej ustawy proceduralnej - takich jak wskazanie zarzutów oraz podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 powoływanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie. W myśl art. 58 § 3 sąd odrzuca skargę postanowieniem, przy czym odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.