III SA/Wr 194/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Marcin Miemiec po rozpoznaniu w dniu 5 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi "A" SA w W. na decyzję SKO we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za rok [...] wniosku strony skarżącej o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego postanawia: odmówić zawieszenia postępowania. Pismem z dnia [...] r. "A" S.A. w W. wniosła skargę na opisaną w osnowie postanowienia decyzję SKO we W. W odpowiedzi na skargę SKO we W. wniosło o zawieszenie postępowania sądowego, wskazując, że w dniu [...] r. skarżąca spółka złożyła wniosek o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji. Wniosek o zawieszenie postępowania, oparty na tej samej podstawie, złożyła również strona skarżąca – pismem z dnia [...] r. Wykonując zarządzenia Sędziego Sprawozdawcy, SKO w pismach z dnia [...] r. oraz z dnia [...] r. wyjaśniło, że w dniu [...] r. zapadła decyzja odmawiająca stwierdzenia nieważności decyzji, natomiast decyzją z dnia [...] r., SKO we W., utrzymało to rozstrzygnięcie w mocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje. Zgodnie z art. 56 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 z 2002r. poz. 1270 ze zm. – zwanej w dalszych wywodach w skrócie jako "p.p.s.a."), w razie wniesienia skargi do sądu po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania, postępowanie sądowe ulega zawieszeniu. Przepis ten reguluje zatem jedynie kwestię postępowania sądowoadministracyjnego, toczącego się po wszczęciu nadzwyczajnego postępowania administracyjnego. Nie określa natomiast w żaden sposób przesłanek podjęcia zawieszonego z tego powodu postępowania, czyli tym samym nie precyzuje, do kiedy konieczność zawieszenia trwa. Stosownie do niekwestionowanych poglądów doktryny przyjąć jednak należy, że postępowanie administracyjne trwa od momentu jego wszczęciu, do momentu wydania ostatecznej decyzji (innego aktu, czynności) w sprawie. W konsekwencji przyjąć należy, że wówczas, gdy postępowanie administracyjne zostanie w ten sposób zakończone (wydaniem w trybie nadzwyczajnym decyzji ostatecznej), przestają istnieć przyczyny zawieszania postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 56 p.p.s.a. W przypadku wniesienia skargi na decyzję ostateczną, zapadłą w wyniku prowadzenia postępowania w jednym z nadzwyczajnych trybów administracyjnych, zgodnie z ogólnymi zasadami zawieszania postępowania sądowoadministracyjnego, określonymi w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd powinien zawiesić takie postępowanie, do czasu zakończenia postępowania ze skargi na decyzję wydaną w postępowaniu w zwykłym trybie (por. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, wydawnictwo Prawnicze Lewis Nexis, Warszawa 2005, str. 267-268). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, wskazać należy w pierwszej kolejności, że w dniu [...] r., zapadła ostateczna decyzja SKO we W., utrzymująca w mocy decyzję z dnia [...] r. o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] r. Nr [...]. Jest to decyzja będąca przedmiotem skargi w niniejszej sprawie. Skoro zatem, po myśli powołanych powyżej przepisów, nadzwyczajne postępowanie administracyjne wszczęte w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wymiarowej zostało ostatecznie zakończone, odpadła przesłanka do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego, wszczętego ze skargi na tę właśnie decyzję wymiarową, co znalazło swój wyraz w sentencji postanowienia.