III SA/Wr 185/14

PostanowienieWSA we Wrocławiu2014-07-15

Skład orzekający: Bogumiła Kalinowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny powinien zawiesić postępowanie w sprawie wymierzenia kary pieniężnej za eksploatację automatu do gier, gdy Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne dotyczące zgodności z Konstytucją przepisów ustawy o grach hazardowych, które stanowiły podstawę rozstrzygnięcia organu celnego?
Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie, ponieważ rozstrzygnięcie sprawy zależało od wyniku postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, który rozpatrywał pytanie prawne dotyczące zgodności z Konstytucją przepisów ustawy o grach hazardowych, stanowiących podstawę prawną zaskarżonej decyzji. Sąd uznał, że ponowne przedstawienie tożsamego pytania Trybunałowi Konstytucyjnemu byłoby zbędne.
Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego o wymierzeniu kary pieniężnej za eksploatację automatu do gier poza kasynem. Wojewódzki Sąd Administracyjny z urzędu dowiedział się, że Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne dotyczące zgodności z Konstytucją przepisów ustawy o grach hazardowych, które stanowiły podstawę rozstrzygnięcia organu celnego.
Rozstrzygnięcie
Zawieszenie postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Bogumiła Kalinowska po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym, sprawy skargi "A" Sp z. o.o. w W. i G. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] stycznia 2014 r., Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej w związku z eksploatacją automatu do gier, postanawia: zawiesić postępowanie. Decyzją z dnia [...] stycznia 2014 r. Nr [...] Dyrektor Izby Celnej w W. - na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz.U. z 3 lipca 2012 r. Nr 749 ze zm.) w zw. z art. 89 ust. 1 pkt 2, ust. 2 pkt 2, art. 90 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz.U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania strony skarżącej od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w W. z dnia [...] września 2013 r. w sprawie wymierzenia solidarnie skarżącym kary pieniężnej w związku z eksploatacją automatu do gier poza kasynem gry – utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Pismem z dnia [...] lutego 2014 r. strona skarżąca wywiodła na opisaną powyżej decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie sądowoadmininistracyjne należało zawiesić. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej w skrócie: "p.p.s.a."), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Powołany przepis określa przesłanki fakultatywnego zawieszenia postępowania, uwzględniając względy celowościowe. Przesłanką zawieszenia postępowania, o której mowa w przepisie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jest prejudycjalny charakter innego toczącego się postępowania w stosunku do postępowania mającego ulec zawieszeniu. Sądowi z urzędu wiadomym jest, że Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 15 stycznia 2014 r., o sygn. akt II GSK 686/13, na podstawie art. 193 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne następującej treści: "czy art. 14 ust. 1 i art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.) są zgodne: a) z art. 2 i 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, b) z art. 20 i 22 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?" Z uwagi na fakt, że jako podstawę prawną rozstrzygnięcia będącego przedmiotem skargi organ celny wskazał m.in. art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h., a zatem zakres przedstawionego Trybunałowi Konstytucyjnemu wskazanego powyżej pytania ma bezpośredni związek z problematyką prawną niniejszej sprawy, Sąd rozpoznający sprawę podzielił wątpliwości wyrażone w pytaniu prawnym przedstawionym Trybunałowi Konstytucyjnemu przez NSA w Warszawie. Ponowne natomiast przedstawienie Trybunałowi Konstytucyjnemu tożsamego w treści pytania – tym razem przez tutejszy Sąd – należy uznać za zbędne. Skoro zaś rozstrzygnięcie analizowanej sprawy zależy w istocie od wyniku postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym, Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowił zawiesić postępowanie w niniejszej sprawie.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło