III SA/Wr 191/11

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J.G. z dnia [---] nr [---] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie w celu stwierdzenia istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami mechanicznymi postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych uzasadniając, że jest emerytem, otrzymuje niskie świadczenie z tego tytułu i nie posiada innych dochodów. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach podał, że w gospodarstwie domowym pozostaje z córką (ur. w 1994 r.), nie posiada żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Jego emerytura wynosi 728,18 zł brutto. Do wniosku załączył zaświadczenie o wysokości świadczenia, z którego wynika, że kwota emerytury do wypłaty wynosi 452,60 zł. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli w zakresie częściowym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jedynym dochodem skarżącego, zgodnie z jego oświadczeniem, jest emerytura, która nie zapewnia nawet podstawowego utrzymania dla jednej osoby. Skarżący natomiast pozostaje w gospodarstwie domowym z córką w wieku szkolnym. Nie dysponuje też majątkiem, który mógłby spieniężyć w pierwszej kolejności na własne podstawowe potrzeby, a w dalszej – na pokrycie kosztów sądowych. Za przyznaniem prawa pomocy przemawia też wiek wnioskodawcy (ur. w 1942 r.), który z pewnością nie ma dużych możliwości pozyskania dodatkowego zatrudnienia. Wobec powyższego, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji