III SA/Wr 171/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. we W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] stycznia 2016 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia odrzucić skargę kasacyjną. Strona skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z dnia [...] października 2016 r. wywiodła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną od wyroku tut. Sądu z dnia 18 sierpnia 2016 r. oddalającego skargę na opisaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia [...]października 2016 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od powyższej skargi kasacyjnej w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Ponadto w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z dnia [...] października 2016 r. - pismem z dnia [...] października 2016 r. – wezwano stronę skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi kasacyjnej przez złożenie 1 uwierzytelnionego odpisu skargi kasacyjnej wskazując, iż przesłany egzemplarz jest zwykłą kopią. Powyższe wezwania doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu [...] października 2016 r., a zatem zakreślony termin do usunięcia braku formalnego i fiskalnego skargi upłynął wraz z dniem [...] listopada 2016 r. W przewidzianym terminie strona skarżąca nie przedłożyła wymaganego odpisu skargi, jak również nie uiściła wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stosownie do art. 178 p.p.s.a. Wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Ponadto, zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga kasacyjna podlega również odrzuceniu jeżeli pomimo wezwania nie został uiszczony od niej należny wpis. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym określono w art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Stosownie do treści art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy dla doręczenia ich stronom. Jak stanowi z kolei art. 47 § 2 p.p.s.a., odpisami w rozumieniu § 1 mogą być uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. Tym samym – jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 29 października 2015 r. (sygn. akt I FZ 327/15, CBOSA) - za odpis może być uznana wyłącznie taka fotokopia (kserokopia), która jest uwierzytelniona, zaś nieuwierzytelniona fotokopia/kserokopia jest nie tyle nieuwierzytelnionym odpisem, co nie jest odpisem w ogóle. Przeciwny wniosek pozbawiałby art. 47 § 2 p.p.s.a. ratio legis. Skoro zatem w realiach niniejszej sprawy pełnomocnik skarżącej przesłał załączony do oryginału skargi kasacyjnej egzemplarz będący nieuwierzytelnioną kserokopią zasadnym było wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej przez złożenie uwierzytelnionego odpisu w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia, który to upłynął wraz z dniem [...] listopada 2016 r. Ponieważ w realiach niniejszej sprawy pomimo prawidłowego wezwania strona skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika zaniechała uiszczenia wymaganego wpisu sądowego, jak również nadesłania odpisu skargi kasacyjnej, prawidłowo uwierzytelnionego, niniejsza skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu. Mając powyższe na względzie i kierując się dyspozycją z art. 220 § 3 oraz art. 178 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.