III SA/Wr 179/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Marcin Miemiec, , , po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. I. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi M. I. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez uiszczenia wymaganej opłaty. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 31 lipca 2007 r. skarżący złożył skargę na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Celnej, jednocześnie wnosząc o wstrzymanie wykonania tej decyzji. Na uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji skarżący podał, że w sprawie nie zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, a ustawa o transporcie drogowym nie wyłącza możliwości wstrzymania wykonania decyzji. Zarządzeniem z dnia 13 marca 2008 r. wezwano skarżącego do podania w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji, nakładającej na niego karę pieniężną w wysokości [...], może spowodować niebezpieczeństwo powstania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, w szczególności przez: przedłożenie zaświadczenia o zarobkach lub o zarejestrowaniu w urzędzie pracy jako osoba bezrobotna z prawem lub bez prawa do zasiłku – jeżeli jest bezrobotny; wskazanie osób z którymi prowadzi wspólne gospodarstwo domowe; przedłożenie zaświadczenia o zarobkach osób, z którymi prowadzi wspólne gospodarstwo domowe; przedłożenie odpisów zeznań podatkowych skarżącego i osób, z którymi prowadzi wspólne gospodarstwo domowe za 2007 r.; przedłożenie wyciągów z posiadanych przez skarżącego i osób, z którymi prowadzi wspólne gospodarstwo domowe, rachunków bankowych za ostatnie trzy miesiące; informacji, czy skarżący korzysta z pomocy społecznej i innych form wsparcia państwowego – w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 17 marca 2008 r. Siedmiodniowy termin, wyznaczony przez Sąd do uzupełnienia wniosku, upłynął bezskutecznie 25 marca 2008r. (wtorek). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie natomiast do art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może Sygn. akt III SA/Wr 179/08 na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania w całości lub w części aktu lub czynności w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. jest co prawda wszczynane wyłącznie na wniosek strony, nie mniej jednak w przypadku zgłoszenia przez skarżącego takiego wniosku, obowiązek ustalenia, czy zachodzą podstawy wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, obciąża (od chwili przekazania mu akt) sąd administracyjny, który w tym zakresie działa z urzędu. Wskazać przy tym trzeba, że okoliczności uzasadniające wniosek o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, pozwalający ustalić, iż wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do danego wnioskodawcy. Twierdzenia wnioskodawcy powinny być przy tym poparte dokumentami, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej i majątkowej (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s.188-189). W niniejszej sprawie skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie podał żadnych okoliczności, które mogłyby świadczyć o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wobec czego Sąd – dążąc do ustalenia, czy zachodzą podstawy do wstrzymania zaskarżonego aktu – wezwał go do wskazania okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący, który osobiście odebrał wezwanie Sądu, do dnia dzisiejszego nie wykonał go i nie podał żadnych okoliczności, mogących uzasadniać uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wobec braku odpowiedzi skarżącego na wezwanie Sądu, niemożliwym było ustalenie konkretnych i indywidualnych okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Sygn. akt III SA/Wr 179/08 Skoro zatem w przedmiotowej sprawie skarżący, ani w skardze, w której zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ani na wezwanie Sądu nie podał żadnych okoliczności mogących świadczyć o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a należało orzec jak w sentencji. Na marginesie powyższych uwag należy podkreślić, iż zgodnie z art. 61 § 4 p.p.s.a postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Sąd może to uczynić z urzędu lub na żądanie skarżącego.