III SA/Wr 195/11

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A Sp. z o.o. we W. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [---] nr [---] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy przy wykonywaniu przewozu i naruszenie obowiązku wyposażenia kierowcy w odpowiednie dokumenty postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżąca Spółka, prowadząca działalność w zakresie usług transportowych, wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych wskazując, że w okresie zimowym nie miała żadnych zleceń i w rezultacie narosły różnego rodzaju zobowiązania. Mimo braku wpływów, Spółka musiała ponosić koszty swojej działalności, takie jak wynagrodzenia dla pracowników, zakup materiałów bezpośrednich oraz usług niezbędnych do kontynuowania działalności. Każdy kolejny wydatek powodował trudności w realizacji zadań firmy. Strona podkreśliła, że nie przewidywała konieczności wniesienia skargi i dlatego też nie gromadziła rezerw na pokrycie kosztów postępowania sądowego. W oświadczeniu o majątku i dochodach podano, że kapitał zakładowy Spółki wynosi 650.000 zł, wartość środków trwałych – 83.656 zł, a strata bilansowa za ostatni rok obrotowy (2010) 163.303,14 zł. Strona posiada dwa rachunki bankowe, których saldo na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku wynosiło 15,80 zł i (-)476.105,83 zł. Do wniosku załączone zostały wyciągi z rachunków bankowych, a na wezwanie do przedłożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., nadesłane zostały: zeznanie podatkowe, bilans oraz rachunek zysków i strat za 2010 r., a także oświadczenie o uzyskanych przychodach i poniesionych kosztach w miesiącach kwiecień i maj 2011 r. Dane z dokumentów potwierdzają informacje udzielone na urzędowym formularzu wniosku, a ponadto wynika z nich, że w 2010 r. przychody netto ze sprzedaży wyniosły 1.603.500 zł. Z kolei w 2011 r., w kwietniu przychód wyniósł 107.368,22 zł, a koszt jego uzyskania 113.437,29 zł, w maju wielkości te wyniosły kolejno 88.622,55 zł i 76.488,82 zł. W wyciągu jednego z rachunków bankowych zaznaczono kwotę zablokowaną w wysokości 475.838,99 zł, na dzień 31 marca 2011 r. i saldo dostępne (-)476.105,83 zł. od czerwca 2010 r. do marca 2011 r. nie zostały odnotowane na tym rachunku żadne transakcje. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 i art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym w przypadku osób prawnych może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Skarżąca Spółka nie wykazała, że nie jest w stanie opłacić kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Przede wszystkim wskazać trzeba, że wpis od skargi został wyznaczony na kwotę 164 zł i z reguły jest najwyższym kosztem sądowym. Stanowi zatem punkt odniesienia dla oceny możliwości płatniczych wnioskodawcy. Strona tymczasem wykazuje znaczne przychody za poprzedni rok obrotowy oraz w roku bieżącym. Jednoczesne wykazywanie straty lub niskiego dochodu świadczy tylko o ponoszeniu znacznych kosztów uzyskania przychodu, na wielkość których w dużej mierze ma wpływ przedsiębiorca. Dowodzi też tego, że Spółka posiada środki finansowe na ich ponoszenie. Co za tym idzie, ma możliwość poczynienia rezerw na opłacenie kosztów sądowych, które są wielokrotnie niższe od wykazanych kosztów podatkowych. Nie można ocenić jako istotnego argumentu okoliczności tzw. "martwego sezonu" w zimie w branży, w której Spółka prowadzi działalność. W transporcie zwykle jest to okres niższych wpływów, a zatem była to sytuacja przewidywalna, przed skutkami której strona mogła się zabezpieczyć. Przesłanka braku dostatecznych środków na opłacenie kosztów sądowych nie jest też wykazana saldem na rachunkach bankowych. Co do blokady ponad 400.000 zł, to wynika z tego tylko, że taka kwota została zabezpieczona na rachunku. Fakt ten jednak nie spowodował utraty płynności finansowej Spółki, czy zablokowania możliwości prowadzenia działalności gospodarczej. Z kolei okoliczność niskiego salda na drugim rachunku i niewielkiej ilości operacji bankowych wykonanych na obu rachunkach w zestawieniu z oświadczonymi przychodami prowadzi jedynie do wniosku, że strona dokonuje transakcji przede wszystkim w formie gotówkowej. Wobec powyższego, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 2 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.