III SA/Wr 195/08

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [..] Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez uiszczenia wymaganej opłaty postanawia: przyznać prawo pomocy w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych. W rozpoznawanej sprawie w skardze na wyżej oznaczoną decyzję wnioskodawca wystąpił o zwolnienie go z opłat sądowych wskazując w uzasadnieniu, iż jego rodzina jest w trudnej sytuacji finansowej i pomaga im Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej. We wniosku złożonym w dniu 31 marca 2008 r. na urzędowym formularzu skarżący zażądał przyznania mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych oświadczając, iż gospodarstwo domowe prowadzi z rodzicami i dwojgiem braci, przy czym dochód uzyskuje jedynie jego ojciec w wysokości netto 1338, 04 zł, a sam skarżący z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej ponosi straty (849 , 89 zł). Dodał, iż jego rodzinie MOPS przyznał świadczenie w formie rzeczowej (1 tona węgla) oraz świadczenie pieniężne na zakup żywności w wysokości 270 zł od stycznia do kwietnia br. Wśród posiadanych składników majątkowych skarżący wymienił samochód ciężarowy marki Mercedes Sprinter i przyczepę uniwersalną. Prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym - zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Uwzględniając sytuację materialną rodziny skarżącego uznać należy, iż zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika bowiem, że poniesienie przez niego kosztów sądowych mogłoby pozbawić go środków na zaspokojenie podstawowych potrzeb. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 u.p.s.a, orzekł jak w sentencji.